Με μια διθυραμβική ανακοίνωση, με την οποία περιορίζεται τάχα η ατμοσφαιρική ρύπανση στην πόλη της Αθήνας, αλλά όχι απαραιτήτως και στις άλλες μεγαλουπόλεις, και δήθεν βοηθιέται ο πολίτης να αλλάξει προς το νεότερο το αυτοκίνητό του, ο υπουργός (και) Περιβάλλοντος χθες εξήγγειλε το νέο πακέτο φορολόγησης των υπηκόων.
Τα μέτρα «για την αντιμετώπιση της ατμοσφαιρικής ρύπανσης», όπως τα ονομάζει η κυβέρνηση, πάσχουν κραυγαλέα, και προδίνονται σε πολλά σημεία, τα πιο χτυπητα από τα οποία είναι:
* Η ατμοσφαιρική ρύπανση δεν αφορά μόνο στην Αθήνα και μόνο στο κέντρο της. Αφορά, επίσης, πιεστικά στη Θεσσαλονίκη, στην Πάτρα, στη Λάρισα, στο Ηράκλειο και σ' ολόκληρο το πολύπαθο λεκανοπέδιο.
Τα μέτρα για τον πράσινο δακτύλιο που εξαγγέλθηκαν αφορούν μόνο στο ιστορικό κέντρο της πρωτεύουσας και τέσσερις γειτονιές της!
Δεν λαμβάνεται καν υπ' όψιν, ότι δεν είναι το μικρό κέντρο που μολύνει την περιφέρεια, αλλά η μεγάλη περιφέρεια που σκοτώνει όλη την πρωτεύουσα. Με τη βιομηχανική ζώνη στο Θριάσιο και στα δυτικά προάστια, από κει δηλαδή που φυσάει 200 στις 300 μέρες το χρόνο!
* Βαφτίζονται καθαρά και μη ρυπογόνα όλα τα τέρατα άνω των 3.000 κυβικών, που μπορεί μεν να είναι νέας τεχνολογίας, υβριδικά και τριτσικονοκαλπουζανάτα, αλλά ρίχνουν στην ατμόσφαιρα διπλάσια καύσιμα από ένα μέσο καταλυτικό αυτοκίνητο, επιβαρύνοντας έτσι κατά πολύ το τοπίο.
Αυτά, λοιπόν, τα απολύτως ρυπογόνα αγαπημένα της νεομικροαστικής επίδειξης επιβραβεύονται κιόλας με μείωση τελών κυκλοφορίας!
* Δεν λαμβάνεται καμμία μέριμνα για τα 15.000 ταξί, που κυκλοφορούν διαρκώς, διανύοντας 150.000 χιλιόμετρα το χρόνο κατά μέσο όρο (ενώ κάθε Ι.Χ. διανύει περίπου 5.000 - 15.000). Με αμφίβολης ποιότητας και προέλευσης καύσιμα, χωρίς ουσιαστικό έλεγχο και χωρίς κανένα σοβαρό κίνητρο ανανέωσης του στόλου τους.
* Επιβαρύνεται με τις εξαγγελίες το ισοζύγιο του κράτους. Ενθαρρύνεται η αθρόα εισαγωγή νέων ή και μεταχειρισμένων αυτοκινήτων, πριμοδοτώντας ουσιαστικά μόνο τους εισαγωγείς αυτοκινήτων και τους εμπόρους, χωρίς να ωφελείται καμμία επαγγελματική τάξη, καμμία παραγωγική μονάδα, κανένα know how. Μόνο οι ξένες αυτοκινητοβιομηχανίες.
* Μένει ανέγγιχτο το αμαρτωλό κύκλωμα των καυσίμων, για τα οποία δεν υπάρχει ακόμα και σήμερα τυποποιημένη ποιότητα, ενώ αμφίβολος είναι ο έλεγχος και για εκείνα που έρχονται απ' έξω, όπως για παράδειγμα από τη Βουλγαρία.
Μια λεπτομέρεια, που μαρτυράει σ' όλο της το μεγαλείο τη φορομπηχτική χτεσινή εξαγγελία, που βαφτίστηκε αντιρρυπαντικό μέτρο, είναι ότι διαχωρίζονται τα καταλυτικά αυτοκίνητα του 2000 και του 2004 από εκείνα του 2005 και του 2008 σε δύο κατηγορίες, από τις οποίες η πρώτη χαρατσώνεται με 50 ευρώ το χρόνο, χωρίς να έχει αλλάξει η τεχνολογία και χωρίς οι κάρτες καυσαερίων, που έχουν αυτά τα αυτοκίνητα, να δείχνουν αποκλίσεις που να δικαιολογούν τον διαχωρισμό!
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ένα ικανό κομμάτι του στόλου των Ι.Χ. στην Ελλάδα είναι γερασμένο και πρέπει να αλλάξει.
Είναι, όμως, γερασμένο γιατί ποτέ δεν δόθηκε κίνητρο τα τελευταία 20 χρόνια στα αδύναμα οικονομικά στρώματα του πληθυσμού που το έχουν, για να το ανανεώσουν.
Σε αντίθεση με τις άλλες χώρες της Ε.Ε., ο μέσος Ελληνας εξακολουθεί και πληρώνει ακριβά για ένα καινούργιο αυτοκίνητο σε σχέση με το εισόδημά του.
Αυτό καθόλου δεν απασχολεί την κυβέρνηση, που με τη χτεσινή εξαγγελία όχι μόνο βάζει πάλι βαθύτερα το χέρι της στην τσέπη των πιο αδύνατων, αλλά σχεδόν τους υποχρεώνει να ξοδέψουν 10.000-15.000 ευρώ για να ξεφορτωθούν το οικονομικά απαξιωμένο πλέον αμάξι τους!
Δεδομένου ότι αν είχαν τα λεφτά θα το 'χαν κάνει από μόνοι τους, είτε θα φεσωθούν είτε θα κρατήσουν το «ρυπογόνο» και θα υποστούν το ετήσιο νέο χαράτσι. Μιας εξαιρετικά ρυπογόνας πολιτικής, που θα συνεχίσει να ρυπαίνει.
