Δανεικα και Δανικά

Εδώ και 60 χρόνια κυριαρχεί στον πλανήτη, όπου έχει επικρατήσει το οικονομικό σύστημα του αγγλοσαξονικού καπιταλισμού, όχι απλώς η οικονομία της λεγόμενης ελεύθερης αγοράς, αλλά κυρίως η οικονομία της χρεωμένης αγοράς.

Η οικονομική έκρηξη των δεκαετιών μετά το 1970 στην Ευρώπη και μετά το 1960 στις ΗΠΑ στηρίχτηκε σε μια πολύ απλή σκέψη: «Πάρε σήμερα και δώσε αύριο». Η έννοια της πιστωτικής κάρτας και των τραπεζικών δανείων, με τα οποία σήμερα οι Ελληνες στη μεγάλη τους πλειοψηφία, όπως και οι εξ' από 'δώ, έχουν αποκτήσει από το σώβρακο που φοράνε μέχρι το αυθαίρετο, το εξοχικό και το νόμιμο, είναι ακριβώς η εφαρμογή της οικονομίας της κατανάλωσης: Ολοι, από τους τραπεζίτες μέχρι τους κατασκευαστές, τους εμπόρους και τους πολίτες αγοράζουν χρόνο. Το αύριο.

Ολη αυτή η φάμπρικα γίνεται λες και το αύριο είναι δεδομένο, εξασφαλισμένο και αμετάβλητο σε σχέση με το χτες, με την κουτοπόνηρη σκέψη ότι κάθε ατυχία θα συμβεί μόνο ατομικά σε πελάτες του συστήματος, το οποίο είναι αρκετά ισχυρό για να τους τιμωρήσει, να πάρει τα λεφτά του και να τρομοκρατήσει τους υπόλοιπους.

Αυτό που δεν έχει μετρήσει η συμμορία των τραπεζικών κύκλων σε συνεργασία με τους κεφαλαιούχους μέσα στην πλεονεξία τους για μεγαλύτερα κέρδη, είναι ότι κάποτε φαλίρουν και πολλοί πολίτες μαζί, που παρασέρνουν ως ντόμινο και τράπεζες και αεριτζήδες.

Οταν όλα αυτά συμβαίνουν εξ' από 'δώ, τα πράγματα μοιάζουν μακρινά. Επειδή, όμως, η οικονομία του αέρα «πάρε σήμερα, δώσε αύριο», είναι η βασική αιτία που ο μέσος Ελληνας έχει σώβρακο, αυθαίρετο, νόμιμο, μετρητά και κομμωτή ακριβότερο από το Παρίσι -για να μη μιλήσω για υδραυλικό και ηλεκτρολόγο- όταν πάσχει το εξ' από 'δώ πάσχει και το εδώ.

Αν σ' αυτή τη διεθνή απάτη με τον χρόνο προστεθεί η πάγια ελληνική απάτη ενός διεφθαρμένου δημοσίου με τις δορυφόρους επιχειρήσεις του και μιας στρατιάς διεφθαρμένων εργολάβων πάσης φύσεως, μεσαζόντων, εμπόρων, επαγγελματιών, αλλά και πελατών, που τρέφονται από υπερτιμολογήσεις, ξέπλυμα μαύρου χρήματος, ακάλυπτες επιταγές, εταιρείες-μαϊμού και εικονικές πτωχεύσεις, έχει μπροστά του το κανόνι που λέγεται ελληνική οικονομία.

Ολο αυτό δεν είναι ένα αόρατο και αόριστο σύστημα. Εχει όνομα, το λένε Γιάννη, Γιώργο, Στέφανο, Κούλα, Μάκη, Ρούλα και πάει λέγοντας. Κινείται από τα ανώτατα επιχειρηματικά και κυβερνητικά στρώματα μέχρι τις πιο λούμπεν τρύπες της ελληνικής κοινωνίας. Και όχι μόνο την κυβερνάει, αλλά της εμφυσά και τη νοοτροπία του. Αναπαράγεται. Κυριαρχεί.

Είναι εδώ σήμερα πίσω από τις απολύσεις, τα κανόνια των επιχειρήσεων, τα κλειστά μαγαζάκια, το πάγωμα μισθών και συντάξεων, τις απειλές μπράβων και τραπεζών, τη λεηλασία των δημόσιων πόρων σε έργα, υπουργεία, πανεπιστήμια, μεταφορές, προγράμματα και στην αισχρή παροχή υπηρεσιών, εξαιτίας της οποίας έχει πληγεί η βαριά βιομηχανία της χώρας, ο τουρισμός.

Ολο αυτό το πράμα με ονοματεπώνυμο, λοιπόν, δεν είναι μόνο ψηφοφόροι της Ν.Δ., αλλά ψηφοφόροι και οπαδοί όλων των κομμάτων, ο καθένας για τους δικούς του λόγους. Και όλο αυτό το πράμα το ταΐζουν, το δυναμώνουν και το ενστερνίζονται διαχρονικά όλες οι κυβερνήσεις τα τελευταία 35 χρόνια. Για να μην πω ότι αυτό το πράμα έχει εδώ και 10 χρόνια τις κυβερνήσεις υποχείριά του. Και περιμένει και την επόμενη.

Το κομμάτι των ψηφοφόρων που μεταστρέφεται δεν είναι βέβαιο αν έχει αηδιάσει από την ξεδιάντροπη διαφθορά και κοροϊδία, αν είναι απλώς απρόθυμο να πληρώσει την κακοδιαχείριση και τη σπατάλη και την αεριτζήδικη πολιτική, την οποία ανεχόταν, όταν δεν κέρδιζε κιόλας απ' αυτήν, ή και τα δύο.

Ετσι, δεν είναι βέβαιο πόσο απ' αυτό στρέφεται στον Γ. Παπανδρέου όχι για να καθαρίσει την κόπρο του Αυγείου, αλλά για να τη βγάλει όσο πιο φτηνά και ανώδυνα γίνεται.

Φτηνά και ανώδυνα για μια κοινωνία που ευημερεί με αέρα και δανεικά δεν υπάρχει. Και ο λαός καλείται να καταλάβει ότι είτε θα συνειδητοποιήσει πως το αεριτζήδικο σύστημα όπου ζει είναι αδιέξοδο, είτε θα πληρώσει τη νύφη της ανοχής και της συμμετοχής του σ' αυτό. Με Κώστα ή με Γιώργο, το ίδιο κάνει.

Αλλιώς πρέπει με τους άλλους λαούς να επαναστατήσει και να το αλλάξει. Πού να μπλέκεις τώρα, ε;

Ελευθεροτυπια 28/09/2009