Μη λες ετσι ευκολα,οτι αυτα που λεω ειναι ουτοπιες.Ετσι κυλαει η ιστορια των ανθρωπων.Η φαντασια δημιουργει,η φαντασια προβλεπει.Και ετσι,η ουτοπια του χτες ειναι η σημερινη πραγματικοτητα.
χμμμμ τί ώρα εμφανίζεται η πραγματικότητα? Η κάθε πραγματικότητα? να κλείσω θέση.... Σήμερα πάλευα με τα θεριά του χθες ενός εφήβου 26 χρόνων, κι αύριο θα παλέψω, μπας και σωθεί, σήμερα, αύριο... Δεν ξέρω.... ίσως να χεις δίκιο φίλε μου.... πίσω απ το μπερντέ όμως μοιάζουν όλα ανάποδα....
Εάν η σημερινή πραγματικότητα είναι η ουτοπία του χθες τότε η φαντασία των χθεσινών (και βέβαια δεν εννοώ του μεσαίωνα) ήταν πολύ φτωχή.! Και δεν είμαι απαισιόδοξος.
Μα ο ορισμός της ουτοπίας είναι ότι δεν είναι και δε θα γίνει ποτέ πραγματικότητα. Μάλλον η ουτοπία του χτες δεν είναι πραγματικότητα του σήμερα, ούτε η ουτοπία του σήμερα πραγματικότητα του αύριο. Απλώς όταν πάψει να υπάρχει ουτοπία για κάποιο σήμερα, αυτό θα σημάνει ίσως το τέλος της πραγματικότητας για το αντίστοιχο αύριο.
δεν ξέρεις που λένε δουλειά δεν έχει ο διάολος? ε ποια ιερά? ποια αποστολή? ουτοπία κι η σωτηρία τους = το ραντεβού με την πραγματικότητά τους αύριο... ;)
jason,το δευτερο σκελος του συλλογισμου σου εχει πολυ ψητο.Στο πρωτο,ομως εχω να προσθεσω,οτι ο ορισμος της ουτοπιας εχει ηδη μεσα του την αδυναμια,οτι τον δινει ο ανθρωπος καθε ΣΗΜΕΡΑ,για κατι πολυ συγκεκριμενο.Που με μαθηματικη ακριβεια η ιστορια τον διαψευδει στο μελλον.
Μία ουτοπία είναι ο αγώνας μας στη ζωή. Μία ουτοπία είναι τα όνειρά μας, αλλά χαιρόμαστε όταν τα παλεύουμε. Η ουτοπία είναι σημερινή; Ίσως, αν μιλάμε για λογοτεχνία. Όνειρα είναι σήμερα, όνειρα απατηλά θα μείονυν και αύριο.
Η ουτοπία, το όραμα είναι η συνταγή το τελικό μαγείρεμα, το κάψιμο του φαγητού ή κάλυψη αναγκών διατροφής η η γαστριμαργική απόλαυση του συμποσίου είναι η σκληρή πραγματικότητα.Πολλές οι συνταγές διαλέξτε αυτή που σας ταιριάζει και προσπαθήστε να έχετε το "αγαθό" αποτέλεσμα.Προσέξτε την ετερογονία των σκοπών στην ιστορία, πως ξεκινούν με τις πιο αγαθές προθέσεις οι κοσμοθεωρίες και στην πράξη τι πρακτικά αποτελέσματα φέρνουν,θετικά η αρνητικά.
"Η ουτοπία του χτες είναι η σημερινή πραγματικότητα".
Ισχύει απόλυτα για την ουτοπία της γνώσης και της επιστήμης.
Γιατί έχουν μνήμη και αποθηκεύουν και επεξεργάζονται και εξελίσσουν. προφορική μνήμη... γραπτή μνήμη... ηλεκτρονική μνήμη... όσο μεγαλώνει η μνήμη, τόσο μεγαλώνουν και τα άλματα.
Δεν ισχύει για την ουτοπία της συμπεριφοράς του ανθρώπου.
Πόσο έχει βελτιωθεί απο την εποχή του Περικλή;
Ο άνθρωπος γεννιέται κενός, χωρίς την μνήμη της συμπεριφοράς του. Και μέχρι να μάθει τον εαυτό του, πέφτοντας σχεδόν πάντα στα ίδια λάθη, έχει τελειώσει ο κύκλος του.
Ότι ήταν χτες, είναι και σήμερα. Δεν μπορώ να φανταστώ κάτι κάλύτερο...
Το γεγονός ότι δεν βρίσκουμε τη νήσο Ουτοπία δεν σημαίνει απαραιτήτως πως αυτή δεν υπάρχει. Μπορεί να φταίει ο χάρτης, το καράβι ή ακόμα και η έλλειψη πίστης στην αξία της μετακίνησης (με όλες τις έννοιές της)
Χμμμμ.Σας ετοιμαζω μια απαντηση-τροφη για σκεψη σημερα.Υπομονη παρακαλω.Αλλα σας παρακαλω επισης να επισκεφτειτε τη σελιδα του ιπποτη,οπου εχει γραψει ενα συγκινητικοτατο "εκανε ειρηνη".
Ίσως συμβαίνει, αλλά πιστεύω όχι με μαθηματική ακρίβεια. Εγώ θα έλεγα ότι μάλλον είναι η εξαίρεση στον κανόνα, αλλά ίσως και αυτό να είναι υπερβολικό. Αντίστοιχα, όμως, συμβαίνει και το αντίστροφο: Πολλές φορές έρχεται το αύριο να αποδείξει πως τα θεωρητικώς εφικτά όνειρα του σήμερα για κάποια μελλοντική πραγματικότητα ήταν ουτοπικά.
Η εποχή του καθενός τον ορίζει και τον περιορίζει, αυτόν και τη σκέψη του. Τα όνειρα, οι προσδοκίες και οι προβλέψεις είναι λογικό να λανθάνουν, αλλά αυτό δεν είναι ούτε αισιόδοξο ούτε απαισιόδοξο - απλώς συμβαίνει.
"...σας παρακαλω επισης να επισκεφτειτε τη σελιδα του ιππότη" για να διευκολύνουμε τους βιαστικούς και να κλείσω κι εγώ ειρήνη με τον αγαπητό συμπλόγκερ, σε ένα σχόλιο του οποίου επιτέθηκα με υπερβολή (αλλά όχι εντελώς αναίτια όσον αφορά τη διατύπωση), το οποίο ωστόσο τον αδικούσε κατάφωρα σε σχέση με την τρυφερότητα και τη φαντασία που αναδίδεται από αυτό το ποστ.
...η ουτοπία του γραπτού λόγου ως ιδανικού μέσου επικοινωνίας :)))
Ουτοπία σχετικά με τι; Περιμένουμε οτι το μέλλον θα είναι καλύτερο γιατί θα αλλάξει η ανθρώπινη φύση ή περιμένουμε ότι το μέλλον θα φέρει ανακαλύψεις, επιτεύγματα και κοινωνικές δομές που δεν πιστεύουμε οτι θα υπάρξουν ποτέ; Το πρώτο δυσκολεύομαι και να το φανταστώ, το δεύτερο το περιμένω να συμβεί όπως κι άλλοτε.
49 σχόλια:
Κοίτα να δεις κάτι συμπτώσεις. Για την ουτοπία μιλάω.
...ειναι η σημερινη πραγματικοτητα.
...που πολλές φορές ξεπερνάει την φαντασία.
Μόλις το διάβασα η πρώτη μου αντίδραση ήταν να σου γράψω "μακάρι να ήταν έτσι, Καιρέ."
Αλλά κάτι με έκανε να το ξανασκεφτώ. Οπότε το ξαναδιάβασα.
Μετά τη δεύτερη, βαθύτερη ανάγνωση, σου λέω "ναι, Καιρέ, έτσι είναι."
Εξαιρετική κουβέντα.
ΥΓ
Η φωτογραφία ποίημα.
Ουτοπία είναι να πιστεύεις ότι ο κόσμος δεν θα αλλάξει.
Έγινε η σημερινή πραγματικότητα, αφού πρώτα όσοι φαντάστηκαν, χλευάστηκαν, συκοφαντήθηκαν, κατηγορήθηκαν ως υβριστές...
Ιον και Χαρη,και Τιποτα και Εξοριστε,ετσι ακριβως.Και Ροκερ,η φωτογραφια ειναι αφιερωμενη στη σημερινη Στριπτιτζου του Σοφογκρεγκ...
χμμμμ τί ώρα εμφανίζεται η πραγματικότητα? Η κάθε πραγματικότητα? να κλείσω θέση.... Σήμερα πάλευα με τα θεριά του χθες ενός εφήβου 26 χρόνων, κι αύριο θα παλέψω, μπας και σωθεί, σήμερα, αύριο... Δεν ξέρω.... ίσως να χεις δίκιο φίλε μου.... πίσω απ το μπερντέ όμως μοιάζουν όλα ανάποδα....
καλη σας νύχτα
Εάν η σημερινή πραγματικότητα είναι η ουτοπία του χθες τότε η φαντασία των χθεσινών (και βέβαια δεν εννοώ του μεσαίωνα) ήταν πολύ φτωχή.!
Και δεν είμαι απαισιόδοξος.
χεχ πες το ψεμματα αθεόφοβε... αμάν με στεναχώρησες νυχτιάτικα
δεν λέω εύκολα, τίποτα ξανά...
και σας ευχαριστώ!
είναι το Φισκάρδο;
Paraxeno,ιεραπόστολη,δεν ξερω αν θα σωθουν οι δυστυχεις σου.Αλλα καποιος θα εχει προσπαθησει.
Αθεοφοβε,εγω εννοω του μεσαιωνα.
Κυρα μου,ναι.Το Φισκαρδο ειναι.Μεσανυχτα με πανσεληνο.
ωραία. μήπως να κάναμε κάτι ώστε η ουτοπία του σήμερα να ήταν η πραγματικότητα του δέκα λεπτά μετά; Γιατί δλδ να μην την δούμε κι εμείς, εεεε;;
Μα ο ορισμός της ουτοπίας είναι ότι δεν είναι και δε θα γίνει ποτέ πραγματικότητα.
Μάλλον η ουτοπία του χτες δεν είναι πραγματικότητα του σήμερα, ούτε η ουτοπία του σήμερα πραγματικότητα του αύριο.
Απλώς όταν πάψει να υπάρχει ουτοπία για κάποιο σήμερα, αυτό θα σημάνει ίσως το τέλος της πραγματικότητας για το αντίστοιχο αύριο.
δεν ξέρεις που λένε δουλειά δεν έχει ο διάολος? ε ποια ιερά? ποια αποστολή? ουτοπία κι η σωτηρία τους = το ραντεβού με την πραγματικότητά τους αύριο... ;)
έτσι για να έχει κάποιος ασχοληθεί...
ουτοπικο ε?
αχ το κακό είναι ότι η φαντασία μοιάζει ημιθανής....
κΑνονικά!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
jason,το δευτερο σκελος του συλλογισμου σου εχει πολυ ψητο.Στο πρωτο,ομως εχω να προσθεσω,οτι ο ορισμος της ουτοπιας εχει ηδη μεσα του την αδυναμια,οτι τον δινει ο ανθρωπος καθε ΣΗΜΕΡΑ,για κατι πολυ συγκεκριμενο.Που με μαθηματικη ακριβεια η ιστορια τον διαψευδει στο μελλον.
Βατραχω μου,κανονικο,που λεει κι ο sigmataf
Κροτ,παλι εκανες κροτο.
Καιρέ μου, τι όμορφο που ήταν αυτό! Λόγος και εικόνα.
"What is now proved was once only imagined"
William Blake
The Marriage of Heaven and Hell
αφιερωμένο...
Μία ουτοπία είναι ο αγώνας μας στη ζωή. Μία ουτοπία είναι τα όνειρά μας, αλλά χαιρόμαστε όταν τα παλεύουμε. Η ουτοπία είναι σημερινή; Ίσως, αν μιλάμε για λογοτεχνία. Όνειρα είναι σήμερα, όνειρα απατηλά θα μείονυν και αύριο.
Με τη βοήθεια του θεού όλα θα γίνουν καλύτερα . Η ουτοπία είναι για τους άθεους
Ο Δεσπότης (Παναγιώτης)
Πραγματική ουτοπία ή ουτοπική πραγματικότητα;
Η ουτοπία, το όραμα είναι η συνταγή το τελικό μαγείρεμα, το κάψιμο του φαγητού ή κάλυψη αναγκών διατροφής η η γαστριμαργική απόλαυση του συμποσίου είναι η σκληρή πραγματικότητα.Πολλές οι συνταγές διαλέξτε αυτή που σας ταιριάζει και προσπαθήστε να έχετε το "αγαθό" αποτέλεσμα.Προσέξτε την ετερογονία των σκοπών στην ιστορία, πως ξεκινούν με τις πιο αγαθές προθέσεις οι κοσμοθεωρίες και στην πράξη τι πρακτικά αποτελέσματα φέρνουν,θετικά η αρνητικά.
καλά. αύριο θα ξέρω..
Η ουτοπία είναι καλή γιατί μοιάζει με τη Φρ-ουτοπία. Δροσερή να τη φας να δροσιστεί το μέσα σου! Ζήτω!
"Η ουτοπία του χτες είναι η σημερινή πραγματικότητα".
Ισχύει απόλυτα για την ουτοπία της γνώσης και της επιστήμης.
Γιατί έχουν μνήμη και αποθηκεύουν και επεξεργάζονται και εξελίσσουν.
προφορική μνήμη...
γραπτή μνήμη...
ηλεκτρονική μνήμη...
όσο μεγαλώνει η μνήμη, τόσο μεγαλώνουν και τα άλματα.
Δεν ισχύει για την ουτοπία της συμπεριφοράς του ανθρώπου.
Πόσο έχει βελτιωθεί απο την εποχή του Περικλή;
Ο άνθρωπος γεννιέται κενός, χωρίς την μνήμη της συμπεριφοράς του.
Και μέχρι να μάθει τον εαυτό του,
πέφτοντας σχεδόν πάντα στα ίδια λάθη,
έχει τελειώσει ο κύκλος του.
Ότι ήταν χτες, είναι και σήμερα.
Δεν μπορώ να φανταστώ κάτι κάλύτερο...
Μ' έχει πιάσει το εξυπνακίστικο μου σήμερα κι ήθελα να σκεφτώ κάτι ανάλογο να πω, αλλά οι λέξεις κι η εικόνα που είναι χίλιες λέξεις με ξεπερνούν.
Μην τον ακούς αυτόν που σου λέει τέτοια παλιοπράματα.
Εσύ ξέρεις καλύτερα.
Φανταστική φωτογραφία. :)
Αν αυτό που λες ισχύει, τότε η ουτοπία του σήμερα είναι η αυριανή πραγματικότητα. Ποια ουτοπία;
MONO EGO EIMAI KSENEROTH KAI PISTEVO OTI PERISSOTERO ISXYEI TO
OI EFIALTES TOY PARLE8ONTOS EINAI H SHMERINH PRAGMATIKOTHTA?
Όχι Αθηνά μου κι άλλοι το πιστεύουν, αλλά δεν είναι τόσο ποιητικό...
Αλήθεια είναι- η φαντασία μάς πηγαίνει παραπέρα...
Το γεγονός ότι δεν βρίσκουμε τη νήσο Ουτοπία δεν σημαίνει απαραιτήτως πως αυτή δεν υπάρχει. Μπορεί να φταίει ο χάρτης, το καράβι ή ακόμα και η έλλειψη πίστης στην αξία της μετακίνησης (με όλες τις έννοιές της)
Μμμμ...Όχι πάντα όμως,έτσι?Και όλοι οι άνθρωποι δε φαντάζονται τα ίδια πράγματα.Μερικοί δε φαντάζονται και καθόλου!
Δεν 'παίρνει' σκόλιο! Η πιό ξεκάθαρη γραφή σου. Κι ο διαρκής προορισμός μου.
Χμμμμ.Σας ετοιμαζω μια απαντηση-τροφη για σκεψη σημερα.Υπομονη παρακαλω.Αλλα σας παρακαλω επισης να επισκεφτειτε τη σελιδα του ιπποτη,οπου εχει γραψει ενα συγκινητικοτατο "εκανε ειρηνη".
Αυτό που σήμερα φαντάζει ουτοπία, ελπίζω να μου συμβεί αύριο!
Σας φαντάζει και αυτό ουτοπικό?
Ναι αλλά η πραγματικότητα δεν υποφέρεται....
Ίσως συμβαίνει, αλλά πιστεύω όχι με μαθηματική ακρίβεια. Εγώ θα έλεγα ότι μάλλον είναι η εξαίρεση στον κανόνα, αλλά ίσως και αυτό να είναι υπερβολικό.
Αντίστοιχα, όμως, συμβαίνει και το αντίστροφο: Πολλές φορές έρχεται το αύριο να αποδείξει πως τα θεωρητικώς εφικτά όνειρα του σήμερα για κάποια μελλοντική πραγματικότητα ήταν ουτοπικά.
Η εποχή του καθενός τον ορίζει και τον περιορίζει, αυτόν και τη σκέψη του.
Τα όνειρα, οι προσδοκίες και οι προβλέψεις είναι λογικό να λανθάνουν, αλλά αυτό δεν είναι ούτε αισιόδοξο ούτε απαισιόδοξο - απλώς συμβαίνει.
Ellementary αγαπητέ μου καιρέ, ευτυχώς και δυστυχώς δηλαδή, αναλόγα πως θα κάτσει στον καθένα μας.
Καλό σας βράδυ
Παράφραση του Μάη του 68. Να είστε ουτοπιστές: Απαιτείστε το πραγματικό.
"...σας παρακαλω επισης να επισκεφτειτε τη σελιδα του ιππότη" για να διευκολύνουμε τους βιαστικούς και να κλείσω κι εγώ ειρήνη με τον αγαπητό συμπλόγκερ, σε ένα σχόλιο του οποίου επιτέθηκα με υπερβολή (αλλά όχι εντελώς αναίτια όσον αφορά τη διατύπωση), το οποίο ωστόσο τον αδικούσε κατάφωρα σε σχέση με την τρυφερότητα και τη φαντασία που αναδίδεται από αυτό το ποστ.
...η ουτοπία του γραπτού λόγου ως ιδανικού μέσου επικοινωνίας :)))
Ουτοπία σχετικά με τι;
Περιμένουμε οτι το μέλλον θα είναι καλύτερο γιατί θα αλλάξει η ανθρώπινη φύση ή περιμένουμε ότι το μέλλον θα φέρει ανακαλύψεις, επιτεύγματα και κοινωνικές δομές που δεν πιστεύουμε οτι θα υπάρξουν ποτέ;
Το πρώτο δυσκολεύομαι και να το φανταστώ, το δεύτερο το περιμένω να συμβεί όπως κι άλλοτε.
Φισκαρδο;;; Κυρα μου;;
Πες το μου οτι καταγεσαι κι απο το μουρλονησο (εχω κατα το ημισυ φλεβα απο κει)
;-)
Σωστός....τα όνειρα του σήμερα μπορούν να γίνεουν αύριο πραγματικότητα...ή εφιάλτες!!!
Φαντάζομαι πως ο πρώτος πίθηκας που βάδισε όρθιος θεωρήθηκε αφύσικος από τους συνπίθηκές του, μπορεί δε να του έβαλαν και φωτιά, δεν ξέρεις!
i fantasia dimiourgei ... (paidi)
i logiki problepei... (mama)
fobamai oti i outopoia tou xtes einai to simerino aisthima tou anekplirwtou
alla pali mporei na eimai teleiws lathos....
cosmopolitan,πολυ φοβαμαι οτι θα χρειαστω τις τεχνικες σου γνωσεις συντομα γοα ξεφτγω απο την ουτοπια.
ioeu,τοσο κοντινο και τοσο επιβεβαιωμενο απο την ιστορια.
Ναε,σεβομαι αυτο που πιστευεις,αν και εγω δεν πιστευω οτι υπαρχει Θεος.
Μπιζου μου,λυκνισου νωχελικα στο σκαφος του λιμανιου.
νερινα,ενας εδω ειχε γραψει το περιφημο depende οταν ειχα πρωτομπει.Πολυ σοφο.
μαρι Λουκριτια,κουρλονησο.
atg,και το συναισθημα προστατευει(πατερας)
:) swstos
Δημοσίευση σχολίου