Ναι, ρε αδελφέ, από τα ερείπια θα γεννήσουμε το νέο κόσμο μας. Μόνο που αυτός θα είναι ειρηνικός. Από τα ερείπια θα δημιουργήσουμε την παιδεία που θέλουμε, αρκεί κάποτε οι πολιτικοί να κάνουν στην άκρη.
Πρέπει να αλλάξουν πολλά στον κόσμο που ξέρω, αλλά αγαπώ άλλα τόσα και δε θέλω να γίνουν ερείπια. Νομίζω πως μπορώ να χτίσω και χωρίς να γκρεμίσω, παρα μόνον αν είναι εντελώς απαραίτητο και μη αποφευκταίο.
Καλησπέρα Γιώργο. Μπαίνω κάθε μέρα στο βλογ σου με την κρυφή ελπίδα ότι θα έχεις βάλει μια καινούργια φωτο ακόμα καλύτερη από την προηγούμενη. Χωρίς να αναδεικνύουν την αγριότητα και βία των ημερών μας, οι περισσότερες αποπνέουν ένα γλυκό συναίσθημα και ζωντανεύουν μνήμες. Δεν θυμάμαι να έχω δει έκθεσή σου. Πέφτω έξω;
δειμο μου,κανενας κοσμος δεν ειναι ειρηνικος.Γιατι δεν ειναι το Συμπαν.Το ερειπιο δημιουργειται με αιμα και το αιμα ζηταει παντα εκδικηση.Και αν λειψουν οι πολιτικοι,θα λειψει η πολιτικη.Που δεν θελω να την ασκουν ουτε οι συνταγματαρχες,ουτε οι καθοδηγητες.Αξιζει να παλεψω για πιο χρησιμους πολιτικους,που θα εφαρμοζουν πιο χρησιμες πολιτικες για το λαο.Αξιζει να παλεψω για να γκρεμισω μια απαιδεψια και στη θεση της να χτισω Παιδεια.Ο,τι και να κανω,ομως,πρεπει να ξερω,οτι τις γκρεμισμενες πετρες θα χρησιμοποιησω.Για αλλο χτισμα.Κατι θελω να πω μ αυτο.
Περαστικε,υπαρχει γκρεμισμα για καταστροφη και γκρεμισμα για δημιουργια,οπως λες.Που μπορει στην πορεια να αντιμετατεθουν κι ολας.Συχνο φαινομενο.
Η ρήση έχει ιδιαίτερη αξία όταν εκφέρεται από μάστορες που θέλουν να χτίσουν. Γίνεται επικίνδυνα παραπλανητικό σύνθημα από κατεδαφιστές και διαχειριστές μπάζων...
Γεννιεται αλλα καμια φορα την παιρνει ο υπνος στη θερμοκοιτιδα... Κ οταν ξυπναει ειναι πλεον ερειπιο... (ξερω, πολυ απαισιοδοξια, ενω το μηνυμα της φωτογραφιας σας ειναι τοσο ελπιδοφορο!! τι να κανω.. μ'αυτα που βλεπω..) ***
ΟΚ αστεροειδή. Έχεις δίκιο, δεν θέλουμε φωστήρες. Δεν θέλω κανέναν ειδήμονα. Θέλω μόνο πολίτες που ακούν πολιτική επειδή τους αρέσει, επειδή πιστεύουν ότι μπορούν να προσφέρουν και όχι να γίνουν επαγγελματίες. Κι εγώ ασχολούμαι με την πολιτική. Δε θέλω επαγγελματίες. Προτιμώ τα ψώνια. Παράγουν περισσότερο.
Τα ερείπια των προηγούμενων είναι η ζωή και το λίπασμα των επόμενων...
Είναι νόμος της φύσης Η ενέργεια της δεν χάνεται Θάνατος και ανακύκλωση Τα άτομα είναι σχεδόν αιώνια Ο καθένας μας κουβαλάει 1 δισεκατομμύριο άτομα από τον Βούδα,τον Μπετόβεν,τον Τζέγκινς Χαν,τον Σαίξπηρ,...{Μικρή ιστορία περί των πάντων(σχεδόν)-Bill Bryson}
Όταν το χτίσιμο που θα κάνουμε δεν εξαρτάται από τα λεφτά που διαθέτουμε τότε μόνο έχουμε πιθανότητα να δούμε καλύτερους πολιτικούς και να απολαύσουμε καλύτερη παιδεία...
Δε γίνεται να γκρεμίσουμε ολόκληρο το σπίτι επειδή ήρθε η ώρα να αλλάξουμε τα πλακάκια της κουζίνας. Ειδικά όταν δεν έχουμε ούτε τον τρόπο ούτε το χρόνο να χτίσουμε ένα εντελώς καινούριο σπίτι. Αντί να χρεωθώ στις τράπεζες, θα ξεκινήσω από τα πλακάκια και σιγά σιγά θα ξαναχτίσω και το υπόλοιπο. Το βρίσκω πιο ρεαλιστικό σαν στάση ζωής.
Μαντη κακων,τραυμα τετοιο δωρο;Δεν συμφωνω με τον ποιητη.
michelan,ακριβως οπως λες ειναι τα ερειπια και τα ατομα.Θανατος δεν υπαρχει.Μεταβολη ειναι.
Περαστικε,ειναι πολυ ρεαλιστικο στ αληθεια.Κολλαει παντα στο γεγονος οτι τα πλακακια της κουζινας θελουν αλλαγμα επειδη εχει διαρροη ο σωληνας του μπανιου απο την πιεση που υφισταται απο το παρκε της κρεββατοκαμαρας που δεν εχει στρωθει με το σωστο τροπο και το σωστο ξυλο...
Ο κόσμος πια υψώνεται γύρω μας από μπετόν και σίδερο και απορεί για την ύπαρξή μας. Του είναι άγνωστα τα όνειρα μας, οι λαχτάρες μας, οι πόθοι μας. Όμως εμείς τον γνωρίζουμε γιατί εμείς τον φτιάξαμε... και θα συνεχίζουμε να τον καταστρέφουμε και να τον φτιάχνουμε!
Παρεξήγησες τον ορισμό:είναιπολύ αισιόδοξος. Η ζωή είναι ένα τραύμα-αλλά πού;....Στην ανυπαρξία.Είναι πληγή της ανυπαρξίας... Άρα, κάτι καλό.... Να , με ανάγκασες κι έκανα νιανιά τον Ρίτσο για να....συμφωνήσεις αλλά και να πάρεις πίσω την προσφώνησή σου "μάντη κακών"... Καλή σου μέρα!
"Η παπαρούνα ήταν ιερό φυτό της θεάς Δήμητρας, καθώς σαν παράσιτο των σιτηρών συμβόλιζε με την παρουσία της τη Δήμητρα, στα ανοιξιάτικα σπαρτά. Απαραίτητη στα Ελευσίνια Μυστήρια όπου οι πομπές στόλιζαν τα αγάλματα της θεάς με άνθη παπαρούνας. Οι αρχαίοι γνώριζαν καλά τις υπνωτικές και ναρκωτικές ιδιότητες του φυτού, καθώς οι γιοι του Άδη ο Ύπνος και ο Θάνατος παριστάνονταν να κρατούν παπαρούνες στα χέρια τους. Είναι προφανής ο συμβολισμός της χρήσης του φυτού καθώς από τον ύπνο που μπορεί να προκαλέσει η κοινή παπαρούνα (Μήκων η Ροιάς Papaver Rhoeas) φθάνουμε στον θάνατο που μπορεί να προκαλέσει η οπιούχος παπαρούνα (Μήκων η υπνοφόρος Papaver somniferum)". Λέω τώρα εγώ πληροφοριακά, σχετικά με την επιλογή του συγκεκριμένου φυτού σε σχέση με τη ζωή που ξαναγεννιέται απο τα ερείπια. Καλό σας μεσημέρι πια
Γι'αυτό λέω ότι σιγά σιγά θα ξαναχτίσω το υπόλοιπο. Το γκρέμισμα δεν είναι απαραίτητα καλύτερο. Χρειάζομαι πρόγραμμα και σχέδιο. Συνεχίζω να βρίσκω το προγραμματισμένο ρεαλιστικότερο και με μετρήσιμα αποτελέσματα. Το αληθινμό πρόβλημα είνια οι σωλήνες του γείτονα, που πε΄ρασαν την υγρασία στο δικό μου τοίχο και ο οποίος γείτονας δεν έχει σκοπό να το κοιτάξει. Έχω δικαίωμα να του γκρεμίσω το σπίτι;
@ louki
Αντί να τον καταστρέφουμε, μήπως είναι πιο πρακτικό να επιδιορθώνουμε τα στραβά και να προσέχουμε πολύ όταν κατασκευάζουμε τα καινούρια;
βατραχω,τι καιρος ειν αυτος που γυρισες μονη στο σπιτι..
michelan,καθε αλλη προταση,δεκτη.
dodos,στον αρρωστο..
Μαντη καλοκακων,εχεις δικιο.Και το λεω χιλιες φορες στον εαυτο μου:Οταν ενας που θεωρεις εξυπνο και αξιολογο λεει κατι,σκεψου το πεντε φορες πριν καταληξεις στο εξυπνακιστικο συμπερασμα οτι κανει λαθος.Ε,μερικες φορες υπερτερει η αλλαζονια.Συγνωμη ποιητη,σ ευχαριστω Μαντη για το ισιωμα.
νερινα,γιαυτο λενε τα επαναστατημενα πληθη αφιονισμενα...
βρε αθεοφοβε,ναι,ισως το πιο συχνα μενουν ερειπια.
Περαστικε,δε διαφωνουμε καθολου.Κι αν πας να του το γκρεμισεις θα φωναξει τα καναλια και θα παριστανει τον κακομοιρη,που αντιστεκεται στη βια της πλουτοκρατιας...
Κροταρα μου,απο τα λαπσους των αλλων βγαζουμε το ψωμακι μας γλυκεια μου.Nothing personal.Τροφη στα κανονια..Ω,ρε μανα μου,τι με περιμενει..)))
Από τα μέσα μας ερείπια κυρίως. Αυτό να πάρουμε χαμπάρι. Το μέσα μας μπετόν να αναστηλώσουμε. Τα αιωρούμενα δοκάρια της ψυχής μας. Όλο λέξεις λέξεις,που να σταθούν και αυτές οι καημένες.
Όλοι πια φανταχτερές καταστροφές με δυσώδη χνότα, το παίζουμε Φοίνικες ενώ την ίδια στιγμή βάζουμε την στάχτη μας κάτω από το χαλί του διπλάνου.
Απ τα ερείπια κι απ το θάνατο ξαναγεννιέται και δύσκολο σε μας τους φθαρτούς κι ασήμαντους να παραδεχτούμε τη μηδαμινότητα της ύπαρξης μας. Κι ακόμη δυσκολότερο όταν βλέπουμε το τέλος να πλησιάζει...
βατραχω,δεν χρειαζοταν απαντηση το πειραχτικο μου σχολιο.Σιγα μη δωσεις και λογαριασμο.Δεν ειναι του τυπου μου,το θεωρω και κακοηθες.Ζεις οπως γουσταρεις.Και ετσι να εισαι παντα ευχομαι.
candyblue,δεν εχεις και αδικο μου φαινεται.
Θεοδοση,ε,μα πια.
ion,θα στο γυρισει στο πολλαπλασιο.
νικο,ειμαστε τοσο ασημαντοι οσο και σημαντικοι.Εξαρταται με τι συγκρινεις.
Διάβασα με ενδιαφέρον τα παραπάνω σχόλια. Άλλα επιλέγουν να δουν στη φωτογραφία έναν κάπως αφηρημένο φιλοσοφικό στοχασμό για τη φθαρτότητα και την αναγέννηση, άλλοι κυνηγάνε την ελπίδα, άλλοι επιμένουν να βλέπουν μέσα από πολιτικό πρίσμα, όλοι όμως κρύβουν μέσα τους τον σπόρο της επαναδιαπραγμάτευσης. Μερικές φορές, αν τον σπείρεις στα κατάλληλα ερείπια μπορεί να φυτρώσουν από εκεί επαναστάσεις...
Αρκεί στα ερείπια να έχει μείνει κάτι, ακόμα και μικρό, ζωντανό... με τις ελπίδες μου ότι στα ερείπια πάντα κάτι μένει, και ότι η προηγούμενη μου πρόταση δεν είναι πλάνη... καλή σας μέρα..
δεν παίζει ρόλο πια ήταν η τελευταία ουσιαστική επανάσταση (που αργότερα μετατράπηκε σε κάτι εντελώς διαφορετικό όπως όλες οι υπόλοιπες), αλλά ποιά θα είναι η επόμενη και - κυρίως - τι στάση σκοπεύει ο καθένας μας να κρατήσει απέναντί της. Εγώ επισημαίνω απλά ότι υπάρχει αναβρασμός γύρω μας :-)
Υ.Γ. Η Νερίνα έχει δίκιο πάντως. Οι παπαρούνες κοιμίζουν και φέρνουν βαριά όνειρα...
Σαν τη "ζωή εν τάφω". Αυτή τη φώτο θα την κάνω κορνίζα και θα τη δεις όταν έρθεις για το μεζέ στο αυλιδάκι. Σκέπτομαι μάλιστα να την κάνω τεράστια όσο ο τοίχος και να καλύψω με αυτή τον τοίχο του προσφυγικού. Αλλά δεν ξέρω με τι υλικό να την κάνω αδιάβροχη και υποψιάζομαι ότι λέω μπούρδες. Φιλιά
ελικα,τι ωραια που το λες:Σημασια εχει τι σταση θα κρατησει ο καθενας απεναντι της.Και βεβαια κοιμιζουν οι παπαρουνες.Αν δεν σου αρκει απλως η ομορφια τους.
όπου υπάρχει η λέξη Επανάσταση στην Ιστορία κρύβει από πίσω της συμφέροντα ( οικονομικά και πολιτικά ). η λέξη χρησιμοποιείται για να αποπροσανατολίσει από το πραγματικό κίνητρο. ουσιαστική επανάσταση θεωρώ αυτήν που έφερε όφελος σε αυτούς που αγωνίστηκαν. αναβρασμός υπάρχει γύρω μας -και κοντά και μακριά- γιατί είναι πια δυσεύρετα τα φθηνά εργατικά χέρια για αυτούς που θέλουν να μεγιστοποιούν τα κέρδη τους.
ΥΓ. +re , ρίξε μια ματιά στην ανάλυση της σελίδας σου γιατί τις τελευταίες μέρες δεν είναι τόσο καλή όσο πριν...
όπως μπήκε στην καρδιά η φωτό έπιασα πάλι το τραγούδι (το κάνω συνέχεια): Τίποτα δεν πάει χαμένο στη χαμένη σου ζωή τ' όνειρό σου ανασταίνω και το κάθε σου "γιατί (Ρασούλη-Λοϊζου)
Θυμαμαι όταν ήμουν μικρή ότι στην τσιμεντογειτονιά που ζούσα τότε σε ενα σημειο του πεζοδρομιου ειχαν σπασει τα πλακακια κι ειχαν φυτρωσει απο μονες τους μερικες κατακοκκινες παπαρουνες...τοτε το ειχα βρει συγκλονιστικο..
74 σχόλια:
Ναι, ρε αδελφέ, από τα ερείπια θα γεννήσουμε το νέο κόσμο μας. Μόνο που αυτός θα είναι ειρηνικός. Από τα ερείπια θα δημιουργήσουμε την παιδεία που θέλουμε, αρκεί κάποτε οι πολιτικοί να κάνουν στην άκρη.
Πρέπει να αλλάξουν πολλά στον κόσμο που ξέρω, αλλά αγαπώ άλλα τόσα και δε θέλω να γίνουν ερείπια.
Νομίζω πως μπορώ να χτίσω και χωρίς να γκρεμίσω, παρα μόνον αν είναι εντελώς απαραίτητο και μη αποφευκταίο.
Καλησπέρα Γιώργο.
Μπαίνω κάθε μέρα στο βλογ σου με την κρυφή ελπίδα ότι θα έχεις βάλει μια καινούργια φωτο ακόμα καλύτερη από την προηγούμενη.
Χωρίς να αναδεικνύουν την αγριότητα και βία των ημερών μας, οι περισσότερες αποπνέουν ένα γλυκό συναίσθημα και ζωντανεύουν μνήμες.
Δεν θυμάμαι να έχω δει έκθεσή σου. Πέφτω έξω;
δειμο μου,κανενας κοσμος δεν ειναι ειρηνικος.Γιατι δεν ειναι το Συμπαν.Το ερειπιο δημιουργειται με αιμα και το αιμα ζηταει παντα εκδικηση.Και αν λειψουν οι πολιτικοι,θα λειψει η πολιτικη.Που δεν θελω να την ασκουν ουτε οι συνταγματαρχες,ουτε οι καθοδηγητες.Αξιζει να παλεψω για πιο χρησιμους πολιτικους,που θα εφαρμοζουν πιο χρησιμες πολιτικες για το λαο.Αξιζει να παλεψω για να γκρεμισω μια απαιδεψια και στη θεση της να χτισω Παιδεια.Ο,τι και να κανω,ομως,πρεπει να ξερω,οτι τις γκρεμισμενες πετρες θα χρησιμοποιησω.Για αλλο χτισμα.Κατι θελω να πω μ αυτο.
Περαστικε,υπαρχει γκρεμισμα για καταστροφη και γκρεμισμα για δημιουργια,οπως λες.Που μπορει στην πορεια να αντιμετατεθουν κι ολας.Συχνο φαινομενο.
nic,αρκετες φορες και ακομα χειροτερη απο την προηγουμενη..Πεφτεις εξω αν δεν εχεις δει εκθεση μου..)))Δεν πειραζει.Τη βλεπεις εδω.
Απ τα ερειπια ξαναγενιεται...
...και γίνεται πιο δυνατή...!
...απ'τα κόκκαλα βγαλμένη...
Η ρήση έχει ιδιαίτερη αξία όταν εκφέρεται από μάστορες που θέλουν να χτίσουν.
Γίνεται επικίνδυνα παραπλανητικό σύνθημα από κατεδαφιστές και διαχειριστές μπάζων...
Μαζί σου, εγώ, πάντως!
haris,ναι ετσι οπως το λες.Μεχρι να ξαναγκρεμιστει.
απειρωτα,αν ειναι ανορεξικη..
καπετανιε,και το κακο ειναι οτι την πιπιλανε συνηθως οι δευτεροι.
Γεννιεται αλλα καμια φορα την παιρνει ο υπνος στη θερμοκοιτιδα... Κ οταν ξυπναει ειναι πλεον ερειπιο... (ξερω, πολυ απαισιοδοξια, ενω το μηνυμα της φωτογραφιας σας ειναι τοσο ελπιδοφορο!! τι να κανω.. μ'αυτα που βλεπω..)
***
ανοίφω σατωμπριάν για το ωραίο ποστ, χωρίς κρύα πιάτα, αγαπητέ μου Κύριε.
Τα σέβη μου.
Έχετε πρόσκληση
Ισως και οχι...
ΟΚ αστεροειδή. Έχεις δίκιο, δεν θέλουμε φωστήρες. Δεν θέλω κανέναν ειδήμονα. Θέλω μόνο πολίτες που ακούν πολιτική επειδή τους αρέσει, επειδή πιστεύουν ότι μπορούν να προσφέρουν και όχι να γίνουν επαγγελματίες. Κι εγώ ασχολούμαι με την πολιτική. Δε θέλω επαγγελματίες. Προτιμώ τα ψώνια. Παράγουν περισσότερο.
"Η ζωή:ένα τραύμα στην ανυπαρξία."
Έτσι την όρισε ο Γιάννης Ρίτσος.
Από τότε δεν ξανάκουσα καλύτερο ορισμό της...
Τα ερείπια των προηγούμενων
είναι η ζωή και το λίπασμα των επόμενων...
Είναι νόμος της φύσης
Η ενέργεια της δεν χάνεται
Θάνατος και ανακύκλωση
Τα άτομα είναι σχεδόν αιώνια
Ο καθένας μας κουβαλάει 1 δισεκατομμύριο άτομα από τον Βούδα,τον Μπετόβεν,τον Τζέγκινς Χαν,τον Σαίξπηρ,...{Μικρή ιστορία περί των πάντων(σχεδόν)-Bill Bryson}
Όταν το χτίσιμο που θα κάνουμε δεν εξαρτάται από τα λεφτά που διαθέτουμε
τότε μόνο έχουμε πιθανότητα να δούμε καλύτερους πολιτικούς
και να απολαύσουμε καλύτερη παιδεία...
Δε γίνεται να γκρεμίσουμε ολόκληρο το σπίτι επειδή ήρθε η ώρα να αλλάξουμε τα πλακάκια της κουζίνας.
Ειδικά όταν δεν έχουμε ούτε τον τρόπο ούτε το χρόνο να χτίσουμε ένα εντελώς καινούριο σπίτι.
Αντί να χρεωθώ στις τράπεζες, θα ξεκινήσω από τα πλακάκια και σιγά σιγά θα ξαναχτίσω και το υπόλοιπο.
Το βρίσκω πιο ρεαλιστικό σαν στάση ζωής.
Για να δούμε...
iro*,συνηθως ο,τι γενιεται τρωει τα παιδια του.
Κροτ,πώς θα το ανοιφεις το κρεας;!!))
πρεζα,ισως.
δειμο,προσυπογραφω.
Μαντη κακων,τραυμα τετοιο δωρο;Δεν συμφωνω με τον ποιητη.
michelan,ακριβως οπως λες ειναι τα ερειπια και τα ατομα.Θανατος δεν υπαρχει.Μεταβολη ειναι.
Περαστικε,ειναι πολυ ρεαλιστικο στ αληθεια.Κολλαει παντα στο γεγονος οτι τα πλακακια της κουζινας θελουν αλλαγμα επειδη εχει διαρροη ο σωληνας του μπανιου απο την πιεση που υφισταται απο το παρκε της κρεββατοκαμαρας που δεν εχει στρωθει με το σωστο τροπο και το σωστο ξυλο...
paraxeno,οντως..
leon,καταλαβα.Μπλεξαμε σε καινουργιο πενταρι!Σ ευχαριστω,κατεθεσα..
Ο κόσμος πια υψώνεται γύρω μας από μπετόν και σίδερο και απορεί για την ύπαρξή μας. Του είναι άγνωστα τα όνειρα μας, οι λαχτάρες μας, οι πόθοι μας. Όμως εμείς τον γνωρίζουμε γιατί εμείς τον φτιάξαμε...
και θα συνεχίζουμε να τον καταστρέφουμε και να τον φτιάχνουμε!
Καλημέρα
τελικά εκτός από τις πολυκατοικίες είναι και οι παπαρούνες που φυτρώνουν στα αρχαία..
εγω παλι λεω .. υπομονη ζωη ειναι θα περασει!!!
Λουκι,αυτος μας εφτιαξε.
κατρουλη,και οι ανεμωνες...
βατραχω,με τετοιο ξενυχτι..
την ωρα που εσκαγε το σχολιο στο gmail μολις ειχα μπει σπιτι.. τι να κανω και εγω κοριτσι στο "καιρο" μου!
Για την ύλη φαίνεται οτι δεν υπάρχει θάνατος
Με τα υπόλοιπα τί γίνεται...???
Θα ακολουθήσουμε τις συστάσεις για υπομονή;
Παρήγορο είναι...
Παρεξήγησες τον ορισμό:είναιπολύ αισιόδοξος.
Η ζωή είναι ένα τραύμα-αλλά πού;....Στην ανυπαρξία.Είναι πληγή της ανυπαρξίας...
Άρα, κάτι καλό....
Να , με ανάγκασες κι έκανα νιανιά τον Ρίτσο για να....συμφωνήσεις αλλά και να πάρεις πίσω την προσφώνησή σου "μάντη κακών"...
Καλή σου μέρα!
"Η παπαρούνα ήταν ιερό φυτό της θεάς Δήμητρας, καθώς σαν παράσιτο των σιτηρών συμβόλιζε με την παρουσία της τη Δήμητρα, στα ανοιξιάτικα σπαρτά. Απαραίτητη στα Ελευσίνια Μυστήρια όπου οι πομπές στόλιζαν τα αγάλματα της θεάς με άνθη παπαρούνας. Οι αρχαίοι γνώριζαν καλά τις υπνωτικές και ναρκωτικές ιδιότητες του φυτού, καθώς οι γιοι του Άδη ο Ύπνος και ο Θάνατος παριστάνονταν να κρατούν παπαρούνες στα χέρια τους. Είναι προφανής ο συμβολισμός της χρήσης του φυτού καθώς από τον ύπνο που μπορεί να προκαλέσει η κοινή παπαρούνα (Μήκων η Ροιάς Papaver Rhoeas) φθάνουμε στον θάνατο που μπορεί να προκαλέσει η οπιούχος παπαρούνα (Μήκων η υπνοφόρος Papaver somniferum)".
Λέω τώρα εγώ πληροφοριακά, σχετικά με την επιλογή του συγκεκριμένου φυτού σε σχέση με τη ζωή που ξαναγεννιέται απο τα ερείπια.
Καλό σας μεσημέρι πια
Μερικές φορές όμως τα ερείπια παραμένουν ερείπια...
Προτιμώ βέβαια την δική σου άποψη γιατί και εγώ την ενστερνίζομαι.
@kairos
Γι'αυτό λέω ότι σιγά σιγά θα ξαναχτίσω το υπόλοιπο. Το γκρέμισμα δεν είναι απαραίτητα καλύτερο. Χρειάζομαι πρόγραμμα και σχέδιο. Συνεχίζω να βρίσκω το προγραμματισμένο ρεαλιστικότερο και με μετρήσιμα αποτελέσματα.
Το αληθινμό πρόβλημα είνια οι σωλήνες του γείτονα, που πε΄ρασαν την υγρασία στο δικό μου τοίχο και ο οποίος γείτονας δεν έχει σκοπό να το κοιτάξει. Έχω δικαίωμα να του γκρεμίσω το σπίτι;
@ louki
Αντί να τον καταστρέφουμε, μήπως είναι πιο πρακτικό να επιδιορθώνουμε τα στραβά και να προσέχουμε πολύ όταν κατασκευάζουμε τα καινούρια;
σερβίρω εννοούσα, συγγνώμη. ένα lapsus έκανα κι εγώ, μην είστε τόσο σκληρός μαζί μου!!!!
η φύση, τα ερείπια τα αγκαλιάζει, τα σκεπάζει και τα κάνει δικά της..
ο άνθρωπος επάνω στα ερείπια ξαναχτίζει ερείπια...
βατραχω,τι καιρος ειν αυτος που γυρισες μονη στο σπιτι..
michelan,καθε αλλη προταση,δεκτη.
dodos,στον αρρωστο..
Μαντη καλοκακων,εχεις δικιο.Και το λεω χιλιες φορες στον εαυτο μου:Οταν ενας που θεωρεις εξυπνο και αξιολογο λεει κατι,σκεψου το πεντε φορες πριν καταληξεις στο εξυπνακιστικο συμπερασμα οτι κανει λαθος.Ε,μερικες φορες υπερτερει η αλλαζονια.Συγνωμη ποιητη,σ ευχαριστω Μαντη για το ισιωμα.
νερινα,γιαυτο λενε τα επαναστατημενα πληθη αφιονισμενα...
βρε αθεοφοβε,ναι,ισως το πιο συχνα μενουν ερειπια.
Περαστικε,δε διαφωνουμε καθολου.Κι αν πας να του το γκρεμισεις θα φωναξει τα καναλια και θα παριστανει τον κακομοιρη,που αντιστεκεται στη βια της πλουτοκρατιας...
Κροταρα μου,απο τα λαπσους των αλλων βγαζουμε το ψωμακι μας γλυκεια μου.Nothing personal.Τροφη στα κανονια..Ω,ρε μανα μου,τι με περιμενει..)))
Μεθυσμενακι,και ευτυχως αυτη τα ξανασκεπαζει.
προφανώς όχι ο κατάλληλος-καιρός,δεν συνηθίζω ν ανταλλάσσω τα κυριακάτικα πρωινά μου με κουπόνια Σούπερ μάρκετ..
Από τα μέσα μας ερείπια κυρίως. Αυτό να πάρουμε χαμπάρι.
Το μέσα μας μπετόν να αναστηλώσουμε. Τα αιωρούμενα δοκάρια της ψυχής μας. Όλο λέξεις λέξεις,που να σταθούν και αυτές οι καημένες.
Όλοι πια φανταχτερές καταστροφές με δυσώδη χνότα, το παίζουμε Φοίνικες ενώ την ίδια στιγμή βάζουμε την στάχτη μας κάτω από το χαλί του διπλάνου.
..."ο οποίος μετά από λίγη ώρα εκενώνεται"....
Παληκάρι μου, μπράβο και πάλι μπράβο...
Την καλησπέρα μου.
Βολκώφ
Γνωρίζω κάποια Ζωή, αλλά ποτέ δεν της χάρισα ένα λουλουδάκι. Θα το κάνω!
Απ τα ερείπια κι απ το θάνατο ξαναγεννιέται και δύσκολο σε μας τους φθαρτούς κι ασήμαντους να παραδεχτούμε τη μηδαμινότητα της ύπαρξης μας. Κι ακόμη δυσκολότερο όταν βλέπουμε το τέλος να πλησιάζει...
Τρομερή φωτογραφία φίλε!
"Πατήρ πάντων πόλεμος"
βατραχω,δεν χρειαζοταν απαντηση το πειραχτικο μου σχολιο.Σιγα μη δωσεις και λογαριασμο.Δεν ειναι του τυπου μου,το θεωρω και κακοηθες.Ζεις οπως γουσταρεις.Και ετσι να εισαι παντα ευχομαι.
candyblue,δεν εχεις και αδικο μου φαινεται.
Θεοδοση,ε,μα πια.
ion,θα στο γυρισει στο πολλαπλασιο.
νικο,ειμαστε τοσο ασημαντοι οσο και σημαντικοι.Εξαρταται με τι συγκρινεις.
Ο,τι και να κανω,ομως,πρεπει να ξερω,οτι τις γκρεμισμενες πετρες θα χρησιμοποιησω.Για αλλο χτισμα
ΑΥΤΟ ΞΕΧΝΟΥΝ ΟΙ ΠΟΛΛΟΙ...
Έχουν μια δικιά τους δυναμική οι εικόνες σε τούτο το blog, μία ήπια δυναμική και μία πνοή αισιοδοξίας, χαίρομαι και επικροτώ κι εγώ.
Διάβασα με ενδιαφέρον τα παραπάνω σχόλια. Άλλα επιλέγουν να δουν στη φωτογραφία έναν κάπως αφηρημένο φιλοσοφικό στοχασμό για τη φθαρτότητα και την αναγέννηση, άλλοι κυνηγάνε την ελπίδα, άλλοι επιμένουν να βλέπουν μέσα από πολιτικό πρίσμα, όλοι όμως κρύβουν μέσα τους τον σπόρο της επαναδιαπραγμάτευσης. Μερικές φορές, αν τον σπείρεις στα κατάλληλα ερείπια μπορεί να φυτρώσουν από εκεί επαναστάσεις...
@ helix nebulae
ποιά είναι η τελευταία ουσιαστική επανάσταση που σου έρχεται στο μυαλό ;;;
Αρκεί στα ερείπια να έχει μείνει κάτι, ακόμα και μικρό, ζωντανό... με τις ελπίδες μου ότι στα ερείπια πάντα κάτι μένει, και ότι η προηγούμενη μου πρόταση δεν είναι πλάνη... καλή σας μέρα..
Σε σχέση με το χώρο και κυρίως το χρόνο φυσικά. Και επίσης με τη δυνατότητα να επηρεάσουμε την αναγέννηση. Εντούτοις αγωνιζόμαστε!
"Εδώ στη ρωγμή του χρόνου..."
"Για ολα σας φταιει ο καιρος,ε;"
Ναι, για όλα, αλλά τέτοια φταιξίματα είναι μαγικά, δεν τα χορταίνουμε.
Καλή εβδομάδα, αγαπητέ φταίχτη.
Michelan,
δεν παίζει ρόλο πια ήταν η τελευταία ουσιαστική επανάσταση (που αργότερα μετατράπηκε σε κάτι εντελώς διαφορετικό όπως όλες οι υπόλοιπες), αλλά ποιά θα είναι η επόμενη και - κυρίως - τι στάση σκοπεύει ο καθένας μας να κρατήσει απέναντί της. Εγώ επισημαίνω απλά ότι υπάρχει αναβρασμός γύρω μας :-)
Υ.Γ. Η Νερίνα έχει δίκιο πάντως. Οι παπαρούνες κοιμίζουν και φέρνουν βαριά όνειρα...
ακολουθούμε .
Σαν τη "ζωή εν τάφω". Αυτή τη φώτο θα την κάνω κορνίζα και θα τη δεις όταν έρθεις για το μεζέ στο αυλιδάκι. Σκέπτομαι μάλιστα να την κάνω τεράστια όσο ο τοίχος και να καλύψω με αυτή τον τοίχο του προσφυγικού. Αλλά δεν ξέρω με τι υλικό να την κάνω αδιάβροχη και υποψιάζομαι ότι λέω μπούρδες.
Φιλιά
Ας είμαστε αισιόδοξοι.
ο κύκλος της ζωής.
Τώρα, πάντως, ζούμε στη φάση που ξαναζούν οι πέτρες και μαραίνονται τα λουλούδια..
athena,ακριβως.
jason,απο αισιοδοξια καλα παμε,να σαι καλα.
Ελικα,εμ βεβαια.Εκει φυτρωνουν.
michelan,δεν τπαρχουν ουσιαστικες επαναστασεις.Μονο επαναστασεις.
so_far,το αποδεικνυει η φωτογραφια.
νικο,ο καθενας κανει αυτο που ειναι.
καρασιτσα,λουλουδια γραφεις.
just you,mea κολπα..
ελικα,τι ωραια που το λες:Σημασια εχει τι σταση θα κρατησει ο καθενας απεναντι της.Και βεβαια κοιμιζουν οι παπαρουνες.Αν δεν σου αρκει απλως η ομορφια τους.
allmylife,"αναστημενοι χιλιοι νεκροι."
herinna μου,δεν λες καθολου μπουρδες.Θα δεις.
ladybag,κανουμε και τιποτ αλλο..
suigenerisav,υποκλινομαι βαθεια!
:)))
@ helix nebulae & καιρός
όπου υπάρχει η λέξη Επανάσταση στην Ιστορία κρύβει από πίσω της συμφέροντα ( οικονομικά και πολιτικά ).
η λέξη χρησιμοποιείται για να αποπροσανατολίσει από το πραγματικό κίνητρο.
ουσιαστική επανάσταση θεωρώ αυτήν που έφερε όφελος σε αυτούς που αγωνίστηκαν.
αναβρασμός υπάρχει γύρω μας -και κοντά και μακριά- γιατί είναι πια δυσεύρετα τα φθηνά εργατικά χέρια για αυτούς που θέλουν να μεγιστοποιούν τα κέρδη τους.
ΥΓ. +re , ρίξε μια ματιά στην ανάλυση της σελίδας σου γιατί τις τελευταίες μέρες δεν είναι τόσο καλή όσο πριν...
Με τις παπαριές που κάνουμε, οι μετά απο μάς θα βλέπουν τις παπαρούνες μόνο απο φωτογραφίες. "Η ζωή μετά"
όπως μπήκε στην καρδιά η φωτό έπιασα πάλι το τραγούδι (το κάνω συνέχεια):
Τίποτα δεν πάει χαμένο
στη χαμένη σου ζωή
τ' όνειρό σου ανασταίνω
και το κάθε σου "γιατί
(Ρασούλη-Λοϊζου)
Να είσαι καλά και να "βλέπεις" καλύτερα!
Θυμαμαι όταν ήμουν μικρή ότι στην τσιμεντογειτονιά που ζούσα τότε σε ενα σημειο του πεζοδρομιου ειχαν σπασει τα πλακακια κι ειχαν φυτρωσει απο μονες τους μερικες κατακοκκινες παπαρουνες...τοτε το ειχα βρει συγκλονιστικο..
Αλλα η εικονα σου ειναι πιο συγκλονιστικη.
Ερειπια που πάλλονται ακομα μέσα απο τη νέα ζωή..
Τ Α
Ε Σ Π Α Σ Ε Σ ! ! !
Γαμάει!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
ελληνιδα,)))
michelan,δε φταιει η σελιδα.Αναλυω χαμηλοτερα τις φωτογραφιες.Σ ευχαριστω παντως.
σχολιαστη,αν υπαρχουν και φωτογραφιες..
marado,μηπως και καταιγιδας.
μαντισσα,με το τραγουδι και με το ζουρνα,καλημερα ηλιε,καλημερα..
nina μου,ειδες πεισμα που εχει η ζωη;
sigmataf,η παπαρουνα τα ασπασε..
Ποτέ δεν κατάφερα να μεταφέρω σώα μια παπαρούνα από το λιβάδι μέχρι το σπίτι. Ευαίσθητη η άτιμη. Ευαίσθητη...
τιποτα,σαν ολα τα ομορφα.
Οι ανθρωποι εχουν περισσοτερη δυναμη,αρκει να το συνειδητοποιησουν.
Εχει δυναμη και ομορφια η φωτο σας.
Αν είναι παπαρούνα, γιατί έχεις ονομάσει τη φωτογραφία anemona???
Μετανοείστε αμαρτωλοί! Μετανοείστε όσο είναι καιρός! Περάστε από το μπλογκ μας να κοινωνήσετε! ΤΩΡΑ!!!
aki,εχουν.
arkin,εχει ονομα η ομορφια;
arxierea,οσο ειναι Καιρος μετανοουμε.Που δεν επαναστατουμε πιο αποτελεσματικα.
Αυτή η φωτογραφία είναι υπέροχη,το λέω τελευταία και καταϊδρωμένη...
πονάει η ζωη... και ρωτώ και αποκρίνομαι...
καλησπέρα φίλε, φίλοι μου..
@ Καιρός: όχι, γιατί συνήθως σε αφήνει με το στόμα ανοιχτό.
Δημοσίευση σχολίου