Παρασκευή, Μαΐου 04, 2007

Ο καθρεφτης


Photo Sharing and Video Hosting at Photobucket

Ο Giannis ,και τον ευχαριστω,μπηκε και βρηκε ενα σχολιο μου παλιο,το δευτερο που ειχα γραψει,τοσο νεο και τοσο επικαιρο,που με αγγιζει τοσο πολυ σημερα,που τα ξαναανεβαζω.Ηταν τοτε,που δεν γνωριζομασταν ακομα:
"Ειναι εξαιρετικα βαρετο να παρακολουθει κανεις σε τετοια επαναληψη ποσα ψεμματα σκαρφιζονται οι ανθρωποι να πιστευουν και να λενε για-και προς-τον εαυτο τους,προκειμενου να αποφυγουν τον πιο χρησιμο μηχανισμο,που εχουν για να γινουν πιο χρησιμοι,πρωτα πρωτα στον εαυτο τους:Την ειλικρινη,καθαρη αυτογνωσια.Ακομα και με μια ματια καθε μερα.Αντε,μια φορα τη βδομαδα.Εστω,μια φορα το χρονο,μονο για ενα τοσο δα κοματακι του εαυτου.Για μια πραξη.Μπα.Δε βαριεσαι.
Η αγνοια,ο φοβος,η ευκολια ειναι οι κινητηριες δυναμεις.Το πραγμα δεν θα ηταν τοσο σοβαρο και θα αφορουσε το καθενα χωριστα-κακο του κεφαλιου του-αν μ'αυτη τη νοοτροπια δεν λειτουργουσε ολοκληρη η κοινωνια των ανθρωπων.Παντου και απο παντα. Και το πραγμα δεν θα ηταν τοσο σοβαρο-κακο του κεφαλιου της-αν μεσα σ αυτη την κοινωνια δεν ειμασταν υποχρεωμενοι να ζουμε και,κατ επεκταση,να γινομαστε θυματα καθημερινα του καθε κομπλεξικου,σε καθε εκφραση της ζωης.Στο δρομο,στη δουλεια,στις υπηρεσιες,στις γειτονιες,στις σχεσεις,συχνα στο σπιτι.Και δεν περιοριζεται σε μια χωρα.Ειναι παγκοσμια νοοτροπια.Αλλού πεταμενη στα μουτρα με τη λαδοκολλα και αλλού τυλιγμενη με σατεν υφασμα και μεταξωτες κορδελλες.
Και οσοι μπορουν να υπερασπιστουν τον εαυτο τους και τα δικαιωματα τους κυκλοφορουν,οπως ωφειλουν,με την ασπιδα και το ξιφος καθημερινα και ζουν τουλαχιστον με αξιοπρεπεια ενωπιον του καθρεφτη.Αλλα ειναι εξαιρετικα πρωτογονο,βαρβαρο και οπισθοδρομικο.Σαν ενα χερι που σε κραταει πισω και σου στερει χωρο και χρονο προς τα μπρος.Προς μια νεα,πιο χρησιμη θεση.
Και ειναι και οσοι ανημποροι να υπερασπιστουν τον εαυτο,ειτε απο δουλικοτητα,ειτε απο φοβο,ειτε απο κουτοπονηρια-το μεγα πληθος-,ειτε απο απαιδεψιά,συμμετεχουν στην οπισθοδρομικη βαρβαροτητα.Δινοντας της τροφη με τη σταση τους,καθε μερα.
Κριμα.Γιατι ο ατομικος ανθρωπος ειναι ενα θαυμασιο κατασκευασμα με καταπληκτικες δυνατοτητες να κανει τον εαυτο του και τον κοσμο αυτο που λεει η λεξη:Κοσμο.Αλλα θα παραμεινει παντα δεσμιος της πιο μετριας και αυτοκαταστροφικης μορφης του,που ειναι η κυριαρχια του μεσου,του μετριου,της αμορφης μαζας.Προς χαριν της αναπαραγωγης του ειδους.
Μονο,που το βλακωδες αυτης της μορφης ζωης ειναι,οτι μ αυτη τη νοοτροπια προχωραει με μαθηματικη ακριβεια στην εξαφανιση του ειδους.
Η φυση εχει προικισει τον ανθρωπο με την ικανοτητα να μπορει να το δει αυτο.Αλλα τον εχει προικοδοτησει και με την βλακεια να μην μπορει να το αλλαξει.
Ισως το επομενο πειραμα της να ειναι πιο πετυχημενο.Ως τοτε,δεν εχουμε παρα να το γλεντησουμε.Με την ασπιδα και το σπαθι βεβαιως.Πολεμωντας.Μια και δεν μπορουμε να κανουμε αλλιως."

51 σχόλια:

iro* είπε...

"Γινε αυτο που εισαι" ...
***

kyriaz είπε...

Με την ασπίδα και το σπαθί...
Θέλει κι η ζωή όπλα για να την κατακτάς.Κάθε μέρα,κάθε στιγμή.
Σ' αυτήν την 24ωρη Ιλιάδα του βίου μας.
Σπουδαίο πράγμα να μπορείς να κοιτάς τον καθρέφτη χωρίς να θες να τον φτύσεις-αρκεί βεβαίως να μην είσαι κι άξιος για φτύσιμο...

ΑΠΕΙΡΩΤΑς είπε...

"Ο σώζων εαυτόν σωθήτω!" ή διαφορετικά "Η σωτηρία της ψυχής είναι πολύ μεγάλο πράγμα!".

industrialdaisies είπε...

Σε κάποια σημεία θυμήθηκα τον "Λεβιάθαν", δεν ξέρω γιατί. Ίσως για την καταστροφική φύση όπως την εντοπίζει εκεί ο συγγραφέας. Στο τέλος όμως θυμήθηκα τον Χατζιδάκι "Με φωτιά και με μαχαίρι πάντα ο κόσμος προχωρεί..." Αισιόδοξη αντίληψη... Εγώ το βλέπω λίγο "Αυτός ο κόσμος δεν θα αλλάξει ποτέ". Αλλά πάντα μπορούν να διάγουν βίο μέσα σε αυτόν και άνθρωποι που δεν αφομοιώνονται. Κάτι είναι κι αυτό,ε; Καλημέρα!

ΝΙΚΟΣ είπε...

Δε νομίζω πως θα μπορούσε κανείς να προσθέσει τίποτα. Μόνο πως με την ασπίδα και το σπαθί, οι άνθρωποι, έχουν πάντα το κίνδυνο να χάσουν κάτι. Γι αυτό λίγοι τα παίρνουν... Εστω κι αν άοπλοι χάνουν περισσότερα!

dodos είπε...

"Πολλά τα δεινά, κουδέν ανϑρώπου δεινότερον πέλει"...

Σπύρος Σεραφείμ είπε...

Tα πιο φανταχτερά «icons» επιτυχίας είναι αυτά που καταρρέουν πιο γρήγορα. Σαν αεροπλάνα. Γιατί το είδωλο στον καθρέπτη δείχνει λούσα και όχι μυαλό ή καρδιά. Γιατί είναι μικρομεσαίες προβολές επιτυχίας, οι ματιές στoν καθρέπτη, όχι η ίδια η επιτυχία. H αληθινή "δύναμη" ποτέ δεν επιδεικνύεται.
Μου πήρε πολλά χρόνια για να το καταλάβω. Τώρα πια δεν εξοργίζομαι με τη βλακεία που κυριαρχεί. Θυμάμαι ότι η καλλιέργεια είναι προνόμιο. Λίγων. O πραγματικός αδύναμος κρίκος της κοινωνίας είναι αυτοί που σε εκνευρίζουν. Που ο εσωτερικός καθρέπτης τους απλώς δεν υπάρχει.
Καλό Σαββατοκύριακο. Θα σε αφήσω με το τραγούδι «Καθρέπτης» του Φοίβου. Όχι του «άλλου», του δικού μας. Του Δεληβοριά...

michelan είπε...

Μήπως το πρόβλημα είναι οτι οι άνθρωποι δεν έχουν κοινό μέτρο / κοινές αξίες ;

Γιατί εγώ μπορεί να ελέγχω τον εαυτό μου στον καθρέφτη και να κρίνω οτι είμαι υπόδειγμα...
Και μετά εσύ βλέπεις τις συμπεριφορές μου και θεωρείς οτι είμαι ελλιπής...

Aggelos Spyrou είπε...

Παραφράζοντας ένα απόφθεγμα της Fransois Sagan, θα έλεγα, ότι ο σύγχρονος άνθρωπος βρίσκεται στο δίλημμα μεταξύ της λαχτάρας να μάθει τον εαυτό του και της απελπισίας να τον γνωρίζει.

Απολλώνια είπε...

Καιρέ, σου έχω πεί πως μ' αρέσει ο τρόπος που σκέφτεσαι;

(Ίσως είναι και κουραστικός ο πόλεμος. Απο την άλλη ο εαυτός είναι ισχυρός κριτής, όπως και κίνητρο.)

:)
Καλημέρα!

Μαριλένα είπε...

Η βλακεία, η αναλγησία, το χέρι που σε τραβάει πίσω, με κανει να κλείνομαι και να οριοθετώ τον χώρο μου.
Εξακολουθώ να πολεμώ (εις μάτην σαφώς) για χάρη των παιδιών (μου).
Αλλιώς, δε θα ασχολούμην ποτέ.
Κουράστηκα.

o kairos είπε...

iro*,ευχη για ολους

kyriaz,κανεις δεν ειναι αξιος για φτυσιμο.Επειδη αυτοι που δεν ξερουν εχουν το ακαταλογιστο και αυτοι που ξερουν δεν εχουν τυψεις.

απειρωτα,ο σωζων εαυτον σωζει και τους γυρω του

industrial,ολοι στο ιδιο καζανι βραζουμε.

νικο,απ οσο εχω δει συμβαινει παρα πολλοι ανθρωποι να κυκλοφορουν μονο με ασπιδα και παρα πολλοι μονο με σπαθι.Λιγοι ειναι ισορροπημενοι.Και ελαχιστοι τοσο σοφοι,που να κυκλοφορουν γυμνοι,ξεροντας οτι κανεις δεν μπορει να βλαψει την ψυχη ενος ανθρωπου.

dodo,τι ομορφη τραγωδια..

Σπυρο,η διαπιστωση σου ειναι ακριβης.Τα αισθηματα σου ευγενικα.Θελει μια προσοχη η προσεγγιση.Γιατι,αδιαφορωντας γιαυτους που αναφερεις μπορει να πιστεψει κανεις οτι ειναι κατι ιδιαιτερο,αλλο απο τον κοσμο.

michelan,αυτος που στον καθρεφτη βλεπει τον εαυτο του για υποδειγμα,μαλλον δεν βλεπει τον καθρεφτη.

Αγγελε,εξυπνη σαν ρηση,αλλα δεν βλεπω καμμια λαχταρα πραγματικα.

απολλωνια,καλημερα.Πραγματικη αξια εχει αν σου αρεσει ο τροπος που ενεργω:)

o kairos είπε...

Μαριλενα,δεν πολεμας ματαια.Δειχνεις με τον τον τροπο σου στα παιδια σου το δρομο.Αυτη ειναι η μεγαλυτερη προσφορα ενος ανθρωπου.Και ξεκουραζει την ψυχη.

michelan είπε...

Άλλα λέει η λαλιά μου
κι άλλα ακούν τ'αφτιά μου...

Παράδειγμα υπερβολής είναι, που όμως έχει και πολλές πρακτικές εφαρμογές...
π.χ. ο Αλ Καπόνε πίστευε πως οτι είχε κάνει ήταν για καλό σκοπό˙ να σώσει την ανθρωπότητα από τους "κακούς"...

Το βασικό ερώτημα είναι:
έχουμε κοινό μέτρο αξιών, ώστε το τεστ αυτογνωσίας που προσπαθεί ο καθένας μας να είναι αντικειμενικό και όχι υποκειμενικό;

vrakas kostas είπε...

H aftokritikh xreiasetai gnwsh kai h gnwsh epiponh prospatheia.
Aftos einai kai o kyrios logos poy thn apofevgoyme!Ki ama den exeis gnwsh kai epipedo....tote koitaxoy oso theleis ston katrefth,tha synexiseis na vlepeis tis sarkes soy...ma oxi thn psyxh soy!

Απολλώνια είπε...

Καιρέ, το μέσο είναι διαδραστικό αλλά όχι τόσο ακόμη!

χεχε!

Καλό Σ/Κ!

:)

o kairos είπε...

michelan,φυσικα και δεν εχουμε ολοι την ιδια αγωγη.Αλλα,δεν μπορει να υπαρχει συναντιληψη.Γιατι,και τις ιδιες αξιες να σπειρεις σε ολη τη γη δεν φυτρωνουν σε ολους τους ανθρωπους.Ευτυχως,κατα τη γνωμη μου.Τι βαρετα φασιστικο θα ηταν αν ολοι οι ανθρωποι ηταν καλοι..

Κωστα,το εχεις τοποθετησει πολυ προσγειωμενα κατα τη γνωμη μου

απολλωνια,δεν εννοω εμενα ρε συ:)Αλλα,με την προοδο της τεχνολογιας μπορει μια μερα να ειμαστε ορατοι απο παντου.Μπρρρρ.Ουτε να το σκεφτομαι δεν θελω.

passer-by είπε...

Κυκλοφορούμε με σπαθί και ασπίδα, αλλά όχι για να κάνουμε αυτό που πρέπει.
Αλλού τα χαραμίζουμε.

o kairos είπε...

περαστικε,ποσο δικιο εχεις

michelan είπε...

Σε δουλειά να βρισκόμαστε δηλαδή...
Τους κατακρίνουμε, αλλά δεν θελουμε να βελτιωθούν όλοι και τελείως, γιατί δεν θα έχουμε με τι να ασχοληθούμε...
Ζωή χωρίς προοπτική βελτίωσης - του εαυτού μας ή των άλλων - φαντάζει βαρετή...
Γι'αυτό θα δάγκωσε το μήλο ο Αδαμ...
Βαρέθηκε... :)

industrialdaisies είπε...

Καιρέ μου, ναι, πρακτικά... Ουσιαστικά όμως κάποιοι βγάζουν κεφάλι έξω από το καζάνι, βλέπουν πως υπάρχει ζωή και έξω από αυτό και προσπαθούν να μην βράσουν στις βρωμιές των άλλων, αλλά να πηδήξουν εκτός. Κάποιοι άλλοι δεν σήκωσαν ποτέ κεφάλι. Ε, όπως και να το κάνεις, ακόμα κι αν κανένας δεν καταφέρει να το σκάσει αν μη τι άλλο είναι με την ψυχή του εκτός. Αυτό δεν έχει σημασία;

vrakas kostas είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
Arkin είπε...

Είναι αυτό για το οποίο κάπου αλλού είχες γράψει (περίπου): "όμως το πιο σημαντικό είναι αυτό στο οποίο δεν υπάρχει κανένα σχόλιο"?

Όταν το είχα διαβάσει, είχα σκεφτεί ότι έπρεπε να το ξανανεβάσεις. Ωραία...

vrakas kostas είπε...

Kaire moy ta panta rei!!eimaste eidos en exelixei!ANTHRWPINO;eidos,ma panta en exelixei!tipota den einai dedomeno!kai h ekpolitefsh mas den proxwra..GEWMETRIKA!!alloi kykloforoyn kathhmerina me spathi kai aspida kai anoigoyn dromoys kai alloi..me ta idia opla..kovoyn..gefyres!!xreiasthkame arketes xiliades xronia,na mathoyme na "PEITHARXOYME"mprosta ston kokkino shmatodoth!!TZIZ!!tha xreiastoyme fovamai,alles toses xiliades xronia na exoyme,oloi mas ena koino"PARONOMASTH" aftognwsias!!isws kai na einai kallytera poy eimaste.."diaforetikoi"!!(..ti vareta fasistiko tha htan an oloi oi anthrwpoi htan kaloi!!)
TA SEVH MOY!!

demonia είπε...

Εγώ έχω να πω ότι ήμουν που ήμουν,την έπαθα την κατάθλιψη διαβάζοντας :-(
Δε φταίτε εσείς Κ.Καιρέ,ούτε ο φίλος σας ο Γιάννης...Το στραβό μου το κεφάλι.

Herinna είπε...

Δεν το ήξερα αυτό το κείμενό σου, φαίνεται σε ανακάλυψα μετά. Ωσονούπω πάντα επίκαιρο αλλά πες μου που πουλάν σπαθιά. Ένα έχω και δεν κόβει το ρημάδι, μόνο καμιά κατακεφαλιά δίνει.

Αθήναιος είπε...

Ε, τώρα θα σας προβοκάρω λίγο. Όχι εγώ, που ως γνωστόν είμαι εντελώς αθώος, αλλά ο ποιητής.

Σαν ήμουν είκοσι κι ενός
να λέει άκουσα σοφό:
"Κορόνες,λίρες και γκινέες
δώσε, μα όχι την καρδιά σου·
ρουμπίνια ή και πέρλες δώσε,
τη λευτεριά σου όμως σώσε".
Μα ήμουν είκοσι κι ενός,
κι ό,τι είπε, ωφέλεια κανενός.

Σαν ήμουν είκοσι κι ενός
τον άκουσα να λέει πάλι:
"Καρδιά που βγήκε από το στήθος
ποτέ δεν δόθηκε του κάκου·
με στεναγμούς είν'πληρωμένη
κι η πίκρα είναι ό,τι σου μένει".
Και τώρα που'μαι είκοσι δυο,
τί αληθινό, τί αληθινό!


;-)

Alfred Edward Housman, "When I was one and twenty", Μετάφραση: Πάνος Καραγιώργος από το εξαιρετικό βιβλίο "Πανόραμα Αγγλικής Ποίησης".

Haris είπε...

Η αυτογνωσία προϋποθέτει αυτοκριτική...
Αυτή δεν γίνεται είτε εκούσια (δείγμα εγωισμού, εικόνα τέλειου ανθρώπου που δεν πρέπει να εκτεθεί), είτε ακούσια (άγχος καθημερινής δουλείας και όχι δουλειάς,ρουτίνα, κλπ).
Δεν είναι και το πιο εύκολο πράγμα...

asteroid είπε...

Σκέψη εξαιρετική, που την συμμερίζομαι απόλυτα - κυρίως ως προς την πτυχή της ασπίδας - άμυνας και μονάχα με την μεταφορική έννοια, δηλαδή μονάχα με την έννοια της λεκτικής άμυνας. Κάθε άλλη μορφή "βιαίας αντιδράσεως" με απωθεί, όπως γενικά αποφεύγω και την επίθεση - πάντα λεκτική κι αυτή, πάντως!

Αλλά δυσκολεύομαι να αφήνω ο,τιδήποτε με ή μας υποβιβάζει, ο,τιδήποτε με ενοχλεί γύρω μας ή μας προσβάλλει, αναπάντητο, να περνάει χωρίς αντίδραση, χωρίς κατάθεση, έστω, της άλλης ή μιας άλλης απόψεως... Είναι πολύ σπουδαίο αυτό για μένα και τον καθρέφτη μου.

ο δείμος του πολίτη είπε...

Πολύ ωραίο κείμενο και με βρίσκει απόλυτα σύμφωνο.

o kairos είπε...

michelan,το μυστικο της αληθειας ειναι να μπορεις να δεις οτι στη ζωη και στη φυση δεν υπαρχουν αντιφασεις.Η αντιφαση ειναι αδυναμια της δυτικης αγωγης του εγκεφαλου,που δεν καταλαβαινει,οτι υπαρχει ταυτοχρονα το μαυρο και το ασπρο σε μια πραξη,σε μια σκεψη,σε μια συμπεριφορα,σ ενα συναισθημα κι αυτο ειναι φυσιολογικο.Κατακρινουμε λοιπον,αλλα ταυτοχρονα ξερουμε,οτι η υπαρξη ζει μεσα απο την ποικιλομορφια και οχι απο την ομοιομορφια,παρ ολο που ο ισχυροτερος της νομος ειναι η αναπαραγωγη των ομοιων!Στη θεση του Αδαμ λοιπον εγω θα επλητα αφορητα και θα το δαγκωνα επιτηδες το ρημαδι..:)

industrial,δεν υπαρχει περιοχη χωρις βρωμια.Ουτε εντος σου.Ειναι μια προαιωνια μαχη εοιβιωσης μεσα στο καζανι.Αλλοι παραγουν οξυγονο και αλλοι αζωτο.Χωρις και τα δυο θα πεθαιναμε!

arkin,αμα μου πεις και που το εγραψα θα με υποχρεωνες:)

Κωστα,νομιζω κι εγω οτι ετσι θα γινει

demonia,το μαστιγιο δεν ειναι για να χτυπας την πλατη σου καλη μου:))

herinna,εχεις και κοφτερο μαλιστα.Ειναι αυτο το ανυποτακτο οχι σου,που ξεστομιζεις καθε τρεις και λιγο.Ειναι το πεισμα σου,που ανοιγει δρομο για να επιζησεις και να μεγαλωσει την κορη σου.Ειναι το χερι που εδωσες στον μεθυσμενο,στην Πειραιως,θυμασαι,τσακιζοντας τον φιλοτομαριστη μαγαζατορα.Εσυ κι αν εχεις σπαθι.Αλλα,εχεις και ασπιδα.

just me είπε...

Αφοπλισμένη και ρίψασπις από συνείδηση, ως αμετανόητη πασιφίστρια. Μόνο μου όπλο, επιθετικό και αμυντικό, ο καθρέφτης: όταν βλέπω να έρχεται το χτύπημα, τον στρέφω στα μούτρα του "εχθρού".

Καλό σας Σαββατοκύριακο!

just me είπε...

...ξέχασα να πω (αλτσχάιμερ γαρ) ότι το κείμενο είναι αφοπλιστικά συγκινητικό!

o kairos είπε...

Αθηναιε,καλε μας μαγειρα,οχι απλως δεν προβοκαρεις,αλλα ισα ισα ενισχυεις το σχολιο μου.Γιατι καρδια που βγηκε απο το στηθος σου τσαλαπατιεται αν κι απο σενα δεν αγαπιεται.:))

hari,μου φαινεται οτι ο καλυτερος τροπος να δεις τον εαυτο σου ειναι να αρχισεις να αυτοσαρκαζεσαι για τις μαλακιες σου.Ειναι και διασκεδαστικος.

asteroid,αυτο ακριβως που περιγραφεις στη δευτερη παραγραφο ειναι το σπαθι.

δειμο μου,ξερεις εσυ απο μαχες.

just you,τρομερο οπλο,αν ετσι γαληνευει το μεσα σου.Δεν εχω κατακτησει αυτη τη σοφια.

Lamprosp είπε...

Στην αυτογνωσία θα φτάσουμε μόνο όταν ξεγυμνώσουσε την ψυχή μας στον άλλον. Να δείξουμε και τις ντροπές της,να δει ο άλλος τα πάντα,όλα όσα έχει η ψυχή μας μέσα της.Ο Λ Α. Ε,αυτό δεν θα το κάνει ποτέ κανείς μας.Μέχρι ένα σημείο της αυτογνωσίας μας θα φτάσουμε όλοι μας.Δε λεω,όσο πιο μακριά φτάσει ο καθένας τόσο καλυτερό γι αυτόν και για τους γύρω του.Στις μάχες όμως πρέπει να πηγαίνουμε μόνο με το σπαθί.Χωρίς ασπίδα.Ετσι θα φτάνουμε πιο κοντά στην αυτογνωσία αλλά σίγουρα με...πληγές.

Arkin είπε...

Καιρέ, ήταν στα σχόλια ενός κειμένου του ίδιου μήνα, κάτσε να ψάξω... (10' αργότερα) Ήταν στο "Αδιέξοδο" (25/11/06), τελευταίο σχόλιο. Έγραφες ακριβώς:
"Το καταπληκτικο ειναι οτι το βαθος του πραγματος ,πανω στο οποιο θα σκαμε παντα,το εγραψα στο μοναδικο σχολιο που δεν εχει ουτε ενα κομεντ.Δεν ειναι καταπληκτικο;"
Καλημέρα :)

Zaphod είπε...

Σωστός...

michelan είπε...

Η Ανατολή το περιγράφει πιο διακριτά στην καθημερινή της φιλοσοφία ( γιν/γιανγκ )

και η Δύση το έχει αποδείξει με την επιστήμη της ( η δημιουργία προέρχεται μέσα από την σύγκρουση )...

Ακριβώς επειδή ζούμε σε ένα κόσμο που το μόνο που μπορεί να αντιληφτεί και να αποδείξει είναι οτι η ύπαρξη στηρίζεται στην ποικιλομορφία,
είναι αδύνατο στον εγκέφαλο μας να προσομοιώσει σε ένα περιβάλλον ομοιομορφίας ( ισοτιμίας; )...

Siddhartha είπε...

Διαβάζοντας μου ήρθε στο μυαλό ο Νιτσε που είχε πει ότι τα συχνότερα ψέματα τα λέμε στον εαυτό μας, και ο Ρίτσος με το σε όσους και να πάω τόπους, ίδιους βρίσκω τους ανθρώπους.
Την καλημέρα μου.

ΝΙΚΟΣ είπε...

Γιώργο, Με απασχολεί πολύ από προχθές το τελευταίο που μου έγραψες. Όμως μήπως, πέρα απ την ψυχή, πρέπει ν' αγωνιστούμε για να περισώσουμε και τιπότ' άλλο γύρω μας;

o kairos είπε...

lamprosp,η υπερβολικη διαφανεια προκαλει οφθαλμαπατη και παραμορφωτικα φαινομενα...

arkin,θα το βρω και θα το κανονισω..:)

michelan,ενδιαφερουσα σκεψη.Θα τη βαλω στο καζανι της κριτικης.

siddhartha,ποσο δικιο ειχαν και οι δυο.Το κυπελλο και τα ματια σου εσυ..

demonia είπε...

Και ποιον να χτυπήσω καλέ,τους άλλους?

industrialdaisies είπε...

Τοκ, τοκ... Αν θες καιρέ να παίξεις, σε περιμένει από τα μέρη μου η πρόσκληση... Αν, όχι δεν πειράζει. Να εξηγήσεις εσύ, όμως, το λόγο στο φάντασμα του κυρίου Proust! :)

Γωγώ είπε...

Θα συμφωνήσω απόλυτα μαζί σου. Μου αρέσει ο τρόπος που σκέφτεσαι, βρίσκω πολλά κοινά με μένα(αυτό δεν σημαίνει ότι θεωρώ τον δικό μου τρόπο σκέψης ιδανικό). Ασπίδα και σπαθί λοιπόν...πειράζει να πάρω τόξο;;

o kairos είπε...

demonia,μη χτυπησεις κανεναν απροειδοποιητα,που δεν σ εχει χτυπησει και που δεν ειναι ισχυρος.

industrial:Κυριε Προυστ,θα το σκεφτω αν απαντησω,γιατι εκει η industrialdaisies μας πηρε τα σωβρακα.

γωγω,μην παρεις τοξο.Γιατι με την εξ επαφης μαχη που αναγκαζει το σπαθι,μπορει συχνα να γινεις και φιλος με τον αντιπαλο σου.

Siddhartha είπε...

Το κυπελλο και τα ματια σου εσυ..
Τώρα για να είμαι ειλικρηνείς, με μπέρδεψες.....βοήθεια του κοινού υπάρχει?

So_Far είπε...

Πονεμένη ιστορία. Το πιο τραγικό είναι όταν χρησιμοποιείσαι σαν καθρέφτης που κρύβει με την αντανάκλαση σου τα ψέμματα που λένε άλλοι για τον εαυτό τους και κρύβονται πίσω σου. Εκεί τί να πεις καιρέ μου... τί να πεις...

o kairos είπε...

siddhartha,δε μενεις στο Λιβερπουλ;

so far,να πεις,οτι εισαι πιο φωτεινος απο τους αλλους.

Siddhartha είπε...

Αχά. Ναί! Για να δούμε, για να δούμε...

sitofkris είπε...

Ελάχιστοι έχουν το θάρρος να κοιτάξουν κατάματα τον καθρέπτη και να κανουν απολογισμό της ημέρας πριν πέσουν για ύπνο.Γιατί αυτό θέλει κότσια και φιλότιμο και αυτά τα προσόντα πολύ καθρέφτες δεν τα διαθέτουν...

o kairos είπε...

Νομιζω οτι θελει απλη κοινη εξυπναδα.