Παρασκευή, Ιουνίου 01, 2007

Στις Αμαλιες

Photo Sharing and Video Hosting at Photobucket

32 σχόλια:

michelan είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
michelan είπε...

Το κεράκι σου που ανάβει,
είναι η επικοινωνία με τη ζωή που άρχισες την άλλη


Ένας μικρός ήλιος
που καθρεφτίζει την ψυχή σου,
παίρνοντας ανάσα και πνοή
απ' τον αέρα της προηγούμενης ζωής σου


ΥΓ. το κεράκι της Πάτμου είναι τόσο λαμπερό, που μπορεί να χωρέσει μέσα στο φώς του όλες τις Αμαλίες του κόσμου...

Σπύρος Σεραφείμ είπε...

Μικρές φλογίτσες που σιγοκαίνε στην καρδιά και στο μυαλό μας, για να θυμίζουν απουσίες και να μεταλαμπαδεύουν ελπίδες, ότι κάτι θα αλλάξει...
Μέχρι αυτές οι φλογίτσες να γίνουν φάουσα φωτιά.

Καλό μήνα, Καιρέ μου

Chryssa είπε...

Στις μικρές εκείνες φλόγες...που σιγοκαινε στις καρδιες μας... στις απιθανότητες του να συμβει επιτελους κατι όμορφο... στα λόγια που δεν ειναι προσευχη πια...αλλα προσταγη για να αλλαξουν οι συνθηκες.

Καλο μηνα Καιρε...

χλωροφύλλη είπε...

Υπερ αναπαύσεως...
"εν τόπω φωτεινώ,
εν τόπω χλοερό,
εν τόπω αναψύξεως,
ένθα απέδρα οδύνη, λύπη και στεναγμός"

o kairos είπε...

Καλο μηνα.Michelan,ηταν ωραιο,αλλα ηταν μονο του,ενω οι Αμαλιες πολλες και καθημερινες.

The Torch είπε...

Είθε να μειώνονται οι "Αμαλίες" που δημιουργεί αυτή η χώρα γιατί στο τέλος δεν θα φτάνουν τα κεριά.

michelan είπε...

το Ένα περικλείει μέσα του το Όλον...

atg είπε...

pantou gurw...

kathe mera...

vrakas kostas είπε...

AMHN!Elpisw na thrhnoume sto mellon olo kai ligoteres AMALIES!
Kalo mhna kai kalo kalokairi Kaire!
Ti les kai esy poy exeis"meson";Den les tou..kairou edw sthn Germania,na koitaxei kai ligo to..Hmerologio;;;MAS MOYLIASE!!!

tf είπε...

Στις Αμαλίες που έφυγαν.

Ας μην αφήσουμε κι άλλες να φύγουν.

paraxeno είπε...

αχ βρε καιρέ πάντα κάτι χτυπάει μέσα μου όταν συναντώ σχόλιά σου...

να σαι καλά αγαπημένε φίλε...

o kairos είπε...

tf και paraxeno,πηρατε απο χτες ενα κομματι της blogoσφαιρας και την βοηθατε σ εναν ανθρωπινο,δυνατο δρομο με μια θαυμαστη καθαροτητα,σοβαροτητα και ωριμοτητα.Να στε καλα ψυχες.

o kairos είπε...

Κωστα,βρεχω στη Γερμανια,για να μη με γαμοσταυριζετε οπως οι Γαλλοι,που τους πηγα ζεστη.

vrakas kostas είπε...

Ax vre Kaire!Apaixtos eisai!!
Ftaiw egw meta ama..paralhrw;;
Alla oti...PEACE!

Aggelos Spyrou είπε...

Κεριά,
λιώνουν αμίλητα.

Ευχές,
άϋλες πύλες.

Δράση,
αντίδραση, σοκ.

Αν μπορούσαμε να κατανοήσουμε μόνο
το μέγεθος της αδικίας...

passer-by είπε...

Πέρα από το φακελάκι, έγραψε κι αλλα πραγματάκια.

Παντού διαβάζω μόνο για τα φακελάκια ,όμως, που ειναι ένα κομμάτι μόνο του προβλήματος.

Кроткая είπε...

πού τις βρίσκετε αυτές τις καταπληκτικές φωτογραφίες;

και συμφωνώ με τον passer by απο πάνω.

passer-by είπε...

*την* passer by

paralhrhths είπε...

Ta keria kapoia stigmh tha svhsoun!
Sthn mnhmh mas tha svhsei h Amalia ligo argotera!Wspou na erthei kapoia allh "Amalia"!Na mas xanathymisei to pws lamvanoume kai epexergasometha ta.."Mhnymata"!
Poloi apo mas tous bloggerades;;phran fora shmera logw Amalias kai..xeftilisoun kathe ti pou foraei ..asprh mplousa!!DEN HTHELE AYTO H AMALIA!!Egrapse kai ala panw ston pono ths!!Thetika!Alla..
Pantws..egw an yparxei kapoios logos pou vriskomai edw se afton ton xwro..einai akrivws ta liga logia kai ..mesta tou Giwrgh!
Lita kai Spartiatika!Opws kai twn episkeptwn tou!(EXAIROYMAI)!
BRAVO!Kaire!Mas deixneis ti pa na pei epikoinwnia!
OUF!!

Specter είπε...

Μικρές φλόγες για Μεγάλες Ψυχές...Αλοίμονο σ' αυτούς που έμειναν πίσω να κομπάζουν για την απώλεια του σώματος.

nyctolouloudo είπε...

το δρεπάνι του χάρου θα πάρει πολλές μικρές και μεγάλες Αμαλίες μέχρι να αλλάξει κάτι...και αν αλλάξει.

Haris είπε...

Δεν θέλω να θρηνήσουμε άλλες Αμαλίες...
Μετά την θλίψη, έρχεται η οργή...

Γωγώ είπε...

Γύρω μας υπάρχουν πολλοί σαν την Αμαλία δυστυχώς τώρα ασχολούμαστε και το σκεφτόμαστε κάθε μέρα σε λίγο καιρό θα το έχουμε ξεχάσει μέχρι πάλι κάτι να μας ταρακουνήσει. Είναι θλιβερό αλλά έτσι είναι τα πράγματα. Μπορεί ειλικρινά να λυπόμαστε και να θέλουμε να αλλάξουμε αυτή την κατάσταση για όσους υποφέρουν αυτό τον καιρό ή και στο μέλλον αλλά αργά ή γρήγορα θα ξεχάσουμε γιατί θα μας παρασύρει πάλι η δική μας ζωή, τα δικά μας προβλήματα κτλ κτλ.

o kairos είπε...

γωγω,τα πραγματα γινονται ακριβως οπως τα λες σε κοινωνιες ατομικες και αντικοινωνικες σαν τη δικη μας.Οπου ο καθενας κοιταζει μονο τον εαυτουλη του και δεν ειναι ενταγμενος πουθενα για καθημερινο αγωνα και εθελοντισμο.Υποκριτικοι και ανεξοδοι,προθυμοι για τρεχαλα και προσφορα εκει που δεν χρειαζονται κοποι και θυσιες,φαφλαταδες και βερμπαλιστες,ευκολα αναβουν και ευκολα σβηνουν,ολα στην αρπακολα.Ολα στην τουρλα του Σαββατου.Γιαυτο και ευκολα απογοητευονται οι πιο πολλοι.Δεν ξερουν τι παει να πει διαρκης αγωνας.Θελει κοπο και θυσια.Αγνωστα στη δικη μας κοινωνια.Αγνωστα στη συντριπτικη πλειοψηφια.Κυριως η θυσια.Απο τις αντιδρασεις καταλαβαινει κανεις οτι λιγοι εχουν ζησει τη φρικη στο πετσι τους και στο πετσι των δικων τους.Τη φρικη που μεσα της χανονται μαναδες και αδερφες και παππουδες και πατεραδες και αγαπημενοι καθε μερα μεσα στα νοσοκομεια και στα ιατρεια και στα σπιτια της αγνοιας και της αδιαφοριας.Ατομικη ευθυνη δεν υπαρχει.Ολα πρεπει να γινουν απο καποιους αλλους.Αστο καλυτερα γιατι βρωμαει απο τα θεμελια μεχρι την ταρατσα το κτηριο.Κι ολοι σκληριζουν οοοοοοχι,δε φταιμε εμεις.Αστο γιατι εχω ζησει πολλα.Εδω ειμαστε.Δε ζουμε σε αλλη χωρα.Εσυ δικιο εχεις,ετσι ειναι.Αλλα,γιατι ειναι ετσι στ αληθεια.

o kairos είπε...

Μ αυτη την εννοια Αγγελε δεν υπαρχει καμμια αδικια.Ενα συλλογικο εγκλημα ειναι,hari,nyctolouloudo,passer by,specter,krot,atg,torch,Χρυσα,χλωρο
φυλλη,Σπυρο και οι υπολοιποι φιλοι.

Κροτ,τις βρισκω στη φωτογραφικη μου μηχανη..

Maria-Maria είπε...

Ενα κερακι θα ηταν αρκετο,τα υπολοιπα ισως συμβολιζουν τη παθητικοτητα ολων μας απεναντι σε αυτα που συμβαινουν γυρω μας.....

kyriaz είπε...

Α ρε Καιρέ....Ποιον να πρωτοπρολάβουμε και πώς;...
Κοίτα κάτι σχετικό κι εδώ:
http://lydia-tigria.blogspot.com/

Άντε τώρα να μ' αφήσει ήσυχο το στομάχι...

o kairos είπε...

Μαρια,οπως ειπαμε,και συ το ζεις περισσοτερο απο ολους,η ελληνικη κοινωνια ειναι της ευκολης συναισθηματικουρας και της παρόλας,μεχρι να της ζητηθουν θυσιες και συμμετοχη.Εκει,λακαει.Να σαι καλα.

Γιαννη,σεβομαι απεριοριστα τα δραματα των ανθρωπων.Αλλα η δικη μου η αγωγη θελει οι ανθρωποι να μην κανουν σημαια στο μπαλκονι τους τα δραματα τους.Να τα ζουν αξιοπρεπως και να τα υπομενουν,να τα αντιμετωπιζουν χωρις να τα εναποθετουν στα νυχια της δημοσιοτητας.Εκτος αν προκειται να καταγγειλουν κατι,σαν την Αμαλια.Καταλαβαινω ποιος πονος μπορει να κανει εναν ανθρωπο να βγαλει τον πονο του και τον πονο του παιδιου του στο πεζοδρομιο.Γιατι εδω πεζοδρομιο ειναι.Αλλα,εμενα δεν μ αρεσει αυτος ο τροπος για να τον χειροκροτησω.Τον σεβομαι και σωπαινω.

asteroid είπε...

Δεν θα διαφωνήσω : είμαστε μια κοινωνία αποτελούμενη από άτομα με ελάχιστη ή και καθόλου κοινωνική συνείδηση, εκτίμηση του γεγονότος ότι είμαστε ΚΑΙ μέλη ενός συνόλου. Ως αποτέλεσμα, δεν επιδιδόμαστε σε προσφορές προς την μικρή ή μεγάλη κοινότητά μας, οποιαδήποτε τέτοια προσφορά άλλου μας εκπλήσσει - συχνά, μάλιστα, την κρίνουμε και ως αμφιλεγομένων κινήτρων - και δεν την προσμετρούμε στο "βιογραφικό" του, όταν ψάχνουμε για υπάλληλο ή και φίλο.
Ωστόσο, πόσο ευθύνεται γι' αυτήν την (αντι)κοινωνική μας στάση το γεγονός ότι τα μηνύματα, που φθάνουν ώς εμάς για την μια ή την άλλη κοινωνική ανάγκη ή δραστηριότητα, είναι μονομερώς επεξεργασμένα, με έμφαση στην sensational πλευρά τους, δίχως ορθολογισμό, δίχως οι προβολείς να τα φωτίζουν στις σωστές ή σε όλες τους τις διαστάσεις;
Μήπως αυτό δεν έγινε ΚΑΙ με την περίπτωση της Αμαλίας Καλυβίνου, όπου απομονώθηκαν και προβλήθηκαν οι πιο αβανταδόρικες
πτυχές του μηνύματός της - πτυχές, που συνήθως δεν αντέχουν στον χρόνο, που θολώνουν την κεντρική ιδέα και, τελικά, καταλήγουν να απογοητεύουν τους λίγους καλοπροαίρετους, που μπορεί να θέλουν και να μπορούν να προσφέρουν, αλλά όχι υπό τέτοιες συνθήκες και όρους...

Γωγώ είπε...

Το γιατί είναι έτσι τα πράγματα δεν το γνωρίζω. Καμιά φορά λέω ότι αν όλο και περισσότεροι είχαν ζήσει κάτι ανάλογο τότε θα μπορούσαμε να ενωθούμε αλλά απ'την άλλη είναι καλύτερα να μην παθαίνει τίποτα ο κόσμος και αν είναι δυνατόν όλο και λίγοτεροι να νιώσουν αυτό τον πόνο.

paraxeno είπε...

αγαπημένε καιρέ, προσωπικά πήρα πολύ περισσότερα και γερά μαθήματα, και μου ρθε στο νου καποια κουβέντα που μου χες πει παλιά καιρό πριν... ποσο αλήθεια ήταν... μαθαινω ακόμη, κι αν αυτό πονάει, δίνει και χαρά...

σε ευχαριστώ φίλε πολύτιμε...