Τρίτη, Μαρτίου 29, 2011

Ο φανοποιος

ΕΧΕΙ ξημερώσει η 28η Μαρτίου του σωτήριου έτους 2011 και, ενώ έχουν περάσει ήδη τρεις ημέρες από την καταραμένη 25η, οπότε και θα γκρεμιζόταν σε σωρό ερειπίων η ελληνική οικονομία, εκείνη, σε πείσμα προφητών, δανειστών, χρεωμένων Ελλήνων και πολιτικών, που κάνουν ό,τι μπορούν για να τη φουντάρουν, βρίσκεται εκεί που βρισκόταν και στις 24 Μαρτίου του 2011, αλλά και του 2010.

ΕΧΕΙ τα μαύρα της τα χάλια, δεν λέω, αλλά... Αλλά, ούτε στη δραχμή γύρισε, ούτε κατέρρευσαν οι τράπεζες με όλες τις οικονομίες των κατοίκων, ούτε κανείς αρνήθηκε να ξαναδανείσει το γένος των Ελλήνων, έτσι ώστε να το 'χει χρεωμένο μέχρι που να του βγει (του γένους) το δάχτυλο από την τρύπα του παπουτσιού.

ΟΛΑ αυτά τα καταστροφικά σενάρια αναπαράγονταν αμάσητα από τη λατρεία της άρπα-κόλλα ενημέρωσης, που δεν χρειάζεται ούτε πολλά γράμματα να ξέρεις, ούτε πολλή φαιά ουσία να καταναλώνεις, ούτε να μπεις στον κόπο της διασταύρωσης των πληροφοριών. Το Διαδίκτυο προσφέρει αυτό που στην εποχή μας είναι τρόπος ζωής: Εύκολα και γρήγορα. Δηλαδή, στο πόδι.

ΤΟ καταπληκτικό δεν είναι που η καταστροφολογία μπορεί να ξεκίνησε από πέντε-δέκα πλακατζήδες και είρωνες. Είναι που έγινε τόσο εύκολα πιστευτή από το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού. Αυτό θα έπρεπε να είναι από μόνο του ένα μεγάλο καμπανάκι για τους κυβερνήτες. Αν ήξεραν ότι πριν και από τους ίδιους τους αριθμούς, η Οικονομία είναι θέμα ψυχολογίας. Κατ' αρχήν θέμα ψυχολογίας του κόσμου.

ΑΝΤ' αυτού οι κυβερνήτες ξόδεψαν χρόνο και χρήμα και πολύτιμες ανθρωποώρες σε μια γελοία έρευνα για τον δράστη ενός κειμένου στο Διαδίκτυο.

Ο ΠΕΡΙΦΗΜΟΣ φαναρτζής από την Κρήτη, που έκανε την πλάκα του, όπως κάνει καθένας που κάθεται μπροστά στον υπολογιστή, δεν είχε υποψιαστεί ότι μπορεί και να τρομοκρατούσε την κυβέρνηση μιας χώρας! Γιατί αυτό έκανε. Πριν από 5 χρόνια, το μήνυμά του θα είχε πάει άκλαυτο μεταξύ των φίλων του. Σήμερα αναπαράχθηκε σαν τη φωτιά. Τυχαίο; Δεν νομίζω.

Δεν θυμαμαι να εχει διαταχθει ερευνα ή να εχει ασκηθει διωξη για την ψευδη ειδηση,οτι λεφτα υπαρχουν,ειδηση που οδηγησε ενα λαο να ψηφισει αυτον που την εσπειρε.Ουτε θυμαμαι να ασκηθηκε διωξη για την ψευδη ειδηση οτι η χωρα δεν θα ενταχθει στο ΔΝΤ,λιγο καιρο πριν η χωρα ενταχθει στο ΔΝΤ.

ΔΕΝ θυμάμαι να έχει διαταχτεί εισαγγελική έρευνα για τη δήλωση της κυβέρνησης το φθινόπωρο του 2009, ότι η χώρα μοιάζει με τον Τιτανικό, δήλωση που απογείωσε τα spreads και απέκοψε τη χώρα από τον εξωτερικό δανεισμό.

ΟΥΤΕ θυμάμαι να κινήθηκε κανένας εισαγγελέας εναντίον εκείνου που βροντοφώναζε ότι η χώρα δεν είναι χρεωμένη όσο έλεγε η Ν.Δ., αλλά τέσσερις φορές τόσο, με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί η πεποίθηση στους δανειστές ότι ομολογείται αδυναμία εξόφλησης του χρέους.

ΕΠΙΣΗΣ, δεν θυμάμαι σε περίοδο μεταχουντική (γιατί σε χουντική θυμάμαι) να είναι κολάσιμο για κάθε πολίτη να γράφει ό,τι του καπνίσει, από τη στιγμή που τα γραφτά του δεν προσβάλλουν ή δεν βρίζουν ευθέως άλλον πολίτη ή δεν επαινούν αποτρόπαιες πράξεις (πράγμα συζητήσιμο για το ποιος θα κρίνει τι είναι αποτρόπαιο).

Η ΕΝΕΡΓΟΠΟΙΗΣΗ ολόκληρου μηχανισμού για να βρεθεί και να διωχθεί ο φαναρτζής για «διασπορά ψευδών ειδήσεων» όχι μόνο παραπέμπει σε νοοτροπία Μεταξά και Παπαδόπουλου, αλλά μαρτυρά και την ανασφαλή, ασόβαρη, υστερική κατάσταση στην οποία βρίσκεται μια κυβέρνηση, με αντανακλαστικά Σαουδικής Αραβίας, Ιράν και Λευκορωσίας.

ΤΟ πιο επικίνδυνο είναι ότι κανείς από τον κατά τα άλλα ευαίσθητο Τύπο και τις οργανώσεις που σκίζουν τα ρούχα τους για τα δικαιώματα του κάθε πικραμένου, δεν έχει μέχρι στιγμής αγανακτήσει μ' αυτή τη δίωξη και τη νοοτροπία.

ΙΣΩΣ, γιατί ο φαναρτζής δεν ανήκει σε καμμία κομματική ή ιδεολογική δεξαμενή από κείνες που ξέρουν να σκούζουν μόνο για τα δικά τους παιδιά και για τα παιδιά που χρησιμοποιούν σαν κιμά για τις κρεατομηχανές τους.

ΑΥΤΟΣ ασχολείται με λαμαρίνες. Οχι με τούβλα.

Τετάρτη, Μαρτίου 02, 2011

Αλλο ιδιωτ,αλλο idiot

ΜΕΤΑ και την τελευταία ειδοποίηση της γερμανικής τραπεζομηχανής, αλλά και των εκπροσώπων της Κομισιόν, της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου για περικοπή των αποδοχών των εργαζομένων στην Ελλάδα, ορθώνεται μέσα μου ένα ερώτημα:
ΟΛΟΙ αυτοί οι μεγαλοπαράγοντες είναι οι έξυπνοι, και οι Ελληνες εργοδότες, που πληρώνουν από την τσέπη τους τις αμοιβές των εργαζομένων, είναι ηλίθιοι; Δηλαδή, δεν ξέρει ο εργοδότης, που τον πονάει η τσέπη του, στην οποία συνήθως έχει καβούρια, πόσα λεφτά θα δώσει και σε ποιον για τη δουλειά που θα του κάνει, και ξέρει η κ. Μέρκελ, το ΔΝΤ, η ΕΚΤ και η Κομισιόν;

ΓΙΑ να το κάνουμε πιο λιανά, η κυρία Μέρκελ είναι δημόσιος υπάλληλος. Ο κύριος Ντερούζ, εκπρόσωπος της Κομισιόν, είναι δημόσιος υπάλληλος της κοινοτικής γραφειοκρατίας. Ο κύριος Μαζούχ, εκπρόσωπος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, είναι δημόσιος υπάλληλος του ευρωπαϊκού κοινοτικού ταμείου.

Ο ΜΟΝΟΣ που αντιπροσωπεύει ευθέως ιδιωτικά κεφάλαια είναι ο εκπρόσωπος του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, κύριος Τόμσεν. Γράφω «ευθέως», γιατί και όλοι οι υπόλοιποι ιδιωτικά κεφάλαια αντιπροσωπεύουν. Αυτά, τα οποία κυβερνάνε τις χώρες και τους λαούς.

ΕΠΟΜΕΝΩΣ, για να ξαναγυρίσω στο αρχικό μου ερώτημα, ποιος είναι εκείνος που καθορίζει πόσα λεφτά θα πληρώσει ο εργοδότης τον εργαζόμενό του; Μα, φυσικά, ο ίδιος, κρυμμένος πίσω από την κυρία Μέρκελ και τους άλλους τρεις ομοτράπεζούς της κυρίους.

ΟΜΟΤΡΑΠΕΖΟΥΣ, γιατί στην πραγματικότητα τους δένουν τα συμφέροντα των ίδιων τραπεζών. Των οποίων ουσιαστικά είναι υπάλληλοι.

Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ιδιωτικός τομέας, που μέχρι τώρα μπορεί να πίστευε ότι θα μείνει στο απυρόβλητο, απατάται οικτρά. Αυτός θα πληρώσει το μεγαλύτερο τίμημα της πολιτικής που επιβάλλουν οι ξένοι κυβερνήτες του. Ακόμα κι αν δεν ήταν αυτός, αλλά ο δημόσιος, που τίναξε τη χώρα στον αέρα.

ΑΥΤΟΣ θα πληρώσει τα περισσότερα γιατί, σε αντίθεση με τον δημόσιο, δεν υπάρχει κανείς να τον προστατεύσει. Κανείς υπουργός, υφυπουργός, βουλευτής, γραμματέας, διοικητής, που να περάσει μια εγκύκλιο, μια ρύθμιση, μια μεταμεσονύκτια διάταξη, που να κάνει το μαύρο άσπρο, όπως συμβαίνει με χιλιάδες πελατειακά προστατευόμενους της σαπίλας, που λέγεται ελληνικό κομματικό πελατειακό κράτος.

ΟΜΟΙΑ, δεν υπάρχει κανείς από τους παραπάνω αξιωματούχους, που να προστατεύσει τον εργάτη του εργοδότη από τη διαπλοκή τους με όλους τους ευυπόληπτους επιχειρηματίες των δημόσιων έργων και προμηθειών, που συμπληρώνουν τη μαφία, η οποία νέμεται τη χώρα.

ΤΟ χειρότερο δεν είναι αυτό. Το χειρότερο είναι που το ελληνικό κομματικό πελατειακό κράτος καλλιέργησε και διατράνωσε στη συνείδηση του μισού, τουλάχιστον, πληθυσμού την ηθική τού ιδρυματισμού. Την ατράνταχτη νοοτροπία, ότι πρέπει να πιάνει θέση εργασίας κανείς και να πληρώνεται δουλεύει - δεν δουλεύει. Προσφέρει - δεν προσφέρει.

Η ΗΘΙΚΗ, που καλλιέργησε εδώ και δεκαετίες αυτό το δήθεν κοινοβουλευτικό έκτρωμα, που λυμαίνεται τη χώρα, δεν είναι η ανάγκη και η υποχρέωση για υπηρεσία στον πολίτη. Αλλά στον εαυτό.

ΔΕΝ είναι η υποχρέωση παροχής της εργασίας, για την οποία καταβάλλεται η αμοιβή. Αλλά η υποχρέωση της αμοιβής. Τελεία. Οι λίγες εξαιρέσεις δεν αναιρούν τον κανόνα.

ΑΝΑΜΕΣΑ σ' αυτά τα δύο πυρά, την επέλαση τραπεζών και εργοδοτών και την απουσία ουσιαστικής δημόσιας υπηρεσίας βρίσκεται όλος ο ιδιωτικός μικροεπαγγελματικός, υπαλληλικός και εργατικός τομέας. Δηλαδή, τα 5 από τα 7 εκατομμύρια των εργαζομένων.

ΧΩΡΙΣ την πολυτέλεια της εργασιακά ανώδυνης απεργίας. Και χωρίς να μπορεί να εκβιάσει κυβερνήσεις. Από τα καρνάγια του Περάματος μέχρι τους εργάτες στους Βωξίτες, στου Λαναρά, τους ψαράδες του Παγασητικού και τους υπαλλήλους των εταιρειών.

ΕΝΑΣ κοιμώμενος γίγαντας, γύρω από τον οποίο γίνεται πολλή φασαρία τελευταίως. Πολύ επικίνδυνο.