Δεν είναι μια συνηθισμένη κίνηση, για να μην πούμε ότι είναι πρωτοφανής. Δεν είναι, όμως, παράνομη ή παράτυπη ή εξωθεσμική, γιατί είναι δικαίωμα του πρωθυπουργού να ζητεί τη λήξη της θητείας της Βουλής προ των ευρωεκλογών και αφού το νομοθετικό έργο της κυβέρνησης έχει ολοκληρωθεί.
ΤΟ ΠΟΝΗΡΟ του πράγματος μαρτυριέται από τη μυστικότητα που τηρήθηκε. Μια μυστικότητα που δεν συμβαδίζει με τη μέχρι σήμερα πρακτική του Κ. Καραμανλή, ο οποίος δεν είναι λάτρης των αιφνιδιασμών όπως ήταν οι μακαρίτες Κ. Καραμανλής και Α. Παπανδρέου.
Ακόμα και το επιχείρημα του πρωθυπουργικού περιβάλλοντος για φυσιολογική τροπή προ των ευρωεκλογών μυρίζει ψέμα εξ αιτίας ακριβώς αυτής της μυστικότητας που τηρήθηκε. Οι καθαρές δουλειές γίνονται στο φως.
Η ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΗ αντιπολίτευση και η πάντα καχύποπτη Αριστερά κατήγγειλαν το αιφνίδιο κλείσιμο της Βουλής ως πραξικόπημα για να μην οδηγηθούν στην Ολομέλεια υποθέσεις, που μπορεί να βαρύνουν υπουργούς και πρώην υπουργούς.
Η κοινή λογική δεν μπορεί παρά να απορρίψει αυτή τη συλλογιστική. Τρεις υποθέσεις διερευνά η δικαιοσύνη, που θα μπορούσαν να διαβιβαστούν από τους ανακριτές στη Βουλή, για πιθανή εμπλοκή πολιτικών προσώπων: Η υπόθεση Γερμανός-Cosmote, το Βατοπέδιο και τα ομόλογα.
Μετά την τροπή που πήραν στη Βουλή οι δύο υποθέσεις Παυλίδη, η υπόθεση των υποκλοπών, η υπόθεση της Siemens και τα οπλικά συστήματα TOR Μ1, που όλες βυθίστηκαν στο σκοτάδι, δεν μπορεί να υποθέσει κανείς ότι η κυβερνητική πλειοψηφία θα δεχόταν να πέσει φως σε οποιαδήποτε άλλη έφθανε στη Βουλή με κατηγορούμενα οποιαδήποτε πολιτικά πρόσωπα.
Οποιαδήποτε, γιατί οι υποθέσεις TOR Μ1, Siemens και προσφάτως της ΜΑΝ φαίνεται ότι βαρύνουν περισσότερο το ΠΑΣΟΚ παρά τη Ν.Δ.
ΤΟ ΚΛΕΙΣΙΜΟ της Συνόδου της Βουλής πραγματικά οδηγεί σε παραγραφή κάθε ποινική ευθύνη υπουργών για τις υποθέσεις Γερμανός, Βατοπέδιο, ομόλογα και για όποια άλλη υπόθεση της περιόδου 2004-2007. Αυτές, όμως, οι ευθύνες, όπως είπαμε παραπάνω, δεν θα ελέγχονταν ποτέ. Η Βουλή, όπως έχω γράψει επανειλημμένως, εκτός από τις υποθέσεις καλαμποκιού και Ανδρέα Παπανδρέου, έχει οδηγήσει στο αρχείο και στο σκοτάδι 134 άλλες από το 1974 και δώθε.
Εχει αποδειχτεί ένα πλυντήριο, ένα κουκουλωτήριο, ένας κάλαθος αχρήστων μάλλον παρά ένα Σώμα διαφάνειας και αποκάλυψης της αλήθειας.
ΜΕ ΤΗΝ κίνησή του, την Παρασκευή, ο πρωθυπουργός ανέτρεψε το μέχρι σήμερα πεδίο κομματικής αντιπαράθεσης, όπου εδώ και τουλάχιστον 1,5 χρόνο πρωταγωνιστούν τα σκάνδαλα και η σκανδαλολογία, επιβάλλοντας μια ιδιόμορφη σιωπή: Δεν λειτουργεί η Βουλή, δεν έχει διαρκές νομοθετικό βήμα το ΠΑΣΟΚ να πρωταγωνιστεί, ελέγχοντας και καταγγέλλοντας.
Ο Καραμανλής, από την Παρασκευή το βράδυ μετατράπηκε από δεύτερο και απολογούμενο σε οδηγό της πολιτικής ατζέντας. Η φράση του χτες στη Θεσσαλονίκη «για να γίνει ο προεκλογικός αγώνας με όρους πολιτικής» σημαίνει αυτό ακριβώς: Εγώ καθορίζω τώρα τη θεματογραφία.
Η ΚΙΝΗΣΗ του Καραμανλή να κλείσει τη Βουλή αιφνιδίως μπορεί να είναι ευφυής στον πόλεμο τακτικής, αλλά δεν είναι ευφυής στον αγώνα για χρηστή διακυβέρνηση.
Η χώρα έχει ανάγκη από ευφυείς κινήσεις για κάθαρση του νοσηρού πολιτικοοικονομικού αποστήματος, το οποίο απομυζά εδώ και χρόνια το μεδούλι της ελληνικής οικονομίας και τη δυναμική των εργαζόμενων.
Η χώρα έχει ανάγκη από το ξερίζωμα αυτών των ανθρώπων και της νοοτροπίας τους που διέπει τον ελληνικό δημόσιο και ιδιωτικό τομέα.
Η χώρα έχει ανάγκη από πραγματική δικαιοσύνη και εξαφάνιση της κοροϊδίας, που υφίσταται καθημερινά ο λαός από κρατικούς υπαλλήλους, πολιτικούς και κεφαλαιούχους.
Τίποτε απ' όλα αυτά δεν θεμελιώνει η κίνηση του Καραμανλή. Αντιθέτως, διαιωνίζει το διεφθαρμένο κράτος, που ο ίδιος υποσχόταν ότι θα επανιδρύσει.
Η ΒΟΥΛΗ πράγματι πρέπει να κλείσει. Αλλά, για να έρθει στη θέση της μια Βουλή που να προτάσσει τα συμφέροντα του λαού. Μια τέτοια, όμως, Βουλή μόνο ο λαός μπορεί να την κλείσει και να την ανοίξει.
Ελευθεροτυπια 11/05/2009
