Κυριακή, Μαΐου 27, 2012

Το κρυφο μνημονιο μενει ανεγγιχτο




Η χώρα βαδίζει προς την κρίσιμη μέρα των εκλογών έχοντας καλυμμένο κάτω από το τραπέζι το σημαντικότερο ζητούμενο για το μέλλον της.

Οι πολιτικές παρατάξεις έχουν επικεντρωθεί από την αρχή σε έναν αγώνα με επίκεντρο το μνημόνιο των κακών ξένων και τον μπαμπούλα της δραχμής,ενώ υποβαθμίζουν ή δεν ασχολούνται καθόλου με τις αιτίες της σημερινής δυστυχίας και της αυριανής καταστροφής,που είναι ζωντανές,έχουν ονοματεπώνυμο και έχουν και τρόπο να αντιμετωπιστούν.

Η κάθαρση,όμως,από αυτές τις αιτίες και το γιάτρεμα από τη σαπίλα τους έχουν καθηλωθεί από τον τρόπο που το πολιτικό σύστημα βλέπει τους ενόχους,φυσικούς και ηθικούς αυτουργούς της λαίλαπας,που έχει πέσει πάνω στα κεφάλια των πολιτών.Οι οποίοι όχι μόνο παραμένουν ακαταδίωκτοι,αλλά συνεχίζουν να συμμετέχουν στα παιχνίδια της εξουσίας,διεκδικώντας μάλιστα και την επανεκλογή τους στη διακυβέρνηση αντί να κρύβονται από ντροπή και φόβο!

Καμμία κυβέρνηση,όμως, δεν θα μπορέσει να αλλάξει τίποτε προς όφελος των πολιτών αν δεν διαλύσει το υπάρχον φοροεισπρακτικό σύστημα με όλους όσους το αποτελούν.Γιατί ενας από τους βασικούς λόγους πού σφάζονται μισθοί,συντάξεις,αποδοχές και επιδόματα του λαού,αλλά και που δεν πληρώνονται τα οφειλόμενα από το κράτος σε όλους τους πολίτες είναι η άρνηση του φοροεισπρακτικού μηχανισμού να κάνει τη δουλειά ,για την οποία πληρώνεται,έστω και περικομμένα,από το υστέρημα τώρα του κόσμου.Καί η δειλία του πολιτικού συστήματος να συγκρουστεί με αυτή τη συντεχνία.

Ο λαός υποχρεώνεται σε μια απάνθρωπη αφαίμαξη γιατι,όπως αποκαλυπτικά είπε ο ένας από τους δημίους του, τέως υπουργός Φ Σαχινίδης  καιρό πρίν τις εκλογές «δεν έχουμε τα απαραίτητα έσοδα εξ αιτίας της αδυναμίας του εισπρακτικού μηχανισμού»!Δέν μας είπε,όμως ποιός προίσταται του μηχανισμού.Ποιός είναι ο υπεύθυνος,πού πρέπει να διωχθεί για την άρνησή του να λειτουργήσει τον μηχανισμό.Και με ποιο θράσος αποδέχεται την απιστία των υφισταμένων του σαν ανεύθυνος,ενώ έχει διοικητική και ποινική ευθύνη!

Τα έσοδα αυτά,τα κλέβει έτσι ανεύθυνα και ατιμωρητί ο εκάστοτε υπουργός Οικονομικών από τις τσέπες των μισθωτών,συνταξιούχων,αέργων και πραγματικών αναπήρων κάθε μήνα,γιατί,όπως ανερυθρίαστα είπε σε συνένευξή του ο προηγούμενος εγκληματίας του λαού Γ Παπακωνσταντίνου «αφού δεν μπορούμε να τα πάρουμε από όλους τα παιρνουμε από αυτούς πού βρίσκουμε πιο εύκολα»!

Καί δεν βρέθηκε κανένα χέρι πολίτη να τον χαστουκίσει εκείνη τη στιγμή για την αναισθησία και την ιταμότητά του.Όπως δεν εχει βρεθεί και κανένα χέρι να περάσει χειροπέδες σε όλο αυτό το αληταριό,πού παριστάνοντας τους κυβερνήτες,καλοπερνάει τρώγοντας από το υστέρημα του λαού,κλέβοντάς τον με την ασυδοσία της παραγωγής ανήθικων νόμων από την κρεατομηχανή της Βουλής.

Η Ελλάδα δεν έχει πρόβλημα με το μνημόνιο,το έχω πεί και γράψει χίλιες φορές.Το μνημόνιο είναι το αποτελεσμα.Και είναι η κολυμπήθρα, μέσα στην οποία ξεπλένονται οι εγχώριοι απατεώνες, όσοι με τη μορφή υπουργών,υφυπουργών,γραμματέων,συμβούλων,διοικητών,συνδικαλιστών,επίορκων υπαλλήλων,δημάρχων,δημοτικών αξιωματούχων, διασπαθίζουν το δημόσιο χρήμα επί χρόνια και συνεχίζουν να το κάνουν ανενόχλητοι.Κλέβουν τους αδύναμους με πρόσχημα την οικονομική δυσπραγία του δημοσίου και παραμένουν σχετικά αλώβητοι στο στάτους τους!

Πίσω από το μνημόνιο είναι η νομιμοποίηση της βρωμερής διαπλοκής υπουργών,βουλευτών,νομαρχών περιφερειαρχών,διοικητών,δημάρχων,συμβούλων,μηχανικών,γιατρών,φαρμακοποιών,δημοσιογράφων,δικηγόρων,υπαλλήλων,πού σπατάλησαν και σπαταλάνε ακόμα ατιμώρητοι το δημόσιο χρήμα,αυτό που οι κλέφτες υπουργοί παίρνουν κάθε μήνα από τις τσέπες των μισθωτών,των συνταξιούχων,των αέργων και των πραγματικά αναπήρων για να πληρωθεί το τίμημα της δικής τους ανικανότητας!

Πίσω από το μνημόνιο είναι η θεατρική αποκάλυψη μιάς παρονυχίδας από τις κομπίνες και τις απάτες με το δημόσιο χρήμα για μαϊμού παροχές με αντίτιμο ψήφους και οπαδούς.
Το μνημόνιο είναι η ουσιαστική τους ατιμωρησία από ένα σύστημα που είναι διαλυμένο και απρόθυμο,με άλλοθι το μνημόνιο!

Η άρνηση των πολιτικών παρατάξεων,που θα μπορούσαν να ξεκαθαρίσουν αυτό το σιχαμερό κράτος ,να αρθρώσουν μία λέξη γιαυτό ,είναι ο θρίαμβος του μνημόνιου.Και η διαιώνησή του.

Πίσω από το μνημόνιο είναι το ξέπλυμα των φοροφυγάδων ανάμεσα στους ελεύθερους επαγγελματίες,που εξακολουθούν ανενόχλητοι να μη συμμετέχουν στα φορολογικά βάρη,με αποτέλεσμα να πληρώνουν και το δικό τους μερίδιο οι μισθωτοί, συνταξιούχοι,άνεργοι και ανάπηροι!

Πίσω από το μνημόνιο είναι οι εργοδότες,που έχουν εξασφαλίσει από τους εγκληματίες πολιτικούς τέτοιους νόμους ώστε να πληρώνουν τους εργαζόμενους με τα φτηνότερα μεροκάματα του ευρωπαίκού νότου,διατηρώντας την αξία για τα προϊόντα που παράγουν στα ίδια περίπου ύψη πού ήταν και πρίν.

Πίσω από το μνημόνιο είναι οι Έλληνες τραπεζίτες,πού σώρευσαν δισεκατομμύρια κέρδη την τελευταία δεκαετία,χωρίς να έχουν εκτεθεί σε ομολογιακούς κινδύνους όπως οι ξένοι συνάδερφοί τους (με δύο μονο εξαιρέσεις μεσαίου μεγέθους) και ζούν πλουσιοπάροχα,χωρίς να συνεισφέρουν στις τράπεζες από τις περιουσίες που κέρδισαν!Περιμένοντας να χρεωθεί ο λαός τα νέα δάνεια που θα τους δοθούν για να στηρίξουν τις τράπεζές τους!

Πίσω από το μνημόνιο είναι όλοι οι κλέφτες και απατεώνες μεσάζοντες,πού με τους κάθε είδους προμηθευτές του δημοσίου ροκάνιζαν και ροκανίζουν ακόμα ανενόχλητοι το δημόσιο χρήμα,υπερτιμολογώντας τις υπηρεσίες και τις εργασίες – όταν παρεχουν οι υπηρεσίες και εργασίες – ή πουλώντας  αέρα κοπανιστό μόνο και μόνο για να μοιραστούν με επίορκους υπαλλήλους αυτά που καλούνται να πληρώνουν κάθε λίγο οι μισθωτοί ,συνταξιούχοι,άνεργοι και ανάπηροι από τους πολίτες.

Πίσω από το μνημόνιο είναι οι αντικοινωνικές συντεχνίες και τα συνδικάτα,που ρουφάνε ακόμα επιδόματα από την πίσω πόρτα,και πού διατηρούν αλώβητα τα πολλαπλάσια έσοδά τους από ένα διεφθαρμένο σύστημα,που τους τάϊζε για να μπορεί να μοιράζεται μαζύ τους τη νομή της εξουσίας.Την ώρα που ο λαός σφαγιάζεται στο βωμό της κατάρρευσης των κρατικών εσόδων.

Πίσω από το μνημόνιο είναι το χρήμα που έχουν σωρεύσει χιλιάδες πολιτικοί και υπαλληλικοί αξιωματούχοι μαζύ με διαπλεκόμενους ιδιώτες εδώ και χρόνια,χωρίς να έχουν αποδώσει ούτε σέντσι στο δημόσιο ταμείο.Το οποίο ρουφάνε ακόμα και οι καταδιωκόμενοι,αφού βλέπουν ότι κάθε σύλληψη και δίωξη είναι μία ακόμα παράσταση στο θέατρο της ανυπαρξίας κάθε έννοιας κράτους.Πολύ περισσότερο κράτους δικαίου.

Πίσω από το μνημόνιο είναι η άρνηση κάθε δημόσιας υπηρεσίας να εκσυγχρονιστεί και να δώσει λόγο και φώς στα πεπραγμένα της.Γιατί κάθε απαρχαιωμένη μέθοδος καλύπτει πλήθος από απατεωνιές,πού δεν μπορούν να διασταυρωθούν.Πλήθος από άχρηστες θέσεις λούφας και κομπίνας,την ώρα που από τα νοσοκομεία λείπουν χιλιάδες νοσηλευτές για τους αρρώστους και τους ανήμπορους.Πλήθος από μικροεξουσιαστές γραφειοκράτες δικτατορίσκους του κάθε πολίτη,την ώρα που από τους ελεγκτικούς μηχανισμούς λείπουν χιλιάδες μάτια και από τίς υπηρεσίες εξυπηρέτησης του πολίτη λείπουν χιλιάδες ψυχές.

Πίσω από το μνημόνιο είναι η αργόσυρτη και υπερπροστατευμένη δικαιοσύνη,πού επιτρέπει με τους ρυθμούς της να καταδικάζονατι με ταχύτητα περισσή τα κλεφτρόνια και τα πρεζόνια,αλλά να διαφεύγουν οι καταχραστές του μόχθου του λαού και οι κλέφτες των δημόσιων ταμείων.

Πίσω από το μνημόνιο,είναι πάνω απ όλα τα πλήθη όλων αυτών των διεφθαρμένων,και είναι πολλοί,πού καταριώνται το μνημόνιο,όχι για τη δολοφονική του μανία κατά των πολιτών,αλλα γιατί απειλεί από την άλλη πλευρά να διαλύσει όλο αυτό το καλοστημένο πάρτυ και να μεταφέρει τα κλεψιμέϊκα από τα δικά τους χέρια στα χέρια ξένων αρπακτικών και μεγαλόσχημων εγχώριων κερδοσκόπων.

Αλλά,για όλο αυτό το μνημόνιο,πού είναι και η βασική αιτία πού καταλήξαμε στο Μνημόνιο,δεν μιλάει κανείς φωναχτά όσο πρέπει.Γιατί κανείς δεν μπορεί να ξεχωρισει πιά ποιος από το μέγα πλήθος επαναστατεί επειδή απειλείται η παλιά διαφθορά από μία νέα χωρίς αυτόν, και ποιος επαναστατεί γιατί πραγματικά θέλει μια χώρα δικαιοσύνης και ισοπολιτείας για όλους.

Έτσι,η μόνη δύναμη που μπορεί να αλλάξει τη χώρα και να την κάνει από την αρχή,γιατί είναι φρέσκια και άφθαρτη σε σχέση με τους μέχρι τώρα απατεώνες,παραμένει σ αυτό το θέμα υποτονική,χωρίς να χωρίζει την ήρα από το σιτάρι.

Η αριστερά δεν είναι σαν όλες τις άλλες δυνάμεις.Έχει μία μόνο ευκαιρία να δοκιμαστεί.Επειδή είναι ακόμα καθαρή στη συνείδηση του κόσμου.Ο οποίος δεν θα της συγχωρήσει κανένα στραβοπάτημα,που θα μοιάζει με όσα ζεί μέχρι σήμερα.

Αν δεν θέλει να κολλήσει κι αυτή την αρρώστεια της σαπίλας,που σκοτώνει τη χώρα,έχει μόνο έναν δρόμο:Να διαχωρήσει τη θέση της από όλο αυτό το πολιτικό και κοινωνικό αληταριό.Και να το διαλύσει.Με όποιοδήποτε κόστος.Και να το οδηγήσει σε ειδικά δικαστήρια.Γιά όλα του τα εγκλήματα κατά του κοινωνικού συμφέροντος της πλειοψηφίας του λαού.Για να αποδώσει Δικαιοσύνη.

Γιατί μόνο πάνω σε καθαρό τοπίο μπορεί να χτίσει μια καθαρή χώρα των Πολιτών.Για να το κάνει αυτό,όμως,χρειάζεται να δεί το κρυμμένο ελληνικό μνημόνιο.Αυτό πού έχτισαν οι Έλληνες Εφιάλτες.Και να το ξερριζώσει σύγκορμο.Σε ένα άρρωστο χωράφι δεν μπορείς να καρπίσεις υγιή φυτά.

Σάββατο, Μαΐου 19, 2012

Η μπλοφα της εξοδου από το ευρω και η ελληνικη δυναμη.




Για να καταλάβει κανει τι συμβαίνει στη διεθνή αγορά με την Ελλάδα και να βγάλει και τα συμπεράσματα του σε σχέση με οσα του λένε προεκλογικά τα κόμματα δεν εχει παρα να σκεφτεί τα εξής:

Ηδη απο τις αρχές Μαϊου αρχισαν οι απειλες,οτι αν η χώρα δεν εφαρμόσει το μνημόνιο μπορεί και να βρεθεί εκτός ευρωζώνης.Οσο οι ελπιδες των δανειστων και των κερδοσκοπων για μια μετεκλογική κυβέρνηση ήταν ζωντανές σιώπησαν.

Εν οψει των νέων εκλογών και με την πιθανότητα να κυριαρχήσει ενα αριστερό σχήμα οι απειλές όχι μόνο έγιναν αγριότερες αλλα επεκτάθηκαν καί σε κλίμακα και σε συχνότητα.Επιστρατεύτηκαν από τον Ομπαμα και τη Λαγκαρντ μέχρι τους πιό χαμηλόβαθμους επιτρόπους της Κομισιόν.Η Ελλάδα ειναι πλέον πρώτο θέμα κάθε μέρα σέ περισσότερα απο ένα πρακτορεία,δίκτυα και εφημερίδες ανα τον κόσμο.

Αγαπητοί αναγνώστες.Θα αναστατώνατε ποτέ τόσο πολύ τον κόσμο γιά εναν οφειλέτη σας αν δέν σας έκαιγαν τα χρήματα που σας οφείλει ή αν δέν είχατε ποντάρει σημαντικά πράγματα στή συμφωνία που έχετα κάνει μαζύ του;

Ακόμα πιό πέρα:Αν σάς ήταν εύκολο καί ανώδυνο να τόν τιμωρήσετε θα χαλάγατε τόσο πολύ τον κόσμο ότι θα τον τιμωρήσετε;Απλώς θα το κάνατε.Αν σας ήταν αδιάφορα και λίγα τα χρήματα που σας ώφειλε θα αναστατώνατε την οικουμένη;

Η λύσσα ,με την οποία γίνεται η επίθεση κατά της Ελλάδας και οι απειλές εναντίον της απο τούς δήθεν εταίρους της, μαρτυρούν ακριβώς το αντίθετο απ αυτό που κάνουν:Μαρτυρούν:
1. πόσο σημαντική είναι η παραμονή της χώρας στην ευρωζώνη για τους ίδιους τούς δανειστές και εταίρους.
2.Πόσο σημαντική είναι γιαυτούς η εφαρμογή του σχεδίου Ρουμανοποίησης τής χώρας και του Νότου
3.Και πόσο σημαντικό είναι να μη γίνει η Ελλάδα παράδειγμα αντίδρασης προς μίμηση για τους άλλους λαούς της Ευρώπης.Αυτά είναι τα διακυβεύματα.

Τόσο σημαντική ώς πείραμα πρότυπο γιά τη δημιουργία μιάς ζώνης φτηνής εργασίας γιά τα προϊόντα του Βορρά,ώστε κάθε κίνδυνος ματαίωσης αυτού τού πειράματος να απειλεί τα εθνικιστικά οικονομικά σχέδια της Γερμανίας,της Σκανδιναβίας και των δορυφόρων τους.Οι οποίοι νομίζουν ότι έτσι εξυπηρετούν και τα συμφέροντα διατήρησης του ευρώ ζωντανού.

Αυτές και μόνο οι πραγματικότητες,έτσι όπως είναι φανερές,δείχνουν πόσο εφικτό είναι να εκμεταλλευτεί κανείς την ανάγκη αυτών τών χωρών.Η ανάγκη είναι πάντα μιά αδυναμία.Εκεί επάνω η Ελλάδα έχει την ευκαιρία να χτίσει τη δική της διαπραγματευτική πολιτική.Επιθετική και απαιτητική.Και όχι υποτακτική και ενδοτική,όπως έκάναν οι εγκληματικές κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και η συγκυβέρνηση της ΝΔ.

Παρασκευή, Μαΐου 18, 2012

Τους βρισαμε,αλλα δεν φτάνει.



Ο ελληνικός λαός βαδίζει προς τις νέες κάλπες με εντελώς διαφορετικά συναισθήματα από όσα είχε στις 6 Μαϊου.Τότε κυριαρχούσε η οργή και η αποδοκιμασία,πού πρωταγωνίστησαν και στο εκλογικό αποτέλεσμα.Τώρα επικρατεί η περίσκεψη και ο προβληματισμός.

Στις 6 Μαϊου ο λαός δεν εξέλεξε μία κυβέρνηση.Κατέθεσε τη φωνή του για όσα υπέφερε όχι μόνο τα δύο χρόνια πού προηγήθηκαν,αλλά και για όσα προκάλεσαν τα δύο χρόνια που προηγήθηκαν.Στήν πράξη,ζήτησε μία κυβέρνηση συνεργασίας πάνω σε μία νέα ηθική και πρακτική για το μέλλον του.

Οι πολιτικές δυνάμεις του τόπου στάθηκαν ανίκανες από ανωριμότητα να συνεργαστούν ετσι ώστε να κάνουν πράξη το αποτέλεσμα της λαϊκης επιθυμίας.Οι μέν δυνάμεις,που εφάρμοσαν το μνημόνιο στην πράξη αρνήθηκαν να μετακινηθούν και να απαρνηθούν την καταστροφική πολιτική για το μέλλον του τόπου,οι δε δυνάμεις που έμειναν σταθερές κατά της πολιτικής αυτής αρνήθηκαν να πάρουν την εξουσία που τους προσφέρθηκε.

Οι πρώτοι εδειξαν με τον τρόπο τους,ότι παραμένουν υποχείρια των εκβιασμών και της επιρροής  των μεγάλων δυνάμεων του χρηματοπιστωτικού συστήματος και των υπαλλήλων του κυβερνήσεων στην Ευρώπη.Οι δεύτεροι έδειξαν ,ότι δεν ήταν έτοιμοι να αδράξουν την ευκαιρία να αναλάβουν το τιμόνι της χώρας.

Οι πρώην συνέταιροι

Η ΝΔ απέδειξε,ότι δεν εχει το θάρρος να συγκρουστεί με τις ευρωπαίκές δυνάμεις του άκρατου νεοφιλευλευθερισμού,όπως διατυμπανιζε,μαζύ με τις δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ και της ΔΗΜΑΡ,σε ένα μέτωπο ευρύ και πανελλήνιο,όπου η πατρίδα έχει μεγαλύτερη αξία από τα ισχυρά συμφέροντα,που τη νέμονται.Την ευκαιρία την είχε.

Στο τέλος απέδειξε,ότι δεν έχει σκοπό να μετακινηθεί από την πολιτική της εσωτερικής λιτότητας,την οποία υπηρέτησε συγκυβερνώντας με το ΠΑΣΟΚ.Στο κάτω κάτω αυτή είναι μια πάγια πολιτική της παράταξης και υπηρετεί την ιδεολογία της.Δεν μπορεί κανείς να περιμένει κάτι διαφορετικό απ αυτήν.

Το ΠΑΣΟΚ προσπαθεί σαν χαμαιλέων να μην αφήσει την καρέκλα της εξουσίας με οποιαδήποτε πολιτική μεταμφίεση.Παζαρεύει τα πάντα ώστε να παραμείνει στη νομή της εξουσίας,χωρίς καμμία ιδεολογία.Ιδεολογία του είναι εδώ και χρόνια η καρέκλα και τα προσωπικά και οικονομικά οφέλη,που απορρέουν από αυτήν.

Ηδη,το κομμάτι της αριστεράς που ήταν εγκλωβισμένο επί χρόνια στους κόλπους του επιστρέφει εκεί όπου πάντα ανήκε,αναζητώντας στέγη και συντροφικότητα στον ΣΥΡΙΖΑ.

Το ΠΑΣΟΚ,παρά την απόπειρα του Ε Βενιζέλου να πουλήσει νέο προϊον,διαλύοντας τα όργανα του κόμματος και κάνοντας κάθε μέρα μετάνοιες για τα εγκλήματα του κόμματος σε βάρος του λαού,δεν έχει ανθηρό μέλλον.Η τάση του λαού είναι να ακουμπήσει τις νέες ελπίδες του στον ΣΥΡΙΖΑ.Και αυτή η τάση δεν είναι αναστρέψιμη παρά μόνο αν την αναστρέψει με άστοχες κινήσεις ο ιδιος ο ΣΥΡΙΖΑ.
Οι μπαλαντερ ρυθμιστες

Οι Ανεξαρτητοι Ελληνες παραμενουν το κομματι της ΝΔ ,που φαντασιωνονται μια εθνικη πολιτικη «της μικρας πλην τιμίας Ελλαδος»,εξω από κάθε εξάρτηση και συνδιαλαγή,επομένως εξω από τον πραγματικό κόσμο.Ειναι άγνωστο τι θα κάνουν αν τους χρειαστεί η ΝΔ για να σχηματίσει κυβέρνηση.Δεν πρέπει να ξεχνάει κανείς,ότι το αίμα νερό δεν γίνεται και ότι είναι γλυκό το πιοτό της αμαρτίας και της εξουσίας.Θα απορροφήσουν,πάντως,ένα μεγάλο κομμάτι του ΛΑΟΣ ακόμα και ένα κομμάτι της Χρυσής Αυγής,που μοιάζει να συρρικνώνεται,χωρίς,όμως να αποδυναμώνεται.Και δεν θα αποδυναμώνεται για όσο καιρό ακόμα η δημοκρατία θα την κρατάει έξω από τις διαδικασίες της,αποκλείοντάς την έτσι από την παντοδύναμη όσμωση.Αλλά,δεν φημιζόταν ποτέ για την ιδιοφυία της η δημοκρατία μας.

Η ΔΗΜΑΡ,ένα πάντρεμα αριστεράς και ΠΑΣΟΚ,χωρίς αυτόνομο προσανατολισμό,με κύριο όπλο της το προφίλ του Φ Κουβελη και με ετερογενή στελέχη,από τα αγνότερα μέχρι τα πλέον διαβλητά,παραμένει ένα καταφύγιο για όσους ψηφοφορους από το ΠΑΣΟΚ νομίζουν ότι εκεί θα αντιπροσωπευτούν πολιτικά και για όσους ψηφοφόρους δεν εμπιστεύονται τον ΣΥΡΙΖΑ και θέλουν να ψηφίσουν αριστερά.

Το ΚΚΕ,παραμένει οχυρωμένο στον Περισσό,αισθανόμενο ασφαλές στην πλήρη απομόνωσή του,προσπαθώντας να διατηρήσει την ιδεολογική επαναστατικοφανή του μοναδικότητα.Είναι πιθανό να χάσει κάι άλλους από τους ψηφοφόρους,που δεν έχουν δεί καμιά ισχυρη συμμετοχή στο πολιτικό ή και ακτιβιστικό κίνημα από την εποχή του Χ Φλωρακη.

 Οι ευκαιριες του ΣΥΡΙΖΑ

Ο ΣΥΡΙΖΑ έδειξε,ότι δεν ήταν έτοιμος να κυβερνήσει.Δεν είχε την αυτοπεποίθηση και επάρκεια στελεχών ,που να μπορούν να κάνουν πράξη τη συνταγή του Λένιν:Όταν σου δίνουν την εξουσία την παίρνεις.Δεν περιμένεις καλύτερες συνθήκες.Δεν ξερεις ποτέ αν υπάρχουν καλύτερες συνθήκες.

Του προσφέρθηκε η ισοτιμη συμμετοχή σε μια κυβέρνηση τρικομματικη με τη ΔΗΜΑΡ,οπου οι υπουργικές του δυνάμεις θα ηταν τέτοιες,που θα ήλεγχε το πολιτικό σκηνικό,τη σκληρή επαναδιαπραγμάτευση του μνημονίου και την εφαρμογή μιάς φιλολαϊκής πολιτικής,και θα αποτελούσε τον ισχυρό κυματοθραύστη σε κάθε κίνηση των άλλων πολιτικών δυνάμεων μέσα στη Βουλή και την κυβέρνηση,που θα ήθελαν να παρεκλίνουν της συμφωνημένης ανατροπής.Θα ήλεγχε το παιχνίδι.τίποτε δεν θα γινόταν ερήμην του.Στο τέλος θα κέρδιζε ακόμα μεγαλύτερη λαίκή υποστήριξη.

Η αιτιολογία ,που αρνηθηκε ήταν ότι υπήρχε κίνδυνος να υπονομευτεί από τους κυβερνητικούς του εταίρους.Αυτη η στάση μαρτυρά ,ότι δεν είχε επίγνωση του τι θα πεί εξουσία,τι θα πεί ισχύς πολυπληθούς συμμετοχής σε υπουργικό επίπεδο και τι θα πεί ασκώ πολιτική σε κυβερνητικό επίπεδο.Επιπλέον μαρτυρά αυτό,του οποίου γινόμαστε μάρτυρες καθημερινά στα παράθυρα της τηλεόρασης.Μιά κακόφωνη πολυφωνία στελεχών,ασύντακτων,ασυνεννόητων,χωρίς γνώση επί πολύ σοβαρών θεμάτων ασκούμενης πολιτικής,χωρίς κεντρική γραμμή,που το μονο που κάνει είναι να απογοήτεύει,να προβληματίζει και να διώχνει ψηφοφόρους,που ψήφισαν ή επρόκειτο να ψηφίσουν τον ΣΥΡΙΖΑ.

Ο ΣΥΡΙΖΑ επίσης αρνήθηκε να κυβερνήσει με την ΔΗΜΑΡ ως μειοψηφία ,με την ανοχή των άλλων κομμάτων,που του προτάθηκε,πάλι με την αιτιολογία,ότι θα ήταν υποχείριο των κομμάτων που θα του έδιναν την ανοχή.Δεν αισθανόταν ασφαλής,ότι εάν τολμούσαν οι άλλες δυνάμεις να ανατρέψουν μια τέτοια φιλολαϊκη κυβέρνηση,ενώ του ειχαν εμπιστευτεί ανοιχτά,μπρός στον λαό,την ανοχή στην πολιτική ανατροπής και επαναδιαπραγμάτευσης του μνημονίου,θα γινόταν κόλαση από τον λαό απ ακρου εις άκρο της χώρας.

Ποιός θα τολμούσε να προχωρήσει σε μια τέτοια ανατροπή;Την ώρα μάλιστα,πού η διαπραγμάτευση με την τρόϊκα θα γινόταν με τη συμμετοχή της πλειοψηφίας των δυνάμεων του τόπου.Η Ελλαδα,και κυρίως η Ευρώπη,δεν είναι η Χιλή του Αλιέντε.Και η μονεταριστική πολιτική που ακολουθείται στην ΕΕ πνεει τα λοίσθια.Δεν έχει δυνάμεις για να επιβληθεί σε βάθος χρόνου.Την αναδίπλωση της τη φωνάζουν οι ίδιοι οι εκφραστες της για να σώσουν ό,τι σώζεται σε όφελος των τραπεζών και των εργοδοτών.

Αυτές,όμως οι αναλύσεις δεν πρωταγωνίστησαν.Αλλά,κυρίως,αποδείχτηκε ότι απουσίαζε η αυτοπεποιθηση και η ετοιμότητα για τη διακυβέρνηση.Κυριάρχησε ο φόβος αντί για την ετοιμότητα.

Νέο λαίκό μετωπο,νεα νοοτροπία.

Ο ΣΥΡΙΖΑ επιδίωξε την ιδεολογική καθαρότητα από ενδεχόμενη ισχυρότερη μελλοντική θέση στην εφαρμογή μιας πολιτικής σωτηρίας και ανόρθωσης της χώρας,χωρίς να παίρνει υπ όψιν του μερικά πολύ σημαντικά δεδομένα:

1.Κάθε επαναδιαπραγμάτευση με την τρόϊκα έχει ελπίδες να πετύχει όσο περισσότερες δυνάμεις τάσσονται από ελληνικής πλευράς απέναντι από τους Γερμανούς,τους Σκανδιναβούς και το ΔΝΤ.Αυτή τη γλώσσα ισχύος καταλαβαίνουν οι δυτικοί.Καμμία άλλη.

2.Εαν ο ΣΥΡΙΖΑ κυβερνήσει είτε μόνος είτε με τη ΔΗΜΑΡ με σχετική πλειοψηφία μετά από εκλογές και με πόλωση με την κεντροδεξια,τότε θα έχει απέναντί του και τη Μέρκελ και τον αντίπαλο πόλο μέσα στην Ελλάδα ως Πέμπτη φάλαγγα.Αυτό οφελεί την ιδεολογική καθαρότητα,αλλά δεν οφελεί τη χώρα.Επομένως,ούτε τον ΣΥΡΙΖΑ.

3.Τα εκλογικά αποτελέσματα έδειξαν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ ψηφιστηκε από το 16% του 65%,που ψηφισαν στις εκλογές.Η ΝΔ από το 18,5% του 65%.Επομένως,και τα δύο κόμματα αποτελούν τέτοιες μειοψηφίες στο εκλογικό σώμα,που δεν δικαιούνται να σκοπεύουν να κυβερνήσουν ως εάν ήταν μεγάλες μειοψηφίες ή πλειοψηφίες. Πολύ περισσότερο μάλιστα,που ο ΣΥΡΙΖΑ ,και σωστά,έχει κουραστεί να καταδικάζει τις μονοκομματικές κυβερνήσεις και την απουσία συνεργασιών,γιαυτό και ζητάει παγίως την απλή αναλογική.

Οι νέες εκλογες δεν θα αλλάξουν πολύ αυτό το σημείο του τοπίου.Ειναι μάλιστα πιθανό η αποχή να είναι ακόμα υψηλότερη.Ακομα και αν μια κυβέρνηση ή συνασπισμός κομμάτων κληθεί να διοικήσει,θα το κάνει ,ως περίπου 30% του 60%-65% των ψηφοφόρων.Δηλαδή,περίπου 1.500.000- 2.000.000 επι 9.000.000 ψηφοφόρων.Αυτό μπορεί να κάνει μια δεξιά κυβέρνηση να επιβάλει με το ετσι θέλω την πολιτική της,αλλα,όχι μία αριστερή.Αλλιώς δεν υπάρχει διαφορά μεταξύ δεξιάς και αριστεράς.Σεβασμού του λαού και περιφρόνησής του δηλαδή.

Επομένως,ο ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να εφαρμόσει την πολιτική του με πιθανότητες επιτυχίας μόνο με ευρύτερες συνεργασίες.Κι αυτό απαιτεί να ανοίξει περισσότερο τα ιδεολογικά και πρακτικά του μάτια.Κυρίως για έναν λόγο πού δεν μπορεί να αγνοήσει:

Δεν είναι πιά ένα κλειστό μόρφωμα του 4,5%.Επάνω του έχει ακουμπήσει ακόμα ένα 12%,που προέρχεται από άλλους ιδεολογικούς χώρους,πιο κεντρώους,από λαίκά και αστικά στρώμματα,που μέχρι χτές ψήφιζαν ΠΑΣΟΚ και ΝΔ.Αν θελει την εξουσία για να βοηθήσει τον λαό πρέπει να έχει κατά νού,ότι  θα κυβερνήσει όλο το λαό.Και όχι μόνο εκείνο το κομμάτι που συμφωνεί μαζύ του.Και να εχει κατά νού,ότι μπορεί να ασκήσει μια αριστερή πολιτική,αλλά δεν μπορεί να κάνει όλο το λαό αριστερό.

Αυτό εννοούσε ο Αλ Τσίπρας,όταν είπε στη συνέντευξή του στο ΑΠΕ,ότι ο ΣΥΡΙΖΑ όπως τον ξεραμε ως τις 6 Μαϊου δεν υπαρχει πιά.Και ότι είναι ανάγκη να χτιστεί ένας νέος μεγάλος λαϊκος κοινωνικός πολιτικός χώρος.Αναρωτιέμαι πόσοι από τα στελέχη του τον άκουσαν και πόσοι καταλαβαίνουν πόσο σοβαρό είναι αυτό πού εκείνος και μερικοί ακόμα βλέπουν.

Λαος σε αβεβαιοτητα

Οι πολίτες δεν προσέρχονται στις κάλπες του Ιουνίου με οργή για να τιμωρήσουν καμιά κυβέρνηση,ούτε για να εκφράσουν τις προτιμήσεις τους,όπως έκαναν τον Μάϊο.Προσέρχονται τώρα με πολύ μεγάλη περίσκεψη και προβληματισμό για να αποφασίσουν ποιος θα τους κυβερνήσει.Και είναι εξαιρετικά αμήχανοι.Γιατί βρίσκονται μεταξύ δύο αβεβαιοτήτων.Αυτο συμβαίνει σήμερα και καλό είναι να βγούν στο δρόμο να το δούν τα στελέχη των κομματικών μηχανισμών.

Πρέπει να λέμε στον λαό όλη την αλήθεια και να μην τον κοροϊδεύουμε.Και ο λαός σήμερα – η πλειονότητα του για την ακρίβεια – βρίσκεται μεταξύ μιάς κεντροδεξιάς,πού θα τον οδηγήσει στον τοίχο της λιτότητας,της ύφεσης,της φτώχειας,της αποικιοποιησης της χώρας του και της απώλειας της διαπραγματευτικής του φωνής σε επίπεδο εξωτερικής πολιτικής .Και μιάς αριστεράς με προεξάρχουσα δύναμη τον ΣΥΡΙΖΑ,ο οποίος εμφανίζεται με ανομοιογενή φωνή στα κανάλια από όπου ενημερώνεται ο λαός,με αλλοπρόσαλλες δηλώσεις στελεχών όπου η μία αντικρούει την άλλη,με ανεδαφικές και φαντασιακές απαντήσεις σε μείζονα προβλήματα της χώρας και με λογοπαίγνια φόβου ,προκειμένου να μην πεί με μη επαναστατικές λέξεις τι πρόκειται να κάνει την επόμενη μέρα των εκλογών,εφ όσον σχηματίσει κυβέρνηση.

Τα κανάλια αποδείχτηκε,ότι δεν μπορούν να απαξιώσουν τις λίγες σοβαρές φωνές,πού ήξεραν τι έλεγαν και πώς το έλεγαν.Επομένως ,δεν είναι τα κανάλια ο εχθρός.Η ανυπαρξια συνεννόησης και ενημέρωσης μεταξύ των στελεχών είναι ο εχθρός.

Είναι φανερό,ότι πολιτικά ο ΣΥΡΙΖΑ προσπαθεί να ισορροπησει μεταξύβρίσκεται αυτή τη στιγμή όμηρος της πιο αριστερής έως αριστερίστικης πτέρυγάς του και της πιο μετριπαθούς.Γιαυτόγιαυτό δεν μπορεί να εκφράσει φωναχτά και ενιαία εκείνο ,πού απαιτεί η μεσαία τάξη ,η οποία ακουμπάει τώρα με μεγαλύτερες μάζες επανω του.

Ετσι,έχει πέσει στις πλάτες λίγων στελεχών,που χαίρουν εκτίμησης από όλους τους κομματικους χώρους και από μεγάλο κομμάτι του κόσμου πού καταλαβαίνει τά καθαρά και οικεία πράγματα,σαν τον Αλ Τσιπρα,τον Γ Δραγασακη,τον Ν Κοτζια,τον Γ Σταθακη κ.α. να επαναλαμβανουν με ήρεμη φωνή την ευρωπαϊκή,ευρωζωνική πολιτική πορεία του συνασπισμου αυτου,με συναινετικες διαδικασιες με τους δανειστές,αλλα με σταθερά όρθια σταση απέναντί τους,χωρίς ανεδαφικές μαγκιές,και με αποφασιστικότητα.Αλλά γιαυτο,όπως είπα και πιο πάνω,χρειάζεσαι ισχυρούς συμμάχους ,μέσα κι έξω από τη χώρα,αν θέλεις να νικήσεις.

Η διεθνής πολιτική είναι ένας πόλεμος με πολλές μάχες.Όπου όλα παίζονται με τη λογική των πολέμων.Αν θέλει να κερδίσει κανείς πρέπει να σκέφτεται έτσι.Αλλιώς,χάνει.Όπως ακριβώς η Ελλάδα των δειλών και των απάτριδων πολιτικών και οικονομικών παραγόντων της.Η οποία δεν έχει πιά την πολυτέλεια να θυσιάσει σ αυτό το εγκλημα το φαγητό των κατοίκων της.Είναι απλώς η ώρα να σοβαρευτούν όλοι.Γιά να έχει μια διέξοδο ελπίδας ο λαός.




Δευτέρα, Μαΐου 14, 2012

Λεηλατες και εκβιαστες

 Και βαζουν το Spiegel και αλλους δηθεν αξιοπιστους οικους να σκληριζουν για εξοδο της χωρας απο το ευρω μπας και φοβηθουν οι εδω ραντιερηδες τους και κανουν παλι καμια κυβερνηση μνημονιου.Πολλα τα λεφτα,μεγαλη η μποχα:

http://attikanea.blogspot.com/2012/03/o-video.html

Τρίτη, Μαΐου 08, 2012

"Κοψτε το λαιμο σας,βρειτε τα,υπερ μου."


Ο ελληνικός λαός με την ψήφο του στις εκλογές έστειλε πολλαπλά μηνύματα σε όλους τους παράγοντες του πολιτικού σκηνικού.Η έκφραση αγανάκτησης για την εφαρμογή ενός ακροδεξιού πειράματος στην πλάτη του από το τραπεζιτικό κεφάλαιο και τους υπαλλήλους του κυβερνήτες της Γερμανίας,της Ολλανδίας,της Ιταλίας και των σκανδιναβικών χωρών,επεκτείνεται κυρίως στους εδώ απάτριδες και δειλούς κυβερνήτες του.Οι οποίοι σπατάλησαν κυριολεκτικά όλες τις δυνάμεις του λαού εδώ και χρόνια σε μια διεφθαρμένη πολιτική αλισβερισιού μεταξύ κομμάτων και οργανωμένων ομάδων συμφερόντων,διαλύοντας κάθε έννοια ίσης μεταχείρησης πολιτών και δικαιοσύνης.

Το εκλογικό αποτέλεσμα αποδοκιμάζει την παραδοσιακή δεξιά στο πρόσωπο της ΝΔ,αλλά της δίνει τη δυνατότητα να εξακολουθεί να διεκδικεί την εξουσία.Κι αυτό,γιατί το συντηρητικό κομμάτι του λαού είναι μεγάλο παγίως και το έχει αποδείξει ακόμα και σε περιόδους σημαδιακών αλλαγών,όπως ήταν το 1974,το 1981,το 1989 και τώρα.Η ΝΔ πήρε ένα ισχυρότατο μήνυμα αποδοκιμασίας από τους ψηφοφόρους της.Δέν εξαφανίστηκε,αλλά η ποειδοποίηση του εκλογικού σώματος είναι σαφής:Όχι άλλη σφαγή.

Αντιθέτως,ο λαός έχει αποδοκιμάσει σήμερα ακόμα και την ύπαρξη του ΠΑΣΟΚ,καταδικάζοντάς το στα τάρταρα του 1974.Κι αυτό,επειδή ο λαός έχει μέν παγίως απαίτηση σταθερότητας από τη ΝΔ ,αλλά έχει απαίτηση φιλολαϊκότητας από το ΠΑΣΟΚ.Το κόμμα στην περίοδο διακυβέρνησης του Γιώργου Παπανδρέου τα τελευταία δύο χρόνια ακολούθησε την πιο εχθρική για τον λαό πολιτική,αντίστοιχη με εκείνη που θα περίμενε κανείς από ένα ακραία νεοφιλελεύθερο κόμμα.

Τι θα έπρεπε να κάνει το ΠΑΣΟΚ για να είναι συνεπές με ό,τι επαγγέλεται από ιδρύσεώς του;Να αρνηθεί να οδηγήσει τη χώρα στην παγίδα των δανειστών,ειδάλλως να αρνηθεί να κυβερνήσει υπό αυτούς τους όρους.

Το ηχηρότερο μήνυμα

Ο λαός με την προχτεσινή ψήφο του μετέφερε τις ελπίδες της επόμενης μέρας του από το ΠΑΣΟΚ στον ΣΥΡΙΖΑ.Κι αυτό είναι το ηχηρότερο μήνυμα αυτών των εκλογών.Ένα μήνυμα,πού είναι άγνωστο αν ο ΣΥΡΙΖΑ το έχει ακούσει τόσο σοβαρά όσο έχει εκπεμφθεί.

Το μήνυμα αυτό υποχρεώνει τον ΣΥΡΙΖΑ να ξαναδεί τον εαυτό του,από κόμμα της αντιπολίτευσης του 3-4,5% σε κόμμα εξουσίας και διακυβέρνησης,αντιπροσωπεύοντας όχι πιά τους παραδοσιακούς αριστερούς και κομμουνιστές ψηφοφόρους του,αλλά πλατύτερες μάζες του λαού.

Αυτές οι μάζες,πού προέρχονται κατά κύριο λόγο από το ΠΑΣΟΚ,αλλά και από το ΚΚΕ και τη ΝΔ,χωρίς να είναι κατ ανάγκη ιδεολογικά ταυτισμένοι μ αυτά τα κόμματα,δεν έχουν ως βασική ανάγκη να αντιπολιτεύονται και να αντιστέκονται,όπως ήταν μέχρι τώρα η βασική κατεύθυνση του ΣΥΡΙΖΑ.Εχουν κατά κύριο λόγο ανάγκη να κυβερνηθούν.Δηλαδή να καθοδηγηθούν στην καθημερινή τους ζωή με κανόνες,που θα βάλει πλέον ο ΣΥΡΙΖΑ ως βασικόςκαθοδηγητής τους.Ως κυβέρνηση.Αυτο έχει ψηφίσει το κοντά 17% του λαού,πού επέλεξε αυτό το κόμμα ως αξιωματική αντιπολίτευση.

Η ταφόπλακα και οι απαιτήσεις

Όποιος πιστεύει,ότι η ψήφος του λαού ήταν απλώς τιμωρητική έχει κάνει ένα μεγάλο λάθος.Οι προχτεσινές εκλογές ήταν η ταφόπλακα της μετά ΠΑΣΟΚ εποχής,και όχι της μεταπολίτευσης,που ξεκίνησε το 1981 και,ενώ έβγαλε από την αφάνεια τα μεγάλα στρώματα του λαού,που ήταν υποβαθμισμένα οικονομικά και πολιτικά,τα οδήγησε σε μια νοοτροπία διαφθοράς,πλιάτσικου,παντελούς έλλειψης σεβασμού για το δημόσιο χρήμα και τους νόμους,σε έλλειψη σεβασμού για τη Δημοκρατία,σε διασυρμό κάθε έννοιας κοινωνικότητας με θεοποίηση του φιλοτομαρισμού,και τελικώς στη δημιουργία μιάς κοινωνίας απολιτικών καταναλωτών με σχεδόν παντελή υποτίμηση κάθε έννοιας ιδεολογίας και αξιών.Με άξιο συνοδοιπόρο τη ΝΔ,ήταν το σύστημα,που μας έφερε εδώ.

Καλό είναι να ακουστεί αυτό το μήνυμα από τον ΣΥΡΙΖΑ,πού έχει πιά την ευθύνη να ανοίξει τους ιδεολογικούς του ορίζοντες πρός τον λαό και να ξεκαθαρίσει έτσι και τα του οίκου του.Αν θέλει να διαδραματίσει τον σοβαρό ρόλο εξουσίας,πού του ανατίθεται,με την απαραίτητη υπευθυνότητα.Και πάντα στα πλαίσια μιάς καθαρής ιδεολογίας,χωρίς να παρασυρθεί από τα λάθη του πράσινου προκατόχου του,και χωρίς ταυτόχρονα να εγκαταλείψει τους αγώνες για μιά Ευρώπη των λαών και όχι των αγορών,μέσα σ αυτή την Ευρώπη.

Η ψήφος του λαού γεννάει το αύριο νέων πολιτικών σχηματισμών,όπως έγινε το 1974.Ο σημερινός κατακερματισμός είναι ό,τι υγιέστερο έχει συμβεί από τότε.Οι πολίτες είναι διεσπαρμένοι κατά τις προτιμήσεις τους σε 36 πολιτικά μορφώματα,αντί να είναι κρυμμένοι μέσα στη χοάνη των μεγάλων σχηματισμών.Ήδη,τα κόμματα ,που εξ αιτίας του καλπονοθευτικού νόμου δεν μπαίνουν στη Βουλη, συγκεντρώνουν περίπου το 20% των ψηφοφόρων!Ακόμα και οι άφρονες,πού ψήφισαν τη Χρυσή Αυγή μαρτυρούν την ύπαρξή τους μέσα στην ελληνική κοινωνία και είναι αναγνωρίσιμοι.

Να φαίνονται και να εκφράζονται οι πολίτες είναι ό,τι χρησιμότερο.Αυτό τώρα κατακτήθηκε.Μένει να κατακτηθεί το επόμενο στάδιο,πού είναι το πιο δύσκολο και το πιο ουσιαστικό:Να συνεργάζονται.

Για να υπάρχει συνεργασία απαιτείται έλλειψη συμπλεγμάτων κατωτερότητας.Κι εδώ πάσχει το ελληνικό πολιτικό,και όχι μόνο,σύστημα.Χρειάζεται να αισθάνεται κανείς νικητής στη ζωή του και έτοιμος να θυσιάσει το έλασσον στο μείζον για να μπορεί να συνεργάζεται προς ένα κοινό καλό.Τα ελληνικά πολιτικά κόμματα δεν εχουν δυστυχώς τέτοια κουλτούρα.Καί δεν την έχουν γιατί δεν την έχουν οι ίδιοι οι Έλληνες,διαμορφωμένοι απολύτως ατομικιστικά από τα πολιτικά τους κόμματα εδώ και κοντά δυό εκατονταετίες.Έτσι επιβιώνουν στο διεφθαρμένο πολιτικό και κοινωνικό σύστημα,πού χτίζεται γύρω τους σαν ένας φαύλος κύκλος.

Το βαρος στον ΣΥΡΙΖΑ

Από όλα τα κόμματα που ψηφίστηκαν σ αυτές τις εκλογές ο ΣΥΡΙΖΑ είναι το μόνο,που επωμίζεται το βάρος της Ανατροπής.Να αλλάξει σε βάθος τη χώρα και να την μετατρέψει σε πρότυπο κοινωνιας από πρότυπο ζούγκλας.Το υποσχέθηκε ο ίδιος στους πολίτες πρίν τον ψηφίσουν.Καί τον ψήφισαν.Τόν ψήφισαν και πολίτες,πού ελπίζουν ότι θα διασώσουν αντικοινωνικά τους κεκτημένα.Μ αυτές τις νοοτροπίες πρέπει να έχει το σθένος να συγκρουστεί,ακόμα κι αν υποθαλπτονται από κομματια των σπλάχνων του.Δέν προοδεύουν αλλιώς οι κοινωνίες.

Το κυριότερο:Ο ΣΥΡΙΖΑ επωμίζεται το βάρος της ιδεολογικής κατεύθυνσης των Ελλήνων.Όσοι τον ψήφισαν πάνω από το σύνηθες ποσοστό του είναι πολίτες απογοητευμένοι πλέον και εξοργισμένοι με την πολιτική τού ΠΑΣΟΚ και τής ΝΔ.Εάν απογοητευθούν και από τον ΣΥΡΙΖΑ είναι ορατός ο κίνδυνος να στραφούν προς την ακροδεξιά.Κι αυτό θα ήταν η καταστροφή της χώρας.

Τα αλλα κομματα

Το ΠΑΣΟΚ δεν καταδικάστηκε μόνο να ξαναγυρίσει περίπου στη δύναμη του 1974.Πρέπει να ιδρώσει πολύ για να πείσει,ότι δεν είναι ένα ακόμα δεξιό κόμμα,όπως απέδειξε με την πολιτική των τελευταίων χρόνων,και ότι είναι ένα κόμμα προοδευτικά φιλολαϊκό.Κι αυτό δεν μπορεί να το καταφέρει όσο τουλάχιστον θα έχει στην ηγεσία του τον άνθρωπο,που πρωτοστάτησε στην εφαρμογή των επαχθέστερων μέτρων πού έζησε ο ελληνικός λαός.Αλλά,και όσο έχει στις τάξεις του ανθρώπους πού υπερθεμάτισαν και νομοθέτησαν γιαυτήν την πολιτική.
Αν δεν ανανεωθει εκ βάθρων θα εξαφανιστεί.Αλλα,το μέλλον του εξαρτάται και από την ικανότητα του ΣΥΡΙΖΑ να καλύψει το κενό του αριστερού ΠΑΣΟΚ στον πολτικό χώρο.

Το κόμμα του κ Καμμένου ανήκει στη ΝΔ.Αργα ή γρήγορα θα επιστρεψει στις αγκάλες της μητέρας,όπως έγινε παλαιότερα με τη ΔΗΑΝΑ του Κ Στεφανόπουλου και την ΠΟΛΑΝ του Α Σαμαρα,αλλα και ακομη παλιότερα με το κόμμα των Γ Ραλλη-Π Παπαληγουρα.

Στη δεξιά μητέρα θα οδηγηθεί κάποια στιγμή και ο άσωτος Γ Καρατζαφέρης ή οι πρώην βουλευτές και στελέχη του,πού σήμερα είναι κοινοβουλευτικώς άστεγοι.Ήδη,με την ερασιτεχνική και απολιτίκ πολιτική του έστειλε τους μισούς του ψηφοφόρους εκεί που πάντα ανήκαν:Στη φιλοχουντικη και νεοναζιστικη Χρυσή Αυγή.

Η ΔΗΜΑΡ του κ Κουβέλη,με ολίγη από Αριστερά και πολύ από ΠΑΣΟΚ,που κατέφυγε εκεί για να διασωθεί, δεν έχει μέλλον.Είτε θα απορροφηθεί κάποια στιγμή  από τον ΣΥΡΙΖΑ ,αφού διασπαστεί,είτε θα απορροφηθεί από το ΠΑΣΟΚ,αν αυτό το τελευταίο καταφέρει να μείνει ζωντανό από την επέλαση του ΣΥΡΙΖΑ.Εφόσον αυτή η επέλαση γίνει με τους όρους που ανέφερα πιο πάνω.

Οι Οικολογοι Πρασινοι θα μπορούσαν να έχουν ένα μέλλον αν ήταν πιο δυναμικοί και είχαν στις τάξεις τους προσωπικότητες - ή μία προσωπικότητα –και έντονες δραστηριότητες,που να εμπνέουν τους πολίτες.

Η κ Μπακογιαννη,κουβαλαει στους ώμους της το βαρύ όνομα του πατέρα της,πού δεν της επιτρέπει να επιβιώσει μόνη της πολιτικά.Μόναδική της ελπίδα είναι η επανένταξη στη μαμά δεξιά,οψέποτε φύγει από το δρόμο της ο κ Σαμαράς.

Το δίδυμο Κατσέλη-Καστανίδης απέτυχαν να συσπειρώσουν αγανακτισμένους του ΠΑΣΟΚ.Θα περιμένουν κι αυτοί να ενταχθούν στο μέλλον σ ένα μεγάλο αριστερόμορφο σχήμα,αλλιώς θα εξαφανιστούν.

Το ΚΚΕ βρίσκεται υπό μια ηγεσία απολύτως μονολιθική,που ζεί μέσα στο όνειρο μιάς στενής ταξικής επανάστασης,τη στιγμή πού ο διαχωρισμός των μικροαστών,πού είναι η συντριπτική πλειονότητα των Ελλήνων,σε υποτάξεις είναι αδύνατος.Αποτέλεσμα:η επαναστατικότητα του κόμματος εξαντλείται περιστασιακά ή άλλοτε σε βάρος των συμφερόντων της πλειονότητας του λαού.Είναι κρίμα,γιατι βρίσκονται εκεί εγκλωβισμένοι δεκάδες χιλιάδες οπαδοί και στελέχη,που πιστεύουν πραγματικά σε μία ανθρώπινη κοινωνία Πολιτών.Εγκλωβισμένοι ,σε ένα κόμμα,πού η μονολιθικότητά του και η άρνησή του για οποιαδήποτε συνεργασία με οποιονδήποτε θα το κάνει να φθίνει διαρκώς στο μέλλον.

Η Χρυσή Αυγή,σάρξ εκ της σαρκός του ΛΑΟΣ και της ΝΔ κατά κύριο λόγο,και του ΠΑΣΟΚ με τους απολιτίκ και αμόρφωτους πιτσιρικάδες που δημιούργησε με την πολιτική του,ήρθε,αλλά δεν ξέρουμε αν θα φύγει.Κύρια αιτία τής ύπαρξής της είναι αναμφισβήτητα η παντελής έλλειψη προστασίας των κατοίκων από την εγκληματικότητα.
Το κράτος της ΝΔ και κυρίως του ΠΑΣΟΚ,με αποκορύφωμα τα τελευταία δυόμισυ χρόνια,παρατάσσει χιλιάδες αστυνομικούς για να σουλατσάρουν και να δέρνουν διαδηλωτές στους δρόμους και στις πλατείες,και χιλιάδες άλλους για να μεταφέρουν χαρτούρα σε άχρηστες θέσεις μέσα στη ΓΑΔΑ και στο υπουργείο,αποσπασμένους εκεί με ρουσφέτια,έχοντας αφήσει τις γειτονιές εντελώς αφύλακτες και τους πολίτες εντελώς περιφρονημένους.Η νοοτροπία μέσα στα κουτσουρεμένα από προσωπικό αστυνομικά τμήματα και η συμπεριφορά,με ελαχιστες εξαιρέσεις,θυμίζει εποχές «εσείς είσαστε το κράτος».

Τι επιβάλλουν οι ψηφοφόροι

Αυτό είναι το πολιτκό σκηνικό πού διαμόρφωσαν μέχρι σήμερα οι εκλογές.Αλλά,αυτή είναι μόνο η αρχή του.Η βάση των νέων μελλοντικών πολιτικών σχηματισμών.Η διαμόρφωσή τους θα πάρει καιρό.Και θα εξαρτηθεί από τον λαό.Όπως ακριβώς ο λαός επέβαλε το ΠΑΣΟΚ το 1981 και όχι το αντίθετο,ετσι και τώρα ο λαός επέβαλλε το νέο πολιτικό σκηνικό.

Τι ζητάει ο λαός;Μια ισομερή συνεργασία.Ο τρόπος που έχει μοιράσει τις ψήφους του φωνάζει,ότι θέλει μία πολιτική,πού να είναι:
1.Μέσα στην Ε.Ε. χωρίς να είναι πειραματόζωο.
2.Αποτέλεσμα  μάχης για τα συμφέροντά του και όχι αποτέλεσμα παράδοσης άνευ όρων.
3.Αποτέλεσμα ισορροπίας ανάμεσα στις πολιτικές των κομμάτων και όχι αποτέλεσμα μίας πολιτικής ενός κόμματος.
4.Αποτέλεσμα δίκαιης διακυβέρνησης,όπου ολοι θα συμμετέχουν ισοδίκαια σε όλα τα βάρη.
5.Αποτέλεσμα αξιοπρεπούς υπεράσπισης των συμφερόντων της χώρας και όχι διαρκών ευτελισμών και υποχωρήσεων.
6.Αποτέλεμα ασφάλειας για τους πολίτες και όχι αυταρχισμού.
7.Αποτέλεσμα καθαρής διακυβέρνησης και νομοθέτησης χωρίς διαφθορά και πολιτικάντικη απάτη.

Αυτές είναι οι ελάχιστες απαιτήσεις του λαού,πού αποτυπώνονται στην κάλπη,με τη δύναμη πού έδωσε σε κάθε κόμμα και στο πρόγραμμά του.

Ευκαιρια για τρικομματικη

Η χτεσινή διερευνητική υπό τον κ Σαμαρά,πού δεν τελεσφόρησε,έδειξε,ότι τα κόμματα είναι ακόμα προσηλωμένα στα παλιά στερεότυπα και στις παλιές νοοτροπίες τους.Η εμμονή κυριάρχησε,απαγορεύοντας κάθε δυνατότητα συνεννόησης.Η χώρα βαδίζει προς νέες εκλογές,οι οποίες,εκτός απροόπτου,θα δώσουν πάλι πολυκομματική Βουλη,χωρίς αυτοδυναμία κόμματος.Και δεν θα λύσουν έτσι το πρόβλημα.

Η ΝΔ έχασε χτές μία μοναδική ευκαιρία.Να συμφωνήσει στην καταγγελία του Μνημονίου,πού η ίδια διαφημίζει ότι είναι ατελέσφορο και να ανοίξει το δρόμο για μία συγκυβέρνηση τουλάχιστον τριών κομματων, με την Αριστερά.Η πλειοψηφία των 218 εδρών στη Βουλή θα ήταν συντριπτική για να πορευτεί η χώρα πολύ ισχυρή προς αυτή την κατεύθυνση.Η διαπραγματευτική της ικανότητα θα ήταν τεράστια.

Μια τέτοια πιθανότητα,όμως,απαιτεί να σπάσουν νοοτροπίες και στερεότυπα και ταμπού χρόνων.Και απαιτεί ειλικρίνεια και κοινό στόχο να βγεί η χώρα από το θανάσιμο παιχνίδι,πού παίζεται σε βάρος της.Ο ΣΥΡΙΖΑ,η ΝΔ και η ΔΗΜΑΡ έχουν στις τάξεις τους και γύρω τους ικανότατα στελέχη,πού μπορούν να διαχειριστούν την οικονομική συγκυρία με επιτυχία.Και το μήνυμα στην Ευρώπη και στις αγορές θα ήταν ηχηρότατο.Γιατί θα ήταν μέσα από την κουλτούρα της των συνεργασιών,χωρις αυτές να έχουν επιβληθεί απ’ έξω.

Ήδη,αν ο Ολαντ δεν αποδειχθεί λίγος και ανακόλουθος με τις δηλώσεις του,ότι εχθρός του είναι η οικονομία του παρασκηνίου,οι δύο πρώτες δυνάμεις που σπάνε τον ευρωπαϊκό νεοφιλελευθερισμό –Γαλλια και Ελλαδα – θα μπορούσαν να συμμαχησουν σε ευρωπαϊκό επίπεδο και στα όργανα της τραπεζόδουλης Κομισιόν και του αφασικού και διαπλεκόμενου Ευρωκοινοβουλίου.Και να παρασύρουν και τον ευρωπαϊκό Νότο.

Το παιχνιδι είναι πολύ χοντρό και χρειάζεται ανοιχτόμυαλους και πολύ εμπνευσμένους παίκτες,με ικανότητες να βλέπουν στο μέλλον.Μόνο από τέτοιους μπορεί να σωθεί και η δική μας χώρα και μόνο μέσα από ένα νέο ευρωπαϊκό περιβαλλον.Μένει να αποδειχτεί αν οι πολιτικοί μας το έχουν αντιληφθεί.

Σάββατο, Μαΐου 05, 2012

Ορθιοι

Να πειτε σ αυτους που τρομοκρατουν και τρομοκρατουνται για το αυριο:
Προτιμαμε να πεθανουμε ορθιοι παρα να ζησουμε γονατιστοι.

Πέμπτη, Μαΐου 03, 2012

Η Ελλαδα χρειαζεται πληρη ανακαινηση

Ο Γιώργος Παπαδόπουλος - Τετράδης, ο γνωστός σε όλους «Καιρός» είναι υποψήφιος στη Β' Αθηνών με τον ΣΥΡΙΖΑ και τα λέει στο www.gazzetta.gr έξω από τα δόντια για την κατάσταση της χώρας και τις επερχόμενες εκλογές!

 Τι σας ώθησε μετά από μία τόσο επιτυχημένη πορεία πολλών ετών στην δημοσιογραφία, να ασχοληθείτε με την πολιτική;
«Είμαι ανενεργός από τα κοινά, στα οποία συμμετείχα διαρκώς και αρθρογραφώντας ως δημοσιογράφος απο το 1974, από τη μέρα πού δεν εργάζομαι στην Ελευθεροτυπία εδώ και 7 μήνες. Ο Μανώλης Γλέζος μου έκανε την τιμή να με προτείνει για υποψήφιο βουλευτή. Θεωρώ,ότι όταν μπορείς να συμμετάσχεις στα κοινά και αρνείσαι, ενώ επί χρόνια κριτικάρεις τη Βουλή για έλλειψη αξιόλογου δυναμικού, είσαι υποκριτής.

 Γιατί βλέπουμε τόσους δημοσιογράφους να πολιτεύονται σε αυτές τις εκλογές και από κριτές να γίνονται κρινόμενοι;
«Δεν μπορώ να σας απαντήσω υπεύθυνα.Υποθέτω, ότι άλλοι μεν προωθούνται από κόμματα γιατί είναι star και άλλοι,κυρίως της Αριστεράς, γιατί ενδιαφέρονται για τα κοινά.»
Εχουν ακουστεί κάποιες αντιδράσεις πολιτών, που επικρίνουν τους υποψήφιους που προέρχονται από τον Τύπο, ότι γίνονται μέρος του συστήματος. Τι απαντάτε;
«Ήταν ήδη μέρος του συστήματος με ελάχιστες εξαιρέσεις. Και μετρημένοι στα δάχτυλα του ενός χεριού είναι εκείνοι από τους "καθαρούς",που δεν αλλοτριώνονται αφού εμπλακούν.»
  
Είστε υποψήφιος με τον ΣΥΡΙΖΑ στη Β' Αθηνών. Ποια επιχειρήματα χρησιμοποιείτε για να πείσετε έναν ψηφοφόρο να επιλέξει το κόμμα σας σε σχέση με κάποιο άλλο;
«Δεν έχω ένα σταθερό ποίημα που λέω. Κατά τη γνώμη μου δεν υπάρχει τέτοιο. Καθένας έχει τις απορίες του και απαντώ σ αυτές. Αυτό που κάνω είναι να είμαι ειλικρινής με όσους συζητώ. Αυτό ήδη λείπει από τον κόσμο. Κι αυτό, η ειλικρίνεια, είναι ίσως το πολυτιμότερο επιχείρημα.»
 Ο αρχηγός του ΣΥΡΙΖΑ επιχείρησε άνοιγμα και σε άλλα κόμματα της αριστεράς, αλλά δέχθηκε έντονη κριτική. Ποια είναι η άποψη σας;
«Αν δεν ευαγγελίζεσαι μια κοινωνία συνεργασίας των πολιτών δεν είσαι αριστερός. Και σίγουρα δεν είσαι χρήσιμος σαν πολίτης.»
 Οπως δείχνουν οι δημοσκοπήσεις κανένα κόμμα δεν θα έχει την αυτοδυναμία. Πιστεύετε τελικά οι κυβερνήσεις αυτοδυναμίας είναι η απάντηση στα προβλήματα της Ελλάδας;
«Τα προβλήματά της Ελλάδας είναι πάρα πολύ σοβαρά και δεν είναι πρωτίστως οικονομικά. Είναι κυρίως κοινωνικά και πολιτικά. Είναι προβλήματα νοοτροπίας. Ακόμα και αν λύσουμε ως δια μαγείας αύριο τα οικονομικά μας προβλήματα, θα τα βρούμε εμπρός μας χειρότερα αν δεν αλλάξουμε νοοτροπία. Επομένως, είναι αδιάφορο αν θα κυβερνάει η κυβέρνηση ενός κόμματος ή η κυβέρνηση πέντε κομμάτων. Το ερώτημα είναι αν θα κυβερνάνε με πρώτο μέλημα το συμφέρον του κοινωνικού σύνολου ή αν θα κυβερνάνε,όπως μέχρι τώρα, με γνώμονα τα συμφέροντα συντεχνιών, ημέτερων, ρουσφετιών, χωρις αξιοκρατία, χωρις Παιδεία, χωρις ΕΓΝΟΙΑ για το δημόσιο χρήμα, με διάσπαρτη τη νοοτροπία της αρπαχτής, της παρανομίας, της διαφθοράς. Αυτό που λείπει από τούς Ελληνες είναι ο πατριωτισμός. Οχι οι εύκολες ιαχές για την ομάδα και την Ελλάδα. Αλλά η καθημερινή συμμετοχή σε μια κοινωνία Πολιτών και όχι σε μια ζούγκλα παρανόμων και θυμάτων ,ό πως είναι σήμερα. Αλλά, τους Ελληνες τους έκαναν απάτριδες οι πολιτικοί τους, που με την παντελή αδιαφορία για το χτίσιμο ενός κανονικού κράτους και την προσήλωσή τους μόνο στην εξυπηρέτηση τής επανεκλογής τους και το αντίστοιχου πλουτισμού τους, έκαναν πάνω από τούς μισούς Ελληνες σαν τα μούτρα τους. Ο πολίτης μιμείται ό,τι βλέπει. Και γίνεται ό,τι βλέπει. Είτε από μιμητισμό, είτε για να μπορέσει να επιζήσει μέσα στη ζούγκλα, πού τού έχει χτίσει το σύστημα.
Η Ελλάδα θέλει πλήρη ανακαίνιση. Πλήρη μέχρι το μεδούλι. Αλλιώς τίποτε δεν πρόκειται να αλλάξει. Με οποιαδήποτε μορφή κυβέρνησης.»
 Ποιο είναι το πιο συχνό ερώτημα που σαν κάνουν οι πολίτες που βλέπετε το τελευταίο διάστημα;
«Με ρωτούν τι νομίζω ότι θα γίνει την επόμενη μέρα των εκλογών. Και τούς λέω:Χαμός.»
 Πιστεύετε ότι η Ελλάδα θα μπορούσε να είχε αποφύγει το μνημόνιο, ή ήταν αναγκαίο κακό;
«Για να σας δείξω το μέγεθος τής απάντησης, θα σας απαντήσω με τη δήλωση του Κώστα Σημίτη, ότι το μνημόνιο ήταν ένα έγκλημα. Οι μόνοι που επιμένουν ότι το μνημόνιο ήταν αναπόφευκτο είναι οι εγκληματίες, που διαχειρίστηκαν την πολιτική και την οικονομία τής χώρας από τον Οκτώβριο του 2009 μέχρι την επάρατο Άνοιξη του 2010. Άσχετοι περί τα οικονομικά, όπως ο εμπαθής Γιώργος  Παπακωνσταντίνου και ο Γιωργάκης Παπανδρέου, με έναν περίγυρο ασχέτων και επικίνδυνων συμβούλων,που δεν έκαναν τίποτε για να αποφύγουν το Μνημόνιο. Για να μην πει κανείς ότι το καλωσόρισαν ή το προκάλεσαν κιόλας!
Μπορούσαν να έχουν αντλήσει τα κεφάλαια που χρειαζόταν η χώρα, ήδη από το Φθινόπωρο τού 2009, που η Ελλάδα δανειζόταν με πολύ χαμηλότερο επιτόκιο από όσο σήμερα η Ισπανία! Μπορούσαν να αμφισβητήσουν το χρέος, όπως έκανε η Ισλανδία και να οδηγήσουν την ΕΕ σε διαπραγμάτευση, από θέση ισχύος,δ εδομένου ότι ΗΠΑ και ΕΕ έτρεμαν από την πιθανότητα να βρεθούν μέ 240 δισεκατομμύρια ελληνικά ομόλογα-σκουπίδια στα χέρια τους. Με ό,τι αυτό συνεπάγεται στο ντόμινο μιας χρηματοπιστωτικής αλυσσίδας. Αυτό μπορούσε να γίνει μέχρι και πέρυσι τέτοιο καιρό, πού οι Ευρωπαίοι έψαχναν να απεμπλακούν από τα ελληνικά ομόλογα πού είχαν στά χέρια τους. Αλλά,όπως είπε ,επί λέξη και ο δεξιός Μαρκεζίνης προχτές, αυτό πού λείπει από τούς πολιτικούς σήμερα είναι οι γεννητικοί αδένες.»
  
Είστε αισιόδοξος ότι η χώρα μας κάποια στιγμή θα ξεπεράσει την κρίση ή θα μείνουμε εγκλωβισμένοι σε αυτό τον φαύλο κύκλο του δανεισμού;
«Η Ελλάδα εξαρτάται από την ευρωπαϊκή πολιτική. Επομένως,αν δεν αλλάξει η ηλίθια πολιτική τής Γερμανίας, η χώρα κινδυνεύει να γίνει Ρουμανία. Αλλά, ευτυχώς,τίποτε δεν είναι σταθερό και μόνιμο στη ζωή. Και η Ευρώπη θα αναγκαστεί να αλλάξει πολιτική, γιατί αλλιώς θα διαλυθεί ως ευρωζώνη. Η ψήφος των Ελλήνων είναι εξαιρετικά σημαντική πρός αυτή την κατεύθυνση. Οι λαοί της Ευρώπης και πολιτικές δυνάμεις χρειάζονται ενα ράγισμα στον τοίχο τού σημερινού βλακώδους γερμανικού μοντέλου. Χρειάζεται η γροθιά των Ελλήνων.»
 Σας προβληματίζει η άνοδος της ακροδεξιάς με βασικό όχημα την «Χρυσή Αυγή» ή πιστεύετε ότι απλώς είναι σημείο των καιρών, λόγω του ψήφου διαμαρτυρίας που θέλει να ρίξει ο αγανακτισμένος πολίτης;
«Με αηδιάζει η πιθανότητα ενός ναζιστικού χαιρετισμού στη Βουλή των Ελλήνων,οι οποίοι έδωσαν 250.000 νεκρούς στο βωμό του αντιναζιστικού πολέμου.Π ιστεύω,ότι είναι ένα συγκυριακό γεγονός. Αλλά,πάνω στη συγκυρία αυτοί οι ναζιστές μπορεί να χτίσουν μια βάση. Αλλά, γιαυτό ας όψεται το πολιτικό σύστημα πού τούς εξέθρεψε. Αν δεν ήταν σάπιο δεν θα γαγγραίνιαζε καί τον τόπο. Ας το σκεφτούν αυτό οι νέοι καί μεγάλοι αγανακτισμένοι, που νομίζουν, ότι ψηφίζοντας Χρυσή Αυγή τιμωρούν τα κόμματα.Τα κόκκαλα τών παππούδων τους τιμωρούν.Που έζησαν μιά Κατοχή ή που πέθαναν σε αυτήν.
 

Τετάρτη, Μαΐου 02, 2012

Η μαχη

Δεν εχει τοση σημασια αν θα χασεις τη μαχη.Σημασια εχει να τη δωσεις με ολες σου τις δυναμεις.

Αυτο λειπει απο τους Ελληνες τα τελευταια πολλα χρονια.Οτι οι ηγετες ,που οι ιδιοι επιλεγουν,υποτακτικοι και οσφυοκαμπτες,ριψασπιδες και μπουρδολογοι,θρασυδειλοι και αμορφωτοι για ηγετες,δεν ευτελιζαν τους εαυτους τους,εκπροσωπωντας εναν λαο.Ευτελιζαν τον λαο τον ιδιο.

Ας τα εχουν αυτα υπ οψιν τους οι ψηφοφοροι πανω απο την καλπη.Γιατι απο την Δευτερα δεν θα μπορουν να κατηγορησουν κανεναν για εναν μελλοντικο τους διασυρμο.

Να εισαι Πολιτης ειναι απαιτητικο πραγμα.Αλλα,και οι ιδιοι δεν μπορει να ειναι απαιτητικοι - που ειναι - χωρις να ειναι Πολιτες.