Η επομενη,ιδια,μερα

Σκεφτομαι,οτι το προβλημα της χωρας εξακολουθει και ειναι η νοοτροπια της συντριπτικης πλειονοτητας των κατοικων,ανεξαρτητως ιδεολογιας και πολιτικης,που τοποθετει καθενας τον εαυτο του.Κανω αυτον τον διαχωρισμο γιατι αλλο πραγμα ειναι να δηλωνει κανεις δεξιος,αριστερος,δημοκρατης,προοδευτικος,ριζοσπαστης,επαναστατης,συντηρητικος,κομμουνιστης,διεθνιστης,οικολογος και αλλο πραγμα τι στην πραγματικοτητα ειναι.

Τους ανθρωπους εγω τους κρινω απο το τι κανουν στην καθημερινη τους ζωη.Απο τη νοοτροπια τους και τη συμπεριφορα τους στους δικους τους ,τους γυρω τους και στους ξενους.Απο το πώς ζουν,με λιγα λογια.Αυτο ειναι το κριτηριο μου για να καταταξω καποιον σε μια κατηγορια.

Η ιδια η ζωη μου εχει αποδειξει επανειλημενως (επανειλημενα στην επαναστατικη),οτι το τι δηλωνει καθενας σπανιως εχει σχεση με το τι ειναι.Αντιθετα (εδω συγχωρειται η δημοτικια) μαλιστα,οσο πιο ριζοσπαστης και επαναστατης δηλωνει οτι ειναι κανενας τοσο μεγαλυτερες ειναι οι πιθανοτητες να κρυβει μεσα του εναν συντηρητικο αυταρχικο εξουσιαστη.Ο οποιος μαλιστα εμφανιζεται μολις εξασφαλιστει η πρωτη καρεκλα - ή αλλη θεση - εξουσιας.

Αντιστοιχως (εδω το αντιστοιχα θα εμοιαζε με το ευτυχά) οσο πιο πολλα λεει κανεις τοσο μεγαλυτερη ειναι η βεβαιοτητα,οτι τα λογια του ειναι κενα περιεχομενου.Επισης,οσο πιο φανφαρονικες ειναι οι λεξεις του τοσο μεγαλυτερες ειναι οι πιθανοτητες να προκειται περι αερολογιων.

Δεν ειναι η πρωτη,αλλα η νιοστη φορα που μου ερχονται στο μυαλο ολα αυτα.Οπως και η δημοκρατικοτητα καθενος,που στην καθημερινη του ζωη οι κινησεις του - απο την κυκλοφοριακη του αγωγη μεχρι τον τροπο που συμπεριφερεται στο δρομο και στη δουλεια του,στους σερβιτορους και στην ουρα της στασης - φανερωνουν συνηθως εναν αγενη και αντικοινωνικο ατομιστουλη,εως και εναν μικρο σατραπη.

Και δεν εκπλησσομαι ποτέ,που ανθρωποι με την ιδια νοοτροπια δηλωνουν διαφορετικες πολιτικες τοποθετησεις και υπερασπιζονται διαφορετικες ιδεολογιες. 

Φυσικα υπαρχουν και οι εξαιρεσεις.Αλλα,οι εξαιρεσεις δεν δημιουργουν μεχρι στιγμης κυριαρχη κοινωνικη νοοτροπια.Αντιθετως,δολοφονουνται καθε μερα ψυχικα και σωματικα απο τον κανονα ολης αυτης της ζουγκλας.

Σχεδον παντα ολα αυτα μαρτυρουν βαθεια καταπιεση και εντονα συμπλεγματα κατωτεροτητας.Ελλειψη κοινωνικης αγωγης.Παντελη απουσια αστικης κοινωνικης συνειδησης.Αγνοια κανονων αλληλοσεβασμου συμβιωσης.Κυριως,μαρτυρουν ανωριμοτητα.Δεδομενου οτι το αυγο εκανε την κοτα δεν εχω απορια για τον υπαιτιο αυτης της αντικοινωνιας,που ζουμε.

Πισω απο το παιδι αναζητηστε τον γονιο,αναζητηστε το σχολειο,αναζητηστε αυτον που βαζει τους κανονες του παιχνιδιου.Αυτον που εχει την ισχυ να εξουσιαζει και να εκβιαζει.Ειτε με την ισχυ της θεσης ειτε με την ισχυ της τσεπης.Επειδη αυτος που εχει την ισχυ δεν εχει κανενα ελαφρυντικο και κανενα αλλοθι.Ο γονιος,ο δασκαλος,ο εργατικος και ο πολιτικος ταγος και ο οικονομικος εξουσιαστης ειναι ταυτοχρονως και η κοτα και τ αυγο.Και η κοινωνια ολοκληρη ειναι ομηρος τους.Και τιποτε δεν θα αλλαξει ποτέ εδω - και πουθενα αλλού - αν καποιος ή καποιοι απ ολα αυτα τα αυγα δεν σπασουν μια μερα τον φαυλο κυκλο.Αν δεν αποφασισουν οτι η μεχρι τωρα νοοτροπια τους ειναι καταστροφικη γιατι ΔΕΝ ΣΥΜΦΕΡΕΙ την κοινωνια.ΔΕΝ ΣΥΜΦΕΡΕΙ την επωφελη συμβιωση.Οχι οποια συμβιωση.ΤΗΝ ΕΠΩΦΕΛΗ για το μεγαλο πληθος του συνολου.Αυτο ειναι κοινωνια.

Μου ηρθαν ολα αυτα στο μυαλο εντονα,ακουγοντας τις αρλουμπολογιες διαφορων νεων υπουργων,διαφορων νεων ριζοσπαστων,διαφορων μονιμων επαναστατων,διαφορων γνωστων απατεωνων και κλεφτων της περιουσιας του λαου,διαφορων θρασυτατων παραγοντων της ζωης του τοπου και διαφορων ψευτων.Επιπλεον,μου ηρθαν στο μυαλο εντονα,γιατι κυκλοφορωντας,οπως παντα στους δρομους συναντησα σε καθε βημα την ιδια νοοτροπια και την ιδια συμπεριφορα μιας αντικοινωνικης κοινωνιας.Η οποια,ειναι φανερο,οτι χρειαζεται ενα παρα πολυ ισχυρο τρανταγμα για να αλλαξει και να παει παραπερα.Τα ηδη υπο εξελιξη βασανα της δεν της αρκουν.Δεν παραγουν φαινεται ικανο τρανταγμα.

Ειναι σοφοτερο να το προκαλεσει η ιδια παρα να το υποστει απο αλλους.Το ξερει;

Σφαξε με Αγα μου ν αγιασω

Εχτες ο ελληνικος λαος υπεστη μια συντριπτικη ηττα.Η πλειοψηφια των ψηφοφορων,συμπεριλαμβανομενων και εκεινων που απειχαν,επελεξαν να υποταγουν στις δυναμεις κατοχης της χωρας απο το να συνδιαλλαγουν σκληρα για τα δικαιωματα τους με εκεινους που αρεσκονται να αυτοαποκαλουνται εταιροι της χωρας.

Στο τραπεζι της διαπραγματευσης και του διαλογου η πλειοψηφια των ψηφοφορων και οι εγκληματικα αδιαφοροι πολιτες επελεξαν να στειλουν τους πιο ενδοτικους συνομιλητες αντι για τους πιο σκληρους.Η τρομοκρατια ,οι υβρεις κατα των Ελληνων και οι νουθεσιες των ξενων επικυριαρχων περασαν.Νικησαν.Τους ιδιους τους καθυβριζομενους!

Τα παχια λογια περι του αδουλωτου και υπερηφανου ελληνικου λαου αποδειχτηκαν φληναφηματα,οπως παντα αποδεικνυονται οι παρόλες του θυμικου των μικρων και φοβισμενων ανθρωπων.

Το αποτελεσμα των χτεσινων εκλογων ειναι, χωρις ωραιοποιησεις ,η προσκληση προς τους ολιγιστους σφαγεις της ευρωπαϊκης ολοκληρωσης να ισοπεδωσουν τον ελληνικο λαο,προσκολλημενοι σε βλακωδεις εμμονες δηθεν οικονομικου μοντελου.Εμμονες,τις οποιες καταδικαζει το συνολο σχεδον των κορυφαιων οικονομολογων και το συνολο των πολιτικων,που προϋπηρξαν της ολεθριας κ Μερκελ στο τιμονι της αμετανοητα ακροαυταρχικης Γερμανιας.

Μονο και μονο η εικονα των τραπεζιτων και των ηγεσιων της τροϊκας να τριβουν τα χερια τους με την ψηφο της πλειοψηφιας των Ελληνων ψηφοφορων και του 37% που αδιαφορησαν,αρκει για να ντρεπεται κανεις να αποτελει προτυπο Πολιτη.

Καθε πολιτικη αναλυση που προσπαθει να παρηγορησει τα πραγματα διαλυεται μπροστα στην κρισιμοτητα αυτων των εκλογων.

Ποτέ δεν διακυβευτηκε η παραμονη της χωρας στο ευρω και στην ΕΕ.Κανενα ελληνικο κομμα απο οσα διεκδικησαν την εξουσια δεν ειχε αυτη την πολιτικη και αυτη τη διαθεση.Η προπαγανδα,που εξαπελυσε λυσσαλεα επιθεση κατα της Αριστερας με αυτη τη λασπη,στηριγμενη σε σπερμολογιες του καθε πικραμενου και σε διαστρευλωση θεσεων και πολιτικων θριαμβευσε.

Οι Ελληνες ψηφοφοροι αντεδρασαν με τον ιδιο τροπο,που αδειαζαν τα ραφια απο τα σουπερ μαρκετ σε καθε σεισμο.Χωρις μυαλο,χωρις κοινωνικη συνειδηση,με γνωμωνα τον εαυτουλη και τα κεκτημενουλια μιας διεφθαρμενης και αμυαλης πολιτειας,μεσα στην οποια βολευτηκαν να γαλουχουνται απο τους πολιτικους και συνδικαλιστες πελατες τους,χωρις αντιστασεις.

Φωτεινο μονοπατι σ αυτο το σκοταδι στεκουν οσοι γυρισαν την πλατη στις Κασσανδρες.Οσοι εδωσαν μια ευκαιρια στην ελπιδα,ψηφιζοντας τον ΣΥΡΙΖΑ.Αλλα,και εκεινοι που επεμειναν στο ΚΚΕ και τους Ανεξαρτητους Ελληνες.Καθενας με τις ιδιαιτεροτητες του.

Ο λαος,που εφτασε στην πηγη με τον ΣΥΡΙΖΑ εχασε απο τους τρομοκρατημενους συμπολιτες του.Ετσι γινεται συνηθως.Και χρειαζεται ενας Κολοκοτρωνης παντα να παιρνει στο κυνηγι εχθρους και προσκυνημενους για να οδηγει τον λαο προς τη νικη.
Τετοιος δυστυχως δεν υπαρχει.

Υπαρχει ομως το μελλον.Η ευρωπη δεν μπορει να συνεχισει να βαδιζει σ αυτο το δρομο της λαοκτονιας.Θα διαλυθει στα εξ ων συνετεθη.Αργα ή γρηγορα οι πολιτικοι υπαλληλοι των τραπεζων θα ηττηθουν.Και η μεγαλη μαχη θα δοθει εκει που πρεπει:Στο ευρωπαϊκο πεδιο των λαων.Σε μια Ενιαια Ομοσπονδη Ευρωπη.

Εκει ειναι το μελλον του ελληνικου και των αλλων ευρωπαϊκων λαων σε μια ανθρωποτητα,που διαρκως ενοποιειται διατροφικα,οικολογικα,οικονομικα,εμπορικα,συγκοινωνιακα,τεχνολογικα και (α)πολιτισμικα.Εκει κρινεται η τυχη μας.

Στο χερι των λαων ειναι να το καταλαβουν και να την παρουν στα χερια τους.Γιατι τωρα την εχουν πεταμενη στα χερια των δημιων τους.Και ειναι ντροπη.

Το κρυφο μνημονιο μενει ανεγγιχτο

Η χώρα βαδίζει προς την κρίσιμη μέρα των εκλογών έχοντας καλυμμένο κάτω από το τραπέζι το σημαντικότερο ζητούμενο για το μέλλον της.

Οι πολιτικές παρατάξεις έχουν επικεντρωθεί από την αρχή σε έναν αγώνα με επίκεντρο το μνημόνιο των κακών ξένων και τον μπαμπούλα της δραχμής,ενώ υποβαθμίζουν ή δεν ασχολούνται καθόλου με τις αιτίες της σημερινής δυστυχίας και της αυριανής καταστροφής,που είναι ζωντανές,έχουν ονοματεπώνυμο και έχουν και τρόπο να αντιμετωπιστούν.

Η κάθαρση,όμως,από αυτές τις αιτίες και το γιάτρεμα από τη σαπίλα τους έχουν καθηλωθεί από τον τρόπο που το πολιτικό σύστημα βλέπει τους ενόχους,φυσικούς και ηθικούς αυτουργούς της λαίλαπας,που έχει πέσει πάνω στα κεφάλια των πολιτών.Οι οποίοι όχι μόνο παραμένουν ακαταδίωκτοι,αλλά συνεχίζουν να συμμετέχουν στα παιχνίδια της εξουσίας,διεκδικώντας μάλιστα και την επανεκλογή τους στη διακυβέρνηση αντί να κρύβονται από ντροπή και φόβο!

Καμμία κυβέρνηση,όμως, δεν θα μπορέσει να αλλάξει τίποτε προς όφελος των πολιτών αν δεν διαλύσει το υπάρχον φοροεισπρακτικό σύστημα με όλους όσους το αποτελούν.Γιατί ενας από τους βασικούς λόγους πού σφάζονται μισθοί,συντάξεις,αποδοχές και επιδόματα του λαού,αλλά και που δεν πληρώνονται τα οφειλόμενα από το κράτος σε όλους τους πολίτες είναι η άρνηση του φοροεισπρακτικού μηχανισμού να κάνει τη δουλειά ,για την οποία πληρώνεται,έστω και περικομμένα,από το υστέρημα τώρα του κόσμου.Καί η δειλία του πολιτικού συστήματος να συγκρουστεί με αυτή τη συντεχνία.

Ο λαός υποχρεώνεται σε μια απάνθρωπη αφαίμαξη γιατι,όπως αποκαλυπτικά είπε ο ένας από τους δημίους του, τέως υπουργός Φ Σαχινίδης  καιρό πρίν τις εκλογές «δεν έχουμε τα απαραίτητα έσοδα εξ αιτίας της αδυναμίας του εισπρακτικού μηχανισμού»!Δέν μας είπε,όμως ποιός προίσταται του μηχανισμού.Ποιός είναι ο υπεύθυνος,πού πρέπει να διωχθεί για την άρνησή του να λειτουργήσει τον μηχανισμό.Και με ποιο θράσος αποδέχεται την απιστία των υφισταμένων του σαν ανεύθυνος,ενώ έχει διοικητική και ποινική ευθύνη!

Τα έσοδα αυτά,τα κλέβει έτσι ανεύθυνα και ατιμωρητί ο εκάστοτε υπουργός Οικονομικών από τις τσέπες των μισθωτών,συνταξιούχων,αέργων και πραγματικών αναπήρων κάθε μήνα,γιατί,όπως ανερυθρίαστα είπε σε συνένευξή του ο προηγούμενος εγκληματίας του λαού Γ Παπακωνσταντίνου «αφού δεν μπορούμε να τα πάρουμε από όλους τα παιρνουμε από αυτούς πού βρίσκουμε πιο εύκολα»!

Καί δεν βρέθηκε κανένα χέρι πολίτη να τον χαστουκίσει εκείνη τη στιγμή για την αναισθησία και την ιταμότητά του.Όπως δεν εχει βρεθεί και κανένα χέρι να περάσει χειροπέδες σε όλο αυτό το αληταριό,πού παριστάνοντας τους κυβερνήτες,καλοπερνάει τρώγοντας από το υστέρημα του λαού,κλέβοντάς τον με την ασυδοσία της παραγωγής ανήθικων νόμων από την κρεατομηχανή της Βουλής.

Η Ελλάδα δεν έχει πρόβλημα με το μνημόνιο,το έχω πεί και γράψει χίλιες φορές.Το μνημόνιο είναι το αποτελεσμα.Και είναι η κολυμπήθρα, μέσα στην οποία ξεπλένονται οι εγχώριοι απατεώνες, όσοι με τη μορφή υπουργών,υφυπουργών,γραμματέων,συμβούλων,διοικητών,συνδικαλιστών,επίορκων υπαλλήλων,δημάρχων,δημοτικών αξιωματούχων, διασπαθίζουν το δημόσιο χρήμα επί χρόνια και συνεχίζουν να το κάνουν ανενόχλητοι.Κλέβουν τους αδύναμους με πρόσχημα την οικονομική δυσπραγία του δημοσίου και παραμένουν σχετικά αλώβητοι στο στάτους τους!

Πίσω από το μνημόνιο είναι η νομιμοποίηση της βρωμερής διαπλοκής υπουργών,βουλευτών,νομαρχών περιφερειαρχών,διοικητών,δημάρχων,συμβούλων,μηχανικών,γιατρών,φαρμακοποιών,δημοσιογράφων,δικηγόρων,υπαλλήλων,πού σπατάλησαν και σπαταλάνε ακόμα ατιμώρητοι το δημόσιο χρήμα,αυτό που οι κλέφτες υπουργοί παίρνουν κάθε μήνα από τις τσέπες των μισθωτών,των συνταξιούχων,των αέργων και των πραγματικά αναπήρων για να πληρωθεί το τίμημα της δικής τους ανικανότητας!

Πίσω από το μνημόνιο είναι η θεατρική αποκάλυψη μιάς παρονυχίδας από τις κομπίνες και τις απάτες με το δημόσιο χρήμα για μαϊμού παροχές με αντίτιμο ψήφους και οπαδούς.

Το μνημόνιο είναι η ουσιαστική τους ατιμωρησία από ένα σύστημα που είναι διαλυμένο και απρόθυμο,με άλλοθι το μνημόνιο!

Η άρνηση των πολιτικών παρατάξεων,που θα μπορούσαν να ξεκαθαρίσουν αυτό το σιχαμερό κράτος ,να αρθρώσουν μία λέξη γιαυτό ,είναι ο θρίαμβος του μνημόνιου.Και η διαιώνησή του.

Πίσω από το μνημόνιο είναι το ξέπλυμα των φοροφυγάδων ανάμεσα στους ελεύθερους επαγγελματίες,που εξακολουθούν ανενόχλητοι να μη συμμετέχουν στα φορολογικά βάρη,με αποτέλεσμα να πληρώνουν και το δικό τους μερίδιο οι μισθωτοί, συνταξιούχοι,άνεργοι και ανάπηροι!

Πίσω από το μνημόνιο είναι οι εργοδότες,που έχουν εξασφαλίσει από τους εγκληματίες πολιτικούς τέτοιους νόμους ώστε να πληρώνουν τους εργαζόμενους με τα φτηνότερα μεροκάματα του ευρωπαίκού νότου,διατηρώντας την αξία για τα προϊόντα που παράγουν στα ίδια περίπου ύψη πού ήταν και πρίν.

Πίσω από το μνημόνιο είναι οι Έλληνες τραπεζίτες,πού σώρευσαν δισεκατομμύρια κέρδη την τελευταία δεκαετία,χωρίς να έχουν εκτεθεί σε ομολογιακούς κινδύνους όπως οι ξένοι συνάδερφοί τους (με δύο μονο εξαιρέσεις μεσαίου μεγέθους) και ζούν πλουσιοπάροχα,χωρίς να συνεισφέρουν στις τράπεζες από τις περιουσίες που κέρδισαν!Περιμένοντας να χρεωθεί ο λαός τα νέα δάνεια που θα τους δοθούν για να στηρίξουν τις τράπεζές τους!

Πίσω από το μνημόνιο είναι όλοι οι κλέφτες και απατεώνες μεσάζοντες,πού με τους κάθε είδους προμηθευτές του δημοσίου ροκάνιζαν και ροκανίζουν ακόμα ανενόχλητοι το δημόσιο χρήμα,υπερτιμολογώντας τις υπηρεσίες και τις εργασίες – όταν παρεχουν οι υπηρεσίες και εργασίες – ή πουλώντας  αέρα κοπανιστό μόνο και μόνο για να μοιραστούν με επίορκους υπαλλήλους αυτά που καλούνται να πληρώνουν κάθε λίγο οι μισθωτοί ,συνταξιούχοι,άνεργοι και ανάπηροι από τους πολίτες.

Πίσω από το μνημόνιο είναι οι αντικοινωνικές συντεχνίες και τα συνδικάτα,που ρουφάνε ακόμα επιδόματα από την πίσω πόρτα,και πού διατηρούν αλώβητα τα πολλαπλάσια έσοδά τους από ένα διεφθαρμένο σύστημα,που τους τάϊζε για να μπορεί να μοιράζεται μαζύ τους τη νομή της εξουσίας.Την ώρα που ο λαός σφαγιάζεται στο βωμό της κατάρρευσης των κρατικών εσόδων.

Πίσω από το μνημόνιο είναι το χρήμα που έχουν σωρεύσει χιλιάδες πολιτικοί και υπαλληλικοί αξιωματούχοι μαζύ με διαπλεκόμενους ιδιώτες εδώ και χρόνια,χωρίς να έχουν αποδώσει ούτε σέντσι στο δημόσιο ταμείο.Το οποίο ρουφάνε ακόμα και οι καταδιωκόμενοι,αφού βλέπουν ότι κάθε σύλληψη και δίωξη είναι μία ακόμα παράσταση στο θέατρο της ανυπαρξίας κάθε έννοιας κράτους.Πολύ περισσότερο κράτους δικαίου.

Πίσω από το μνημόνιο είναι η άρνηση κάθε δημόσιας υπηρεσίας να εκσυγχρονιστεί και να δώσει λόγο και φώς στα πεπραγμένα της.Γιατί κάθε απαρχαιωμένη μέθοδος καλύπτει πλήθος από απατεωνιές,πού δεν μπορούν να διασταυρωθούν.Πλήθος από άχρηστες θέσεις λούφας και κομπίνας,την ώρα που από τα νοσοκομεία λείπουν χιλιάδες νοσηλευτές για τους αρρώστους και τους ανήμπορους.Πλήθος από μικροεξουσιαστές γραφειοκράτες δικτατορίσκους του κάθε πολίτη,την ώρα που από τους ελεγκτικούς μηχανισμούς λείπουν χιλιάδες μάτια και από τίς υπηρεσίες εξυπηρέτησης του πολίτη λείπουν χιλιάδες ψυχές.

Πίσω από το μνημόνιο είναι η αργόσυρτη και υπερπροστατευμένη δικαιοσύνη,πού επιτρέπει με τους ρυθμούς της να καταδικάζονατι με ταχύτητα περισσή τα κλεφτρόνια και τα πρεζόνια,αλλά να διαφεύγουν οι καταχραστές του μόχθου του λαού και οι κλέφτες των δημόσιων ταμείων.

Πίσω από το μνημόνιο,είναι πάνω απ όλα τα πλήθη όλων αυτών των διεφθαρμένων,και είναι πολλοί,πού καταριώνται το μνημόνιο,όχι για τη δολοφονική του μανία κατά των πολιτών,αλλα γιατί απειλεί από την άλλη πλευρά να διαλύσει όλο αυτό το καλοστημένο πάρτυ και να μεταφέρει τα κλεψιμέϊκα από τα δικά τους χέρια στα χέρια ξένων αρπακτικών και μεγαλόσχημων εγχώριων κερδοσκόπων.

Αλλά,για όλο αυτό το μνημόνιο,πού είναι και η βασική αιτία πού καταλήξαμε στο Μνημόνιο,δεν μιλάει κανείς φωναχτά όσο πρέπει.Γιατί κανείς δεν μπορεί να ξεχωρισει πιά ποιος από το μέγα πλήθος επαναστατεί επειδή απειλείται η παλιά διαφθορά από μία νέα χωρίς αυτόν, και ποιος επαναστατεί γιατί πραγματικά θέλει μια χώρα δικαιοσύνης και ισοπολιτείας για όλους.

Έτσι,η μόνη δύναμη που μπορεί να αλλάξει τη χώρα και να την κάνει από την αρχή,γιατί είναι φρέσκια και άφθαρτη σε σχέση με τους μέχρι τώρα απατεώνες,παραμένει σ αυτό το θέμα υποτονική,χωρίς να χωρίζει την ήρα από το σιτάρι.

Η αριστερά δεν είναι σαν όλες τις άλλες δυνάμεις.Έχει μία μόνο ευκαιρία να δοκιμαστεί.Επειδή είναι ακόμα καθαρή στη συνείδηση του κόσμου.Ο οποίος δεν θα της συγχωρήσει κανένα στραβοπάτημα,που θα μοιάζει με όσα ζεί μέχρι σήμερα.

Αν δεν θέλει να κολλήσει κι αυτή την αρρώστεια της σαπίλας,που σκοτώνει τη χώρα,έχει μόνο έναν δρόμο:Να διαχωρήσει τη θέση της από όλο αυτό το πολιτικό και κοινωνικό αληταριό.Και να το διαλύσει.Με όποιοδήποτε κόστος.Και να το οδηγήσει σε ειδικά δικαστήρια.Γιά όλα του τα εγκλήματα κατά του κοινωνικού συμφέροντος της πλειοψηφίας του λαού.Για να αποδώσει Δικαιοσύνη.

Γιατί μόνο πάνω σε καθαρό τοπίο μπορεί να χτίσει μια καθαρή χώρα των Πολιτών.Για να το κάνει αυτό,όμως,χρειάζεται να δεί το κρυμμένο ελληνικό μνημόνιο.Αυτό πού έχτισαν οι Έλληνες Εφιάλτες.Και να το ξερριζώσει σύγκορμο.Σε ένα άρρωστο χωράφι δεν μπορείς να καρπίσεις υγιή φυτά.

Η μπλοφα της εξοδου από το ευρω και η ελληνικη δυναμη.

Για να καταλάβει κανει τι συμβαίνει στη διεθνή αγορά με την Ελλάδα και να βγάλει και τα συμπεράσματα του σε σχέση με οσα του λένε προεκλογικά τα κόμματα δεν εχει παρα να σκεφτεί τα εξής:

Ηδη απο τις αρχές Μαϊου αρχισαν οι απειλες,οτι αν η χώρα δεν εφαρμόσει το μνημόνιο μπορεί και να βρεθεί εκτός ευρωζώνης.Οσο οι ελπιδες των δανειστων και των κερδοσκοπων για μια μετεκλογική κυβέρνηση ήταν ζωντανές σιώπησαν.

Εν οψει των νέων εκλογών και με την πιθανότητα να κυριαρχήσει ενα αριστερό σχήμα οι απειλές όχι μόνο έγιναν αγριότερες αλλα επεκτάθηκαν καί σε κλίμακα και σε συχνότητα.Επιστρατεύτηκαν από τον Ομπαμα και τη Λαγκαρντ μέχρι τους πιό χαμηλόβαθμους επιτρόπους της Κομισιόν.Η Ελλάδα ειναι πλέον πρώτο θέμα κάθε μέρα σέ περισσότερα απο ένα πρακτορεία,δίκτυα και εφημερίδες ανα τον κόσμο.

Αγαπητοί αναγνώστες.Θα αναστατώνατε ποτέ τόσο πολύ τον κόσμο γιά εναν οφειλέτη σας αν δέν σας έκαιγαν τα χρήματα που σας οφείλει ή αν δέν είχατε ποντάρει σημαντικά πράγματα στή συμφωνία που έχετα κάνει μαζύ του;

Ακόμα πιό πέρα:Αν σάς ήταν εύκολο καί ανώδυνο να τόν τιμωρήσετε θα χαλάγατε τόσο πολύ τον κόσμο ότι θα τον τιμωρήσετε;Απλώς θα το κάνατε.Αν σας ήταν αδιάφορα και λίγα τα χρήματα που σας ώφειλε θα αναστατώνατε την οικουμένη;

Η λύσσα ,με την οποία γίνεται η επίθεση κατά της Ελλάδας και οι απειλές εναντίον της απο τούς δήθεν εταίρους της, μαρτυρούν ακριβώς το αντίθετο απ αυτό που κάνουν:Μαρτυρούν:

1. πόσο σημαντική είναι η παραμονή της χώρας στην ευρωζώνη για τους ίδιους τούς δανειστές και εταίρους.

2.Πόσο σημαντική είναι γιαυτούς η εφαρμογή του σχεδίου Ρουμανοποίησης τής χώρας και του Νότου

3.Και πόσο σημαντικό είναι να μη γίνει η Ελλάδα παράδειγμα αντίδρασης προς μίμηση για τους άλλους λαούς της Ευρώπης.Αυτά είναι τα διακυβεύματα.

Τόσο σημαντική ώς πείραμα πρότυπο γιά τη δημιουργία μιάς ζώνης φτηνής εργασίας γιά τα προϊόντα του Βορρά,ώστε κάθε κίνδυνος ματαίωσης αυτού τού πειράματος να απειλεί τα εθνικιστικά οικονομικά σχέδια της Γερμανίας,της Σκανδιναβίας και των δορυφόρων τους.Οι οποίοι νομίζουν ότι έτσι εξυπηρετούν και τα συμφέροντα διατήρησης του ευρώ ζωντανού.

Αυτές και μόνο οι πραγματικότητες,έτσι όπως είναι φανερές,δείχνουν πόσο εφικτό είναι να εκμεταλλευτεί κανείς την ανάγκη αυτών τών χωρών.Η ανάγκη είναι πάντα μιά αδυναμία.Εκεί επάνω η Ελλάδα έχει την ευκαιρία να χτίσει τη δική της διαπραγματευτική πολιτική.Επιθετική και απαιτητική.Και όχι υποτακτική και ενδοτική,όπως έκάναν οι εγκληματικές κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και η συγκυβέρνηση της ΝΔ.

Τους βρισαμε,αλλα δεν φτάνει.

Ο ελληνικός λαός βαδίζει προς τις νέες κάλπες με εντελώς διαφορετικά συναισθήματα από όσα είχε στις 6 Μαϊου.Τότε κυριαρχούσε η οργή και η αποδοκιμασία,πού πρωταγωνίστησαν και στο εκλογικό αποτέλεσμα.Τώρα επικρατεί η περίσκεψη και ο προβληματισμός.

Στις 6 Μαϊου ο λαός δεν εξέλεξε μία κυβέρνηση.Κατέθεσε τη φωνή του για όσα υπέφερε όχι μόνο τα δύο χρόνια πού προηγήθηκαν,αλλά και για όσα προκάλεσαν τα δύο χρόνια που προηγήθηκαν.Στήν πράξη,ζήτησε μία κυβέρνηση συνεργασίας πάνω σε μία νέα ηθική και πρακτική για το μέλλον του.

Οι πολιτικές δυνάμεις του τόπου στάθηκαν ανίκανες από ανωριμότητα να συνεργαστούν ετσι ώστε να κάνουν πράξη το αποτέλεσμα της λαϊκης επιθυμίας.Οι μέν δυνάμεις,που εφάρμοσαν το μνημόνιο στην πράξη αρνήθηκαν να μετακινηθούν και να απαρνηθούν την καταστροφική πολιτική για το μέλλον του τόπου,οι δε δυνάμεις που έμειναν σταθερές κατά της πολιτικής αυτής αρνήθηκαν να πάρουν την εξουσία που τους προσφέρθηκε.

Οι πρώτοι εδειξαν με τον τρόπο τους,ότι παραμένουν υποχείρια των εκβιασμών και της επιρροής  των μεγάλων δυνάμεων του χρηματοπιστωτικού συστήματος και των υπαλλήλων του κυβερνήσεων στην Ευρώπη.Οι δεύτεροι έδειξαν ,ότι δεν ήταν έτοιμοι να αδράξουν την ευκαιρία να αναλάβουν το τιμόνι της χώρας.

Οι πρώην συνέταιροι

Η ΝΔ απέδειξε,ότι δεν εχει το θάρρος να συγκρουστεί με τις ευρωπαίκές δυνάμεις του άκρατου νεοφιλευλευθερισμού,όπως διατυμπανιζε,μαζύ με τις δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ και της ΔΗΜΑΡ,σε ένα μέτωπο ευρύ και πανελλήνιο,όπου η πατρίδα έχει μεγαλύτερη αξία από τα ισχυρά συμφέροντα,που τη νέμονται.Την ευκαιρία την είχε.

Στο τέλος απέδειξε,ότι δεν έχει σκοπό να μετακινηθεί από την πολιτική της εσωτερικής λιτότητας,την οποία υπηρέτησε συγκυβερνώντας με το ΠΑΣΟΚ.Στο κάτω κάτω αυτή είναι μια πάγια πολιτική της παράταξης και υπηρετεί την ιδεολογία της.Δεν μπορεί κανείς να περιμένει κάτι διαφορετικό απ αυτήν.

Το ΠΑΣΟΚ προσπαθεί σαν χαμαιλέων να μην αφήσει την καρέκλα της εξουσίας με οποιαδήποτε πολιτική μεταμφίεση.Παζαρεύει τα πάντα ώστε να παραμείνει στη νομή της εξουσίας,χωρίς καμμία ιδεολογία.Ιδεολογία του είναι εδώ και χρόνια η καρέκλα και τα προσωπικά και οικονομικά οφέλη,που απορρέουν από αυτήν.

Ηδη,το κομμάτι της αριστεράς που ήταν εγκλωβισμένο επί χρόνια στους κόλπους του επιστρέφει εκεί όπου πάντα ανήκε,αναζητώντας στέγη και συντροφικότητα στον ΣΥΡΙΖΑ.

Το ΠΑΣΟΚ,παρά την απόπειρα του Ε Βενιζέλου να πουλήσει νέο προϊον,διαλύοντας τα όργανα του κόμματος και κάνοντας κάθε μέρα μετάνοιες για τα εγκλήματα του κόμματος σε βάρος του λαού,δεν έχει ανθηρό μέλλον.Η τάση του λαού είναι να ακουμπήσει τις νέες ελπίδες του στον ΣΥΡΙΖΑ.Και αυτή η τάση δεν είναι αναστρέψιμη παρά μόνο αν την αναστρέψει με άστοχες κινήσεις ο ιδιος ο ΣΥΡΙΖΑ.

Οι μπαλαντερ ρυθμιστες

Οι Ανεξαρτητοι Ελληνες παραμενουν το κομματι της ΝΔ ,που φαντασιωνονται μια εθνικη πολιτικη «της μικρας πλην τιμίας Ελλαδος»,εξω από κάθε εξάρτηση και συνδιαλαγή,επομένως εξω από τον πραγματικό κόσμο.Ειναι άγνωστο τι θα κάνουν αν τους χρειαστεί η ΝΔ για να σχηματίσει κυβέρνηση.Δεν πρέπει να ξεχνάει κανείς,ότι το αίμα νερό δεν γίνεται και ότι είναι γλυκό το πιοτό της αμαρτίας και της εξουσίας.Θα απορροφήσουν,πάντως,ένα μεγάλο κομμάτι του ΛΑΟΣ ακόμα και ένα κομμάτι της Χρυσής Αυγής,που μοιάζει να συρρικνώνεται,χωρίς,όμως να αποδυναμώνεται.Και δεν θα αποδυναμώνεται για όσο καιρό ακόμα η δημοκρατία θα την κρατάει έξω από τις διαδικασίες της,αποκλείοντάς την έτσι από την παντοδύναμη όσμωση.Αλλά,δεν φημιζόταν ποτέ για την ιδιοφυία της η δημοκρατία μας.

Η ΔΗΜΑΡ,ένα πάντρεμα αριστεράς και ΠΑΣΟΚ,χωρίς αυτόνομο προσανατολισμό,με κύριο όπλο της το προφίλ του Φ Κουβελη και με ετερογενή στελέχη,από τα αγνότερα μέχρι τα πλέον διαβλητά,παραμένει ένα καταφύγιο για όσους ψηφοφορους από το ΠΑΣΟΚ νομίζουν ότι εκεί θα αντιπροσωπευτούν πολιτικά και για όσους ψηφοφόρους δεν εμπιστεύονται τον ΣΥΡΙΖΑ και θέλουν να ψηφίσουν αριστερά.

Το ΚΚΕ,παραμένει οχυρωμένο στον Περισσό,αισθανόμενο ασφαλές στην πλήρη απομόνωσή του,προσπαθώντας να διατηρήσει την ιδεολογική επαναστατικοφανή του μοναδικότητα.Είναι πιθανό να χάσει κάι άλλους από τους ψηφοφόρους,που δεν έχουν δεί καμιά ισχυρη συμμετοχή στο πολιτικό ή και ακτιβιστικό κίνημα από την εποχή του Χ Φλωρακη.

 Οι ευκαιριες του ΣΥΡΙΖΑ

Ο ΣΥΡΙΖΑ έδειξε,ότι δεν ήταν έτοιμος να κυβερνήσει.Δεν είχε την αυτοπεποίθηση και επάρκεια στελεχών ,που να μπορούν να κάνουν πράξη τη συνταγή του Λένιν:Όταν σου δίνουν την εξουσία την παίρνεις.Δεν περιμένεις καλύτερες συνθήκες.Δεν ξερεις ποτέ αν υπάρχουν καλύτερες συνθήκες.

Του προσφέρθηκε η ισοτιμη συμμετοχή σε μια κυβέρνηση τρικομματικη με τη ΔΗΜΑΡ,οπου οι υπουργικές του δυνάμεις θα ηταν τέτοιες,που θα ήλεγχε το πολιτικό σκηνικό,τη σκληρή επαναδιαπραγμάτευση του μνημονίου και την εφαρμογή μιάς φιλολαϊκής πολιτικής,και θα αποτελούσε τον ισχυρό κυματοθραύστη σε κάθε κίνηση των άλλων πολιτικών δυνάμεων μέσα στη Βουλή και την κυβέρνηση,που θα ήθελαν να παρεκλίνουν της συμφωνημένης ανατροπής.Θα ήλεγχε το παιχνίδι.τίποτε δεν θα γινόταν ερήμην του.Στο τέλος θα κέρδιζε ακόμα μεγαλύτερη λαίκή υποστήριξη.

Η αιτιολογία ,που αρνηθηκε ήταν ότι υπήρχε κίνδυνος να υπονομευτεί από τους κυβερνητικούς του εταίρους.Αυτη η στάση μαρτυρά ,ότι δεν είχε επίγνωση του τι θα πεί εξουσία,τι θα πεί ισχύς πολυπληθούς συμμετοχής σε υπουργικό επίπεδο και τι θα πεί ασκώ πολιτική σε κυβερνητικό επίπεδο.Επιπλέον μαρτυρά αυτό,του οποίου γινόμαστε μάρτυρες καθημερινά στα παράθυρα της τηλεόρασης.Μιά κακόφωνη πολυφωνία στελεχών,ασύντακτων,ασυνεννόητων,χωρίς γνώση επί πολύ σοβαρών θεμάτων ασκούμενης πολιτικής,χωρίς κεντρική γραμμή,που το μονο που κάνει είναι να απογοήτεύει,να προβληματίζει και να διώχνει ψηφοφόρους,που ψήφισαν ή επρόκειτο να ψηφίσουν τον ΣΥΡΙΖΑ.

Ο ΣΥΡΙΖΑ επίσης αρνήθηκε να κυβερνήσει με την ΔΗΜΑΡ ως μειοψηφία ,με την ανοχή των άλλων κομμάτων,που του προτάθηκε,πάλι με την αιτιολογία,ότι θα ήταν υποχείριο των κομμάτων που θα του έδιναν την ανοχή.Δεν αισθανόταν ασφαλής,ότι εάν τολμούσαν οι άλλες δυνάμεις να ανατρέψουν μια τέτοια φιλολαϊκη κυβέρνηση,ενώ του ειχαν εμπιστευτεί ανοιχτά,μπρός στον λαό,την ανοχή στην πολιτική ανατροπής και επαναδιαπραγμάτευσης του μνημονίου,θα γινόταν κόλαση από τον λαό απ ακρου εις άκρο της χώρας.

Ποιός θα τολμούσε να προχωρήσει σε μια τέτοια ανατροπή;Την ώρα μάλιστα,πού η διαπραγμάτευση με την τρόϊκα θα γινόταν με τη συμμετοχή της πλειοψηφίας των δυνάμεων του τόπου.Η Ελλαδα,και κυρίως η Ευρώπη,δεν είναι η Χιλή του Αλιέντε.Και η μονεταριστική πολιτική που ακολουθείται στην ΕΕ πνεει τα λοίσθια.Δεν έχει δυνάμεις για να επιβληθεί σε βάθος χρόνου.Την αναδίπλωση της τη φωνάζουν οι ίδιοι οι εκφραστες της για να σώσουν ό,τι σώζεται σε όφελος των τραπεζών και των εργοδοτών.

Αυτές,όμως οι αναλύσεις δεν πρωταγωνίστησαν.Αλλά,κυρίως,αποδείχτηκε ότι απουσίαζε η αυτοπεποιθηση και η ετοιμότητα για τη διακυβέρνηση.Κυριάρχησε ο φόβος αντί για την ετοιμότητα.

Νέο λαίκό μετωπο,νεα νοοτροπία.

Ο ΣΥΡΙΖΑ επιδίωξε την ιδεολογική καθαρότητα από ενδεχόμενη ισχυρότερη μελλοντική θέση στην εφαρμογή μιας πολιτικής σωτηρίας και ανόρθωσης της χώρας,χωρίς να παίρνει υπ όψιν του μερικά πολύ σημαντικά δεδομένα:

1.Κάθε επαναδιαπραγμάτευση με την τρόϊκα έχει ελπίδες να πετύχει όσο περισσότερες δυνάμεις τάσσονται από ελληνικής πλευράς απέναντι από τους Γερμανούς,τους Σκανδιναβούς και το ΔΝΤ.Αυτή τη γλώσσα ισχύος καταλαβαίνουν οι δυτικοί.Καμμία άλλη.

2.Εαν ο ΣΥΡΙΖΑ κυβερνήσει είτε μόνος είτε με τη ΔΗΜΑΡ με σχετική πλειοψηφία μετά από εκλογές και με πόλωση με την κεντροδεξια,τότε θα έχει απέναντί του και τη Μέρκελ και τον αντίπαλο πόλο μέσα στην Ελλάδα ως Πέμπτη φάλαγγα.Αυτό οφελεί την ιδεολογική καθαρότητα,αλλά δεν οφελεί τη χώρα.Επομένως,ούτε τον ΣΥΡΙΖΑ.

3.Τα εκλογικά αποτελέσματα έδειξαν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ ψηφιστηκε από το 16% του 65%,που ψηφισαν στις εκλογές.Η ΝΔ από το 18,5% του 65%.Επομένως,και τα δύο κόμματα αποτελούν τέτοιες μειοψηφίες στο εκλογικό σώμα,που δεν δικαιούνται να σκοπεύουν να κυβερνήσουν ως εάν ήταν μεγάλες μειοψηφίες ή πλειοψηφίες. Πολύ περισσότερο μάλιστα,που ο ΣΥΡΙΖΑ ,και σωστά,έχει κουραστεί να καταδικάζει τις μονοκομματικές κυβερνήσεις και την απουσία συνεργασιών,γιαυτό και ζητάει παγίως την απλή αναλογική.

Οι νέες εκλογες δεν θα αλλάξουν πολύ αυτό το σημείο του τοπίου.Ειναι μάλιστα πιθανό η αποχή να είναι ακόμα υψηλότερη.Ακομα και αν μια κυβέρνηση ή συνασπισμός κομμάτων κληθεί να διοικήσει,θα το κάνει ,ως περίπου 30% του 60%-65% των ψηφοφόρων.Δηλαδή,περίπου 1.500.000- 2.000.000 επι 9.000.000 ψηφοφόρων.Αυτό μπορεί να κάνει μια δεξιά κυβέρνηση να επιβάλει με το ετσι θέλω την πολιτική της,αλλα,όχι μία αριστερή.Αλλιώς δεν υπάρχει διαφορά μεταξύ δεξιάς και αριστεράς.Σεβασμού του λαού και περιφρόνησής του δηλαδή.

Επομένως,ο ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να εφαρμόσει την πολιτική του με πιθανότητες επιτυχίας μόνο με ευρύτερες συνεργασίες.Κι αυτό απαιτεί να ανοίξει περισσότερο τα ιδεολογικά και πρακτικά του μάτια.Κυρίως για έναν λόγο πού δεν μπορεί να αγνοήσει:

Δεν είναι πιά ένα κλειστό μόρφωμα του 4,5%.Επάνω του έχει ακουμπήσει ακόμα ένα 12%,που προέρχεται από άλλους ιδεολογικούς χώρους,πιο κεντρώους,από λαίκά και αστικά στρώμματα,που μέχρι χτές ψήφιζαν ΠΑΣΟΚ και ΝΔ.Αν θελει την εξουσία για να βοηθήσει τον λαό πρέπει να έχει κατά νού,ότι  θα κυβερνήσει όλο το λαό.Και όχι μόνο εκείνο το κομμάτι που συμφωνεί μαζύ του.Και να εχει κατά νού,ότι μπορεί να ασκήσει μια αριστερή πολιτική,αλλά δεν μπορεί να κάνει όλο το λαό αριστερό.

Αυτό εννοούσε ο Αλ Τσίπρας,όταν είπε στη συνέντευξή του στο ΑΠΕ,ότι ο ΣΥΡΙΖΑ όπως τον ξεραμε ως τις 6 Μαϊου δεν υπαρχει πιά.Και ότι είναι ανάγκη να χτιστεί ένας νέος μεγάλος λαϊκος κοινωνικός πολιτικός χώρος.Αναρωτιέμαι πόσοι από τα στελέχη του τον άκουσαν και πόσοι καταλαβαίνουν πόσο σοβαρό είναι αυτό πού εκείνος και μερικοί ακόμα βλέπουν.

Λαος σε αβεβαιοτητα

Οι πολίτες δεν προσέρχονται στις κάλπες του Ιουνίου με οργή για να τιμωρήσουν καμιά κυβέρνηση,ούτε για να εκφράσουν τις προτιμήσεις τους,όπως έκαναν τον Μάϊο.Προσέρχονται τώρα με πολύ μεγάλη περίσκεψη και προβληματισμό για να αποφασίσουν ποιος θα τους κυβερνήσει.Και είναι εξαιρετικά αμήχανοι.Γιατί βρίσκονται μεταξύ δύο αβεβαιοτήτων.Αυτο συμβαίνει σήμερα και καλό είναι να βγούν στο δρόμο να το δούν τα στελέχη των κομματικών μηχανισμών.

Πρέπει να λέμε στον λαό όλη την αλήθεια και να μην τον κοροϊδεύουμε.Και ο λαός σήμερα – η πλειονότητα του για την ακρίβεια – βρίσκεται μεταξύ μιάς κεντροδεξιάς,πού θα τον οδηγήσει στον τοίχο της λιτότητας,της ύφεσης,της φτώχειας,της αποικιοποιησης της χώρας του και της απώλειας της διαπραγματευτικής του φωνής σε επίπεδο εξωτερικής πολιτικής .Και μιάς αριστεράς με προεξάρχουσα δύναμη τον ΣΥΡΙΖΑ,ο οποίος εμφανίζεται με ανομοιογενή φωνή στα κανάλια από όπου ενημερώνεται ο λαός,με αλλοπρόσαλλες δηλώσεις στελεχών όπου η μία αντικρούει την άλλη,με ανεδαφικές και φαντασιακές απαντήσεις σε μείζονα προβλήματα της χώρας και με λογοπαίγνια φόβου ,προκειμένου να μην πεί με μη επαναστατικές λέξεις τι πρόκειται να κάνει την επόμενη μέρα των εκλογών,εφ όσον σχηματίσει κυβέρνηση.

Τα κανάλια αποδείχτηκε,ότι δεν μπορούν να απαξιώσουν τις λίγες σοβαρές φωνές,πού ήξεραν τι έλεγαν και πώς το έλεγαν.Επομένως ,δεν είναι τα κανάλια ο εχθρός.Η ανυπαρξια συνεννόησης και ενημέρωσης μεταξύ των στελεχών είναι ο εχθρός.

Είναι φανερό,ότι πολιτικά ο ΣΥΡΙΖΑ προσπαθεί να ισορροπησει μεταξύβρίσκεται αυτή τη στιγμή όμηρος της πιο αριστερής έως αριστερίστικης πτέρυγάς του και της πιο μετριπαθούς.Γιαυτόγιαυτό δεν μπορεί να εκφράσει φωναχτά και ενιαία εκείνο ,πού απαιτεί η μεσαία τάξη ,η οποία ακουμπάει τώρα με μεγαλύτερες μάζες επανω του.

Ετσι,έχει πέσει στις πλάτες λίγων στελεχών,που χαίρουν εκτίμησης από όλους τους κομματικους χώρους και από μεγάλο κομμάτι του κόσμου πού καταλαβαίνει τά καθαρά και οικεία πράγματα,σαν τον Αλ Τσιπρα,τον Γ Δραγασακη,τον Ν Κοτζια,τον Γ Σταθακη κ.α. να επαναλαμβανουν με ήρεμη φωνή την ευρωπαϊκή,ευρωζωνική πολιτική πορεία του συνασπισμου αυτου,με συναινετικες διαδικασιες με τους δανειστές,αλλα με σταθερά όρθια σταση απέναντί τους,χωρίς ανεδαφικές μαγκιές,και με αποφασιστικότητα.Αλλά γιαυτο,όπως είπα και πιο πάνω,χρειάζεσαι ισχυρούς συμμάχους ,μέσα κι έξω από τη χώρα,αν θέλεις να νικήσεις.

Η διεθνής πολιτική είναι ένας πόλεμος με πολλές μάχες.Όπου όλα παίζονται με τη λογική των πολέμων.Αν θέλει να κερδίσει κανείς πρέπει να σκέφτεται έτσι.Αλλιώς,χάνει.Όπως ακριβώς η Ελλάδα των δειλών και των απάτριδων πολιτικών και οικονομικών παραγόντων της.Η οποία δεν έχει πιά την πολυτέλεια να θυσιάσει σ αυτό το εγκλημα το φαγητό των κατοίκων της.Είναι απλώς η ώρα να σοβαρευτούν όλοι.Γιά να έχει μια διέξοδο ελπίδας ο λαός.