Σάββατο, Δεκεμβρίου 16, 2006

Λαθος


Ειπες οτι ο ανθρωπος φαινεται να ειναι ενα κατασκευαστικο λαθος.Αυτο προϋποθετει εναν κατασκευαστη που εχει στο νου του ενα σωστο μοντελο. Εγω παλι ειμαι απολυτως ικανοποιημενος και δεν εχω καμμια απορια,που μας θεωρω ενα ακομα δημιουργημα της φυσης.Χωρις τελειοτητες και ατελειες.Σε διαρκη εξελιξη. Και το πώς εξελισσεται το ειδος το καθοριζει το πιο βλακωδες ιδιωμα του.Ο μεσος ορος του συνολου των ανθρωπων.Το πως εξελισσεται ο καθενας,ομως,ειναι το δικο μου ζητουμενο.

Πέμπτη, Δεκεμβρίου 14, 2006

Περιτυλιγμα


Δες αυτη τη φωτογραφια potis.Τα εχει ολα.Ο ηλιος εχει μολις δυσει και η ζέστη με τους αδιορατους κοκκους αφρικανικης αμμου στον οριζοντα δινει ενα εξωκοσμο χρωμα στο τοπιο.Η ηρεμια,η γαληνη, ειναι σχεδον απολυτη και το ζευγαρι πλεει αγκαλιασμενο-κατω απ το νερο πορνογεροι και μπανιστηριτζουδες-σε μια ατμοσφαιρα μοναδικη.Υποβλητικη.Λαγνα.Ζηλευετε,το ξερω,και ετοιμαζεστε να πειτε την αποδομητικη του παπαρια ο καθενας για να δραπετευσει αρον αρον απο την ευτυχια που στερειται.Εδω ομως μπροστα μας ειναι ολα.Το περιτυλιγμα και η αληθεια.Το παραμυθι και η πραγματικοτητα.Ελα στη θεση του ζευγαριου potis.Πόσες φορες μπορει να επαναληφθει αυτη η στιγμη χωρις να φθαρει,χωρις να γινει ρουτινα;Ποσες φορες μπορει να τη ζησει κανεις,αγαπωντας τον αλλον γιαυτο που επιθυμει να ειναι,χωρις να τον βλεπει οπως ειναι, καταφατσα,γυμνο;Λιγες.Στην αρχη.Και πολλες Στο τελος.Οχι της σχεσης το τελος.Στο τελος του ανηφορου.Μεταξυ της αρχης και του τελους,ομως,ποσες σχεσεις επιζουν πραγματικα;Ελαχιστες.Και δεν ειναι οπως λες,που το περιτυλιγμα σαπιζει και πεφτει πρωτο.Οταν δεν ταιριαζουν οι νοοτροπιες.Συχνα πεφτει και σαπιζει η πραγματικοτητα πρωτη.Οταν δεν ταιριαζουν τα σεξ.Και ακομα πιο συχνα σαπιζουν και τα δυο παραλληλα,οταν κατι αρχιζει και απλως τελειωνει.Δεν ξερει κανεις γιατι ταιριαζουν και γιατι δεν ταιριαζουν τα ζευγαρια.Ετσι.Απο αναγκη της χημειας.Άλλα μαχονται να επιζησουν και το καταφερνουν και άλλα διαλυονται.Γιατι;Κανεις πραγματικα δεν ξερει.Τοννοι ηλιθιοτητας στοιβαζονται σε απελπισμενες αναλυσεις,ντυμενες με το μανδυα της επιστημονικοτητας κι ολας,που θα ηταν αχρηστες αν καποιος αποκωδικοποιουσε απλως την αιτια τους.Την αναγκη υπαρξης τους.Που ειναι μια και μονη:Ποναω.Δεν σε νοιαζει λοιπον potis τι σαπιζει και τι πεθαινει πρωτο.Σε νοιαζει να ζησεις την ελξη και να την υπερασπιστεις.Κι αν πεθανει να την κηδεψεις και να την κλαψεις και να τη θαψεις με αξιοπρεπεια,οπως αξιζει σε ολες τις ελξεις.Γιατι για καποιες στιγμες ,ή πολλές, ηταν το αλλο μισο σου.

Τετάρτη, Δεκεμβρίου 13, 2006

Παραμυθια


Να σωθουν Λολιτα;Μα,δεν θελουν να σωθουν.Κανεις δεν θελει να σωθει.Ισα ισα.Ολοι στριμωχνονται για να χωθουν ακομα πιο βαθεια μεσ' στην απωλεια.Και οσο πιο ωραιο ειναι το περιτυλιγμα τοσο πιο λαχταριστο γινεται το δωρο.Γιατι το περιτυλιγμα εχει την πιο μεγαλη αξια απο το δωρο.Το περιτυλιγμα ειναι το δωρο.Το δωρο το ξερουμε ολοι.Ειναι ενα,το ιδιο παντα.Λιγο πιο ετσι εδω λιγο αλλιως εκει,μικρη η διαφορα.Απαλλαγμενο,γυμνο απο το περιτυλιγμα,ειναι ανεραστο.Ανουσιο.Αδιαφορο.Τα παραμυθια κανουν το πηδημα πηδημα και τον ερωτα ερωτα.Απο το παραμυθι του καθενας κρινεται.Και ευτυχει αυτος που ξερει να το ζει.

Τρίτη, Δεκεμβρίου 12, 2006

Προστατης


Δε, λεω,ευγενικη η επιθυμια σας να ειναι υπο προστασια η Νανα. Πρεπει ομως να καταληξουμε.Εχει αναγκη απο προστασια μια γυναικα ή ειναι προσβλητικο για την προσωπικοτητα της και τις ικανοτητες της;Να συγκαταλεγεί στους ιαγουαρους,τους λαιμουριους,τα χλαμιωδη φυλωματα και τα αλλα προστατευομενα ειδη-και να εξαφανιστει ετσι μια ωρα αρχιτερα-ή να αντιμετωπιζεται ως ισος κυνηγος,που απλως παριστανει το θηραμα;Γιατι εγω τη Νανα,και την καθε Νανα,που την αγαπω πολυ αρνουμαι να την προστατεψω.Γιατι ετσι θα υποτιμησω την νοημοσυνη της.Τη συναισθηματικη και εγκεφαλικη.Ξερει πολυ καλα πού πηγαινει και τι διακινδυνευει και τι πληρωνει.Οπως ολες οι Νανες.Ξερει πολυ καλυτερα ακομα και απο εκεινους που γινονται θυτες της .Κι αν δινει περισσοτερα απο οσα παιρνει,το υπαγορευει η αναγκη της.Μονο αυτη την ξερει.Εγω απλως τη μαντευω.Αλλα,το μονο που κανω για να τιμω τη Νανα και τη σχεση μας ειναι,οταν το χρειαζεται,κι οταν το ζηταει, να βαζω εναν ωμο.Χωρις πολλες κουβεντες.Η Νανα και η καθε Νανα ξερουν καλυτερα απο μενα κι απο τον καθενα τι κανουν,τι θελουν,τι πρεπει να γινει και τι τις συμφερει.Εναν ωμο θελουν.Χωρις πολλες κουβεντες.Να πουν το παραμυθι τους.Και να τις πιστεψεις.Κι αν εξελιχτει το βραδυ σε ερωτα ακομα καλυτερα.Το πρωι ολοι ειναι καλυτερα.

Κυριακή, Δεκεμβρίου 10, 2006

Η Νανα


Η Νανα ειναι φιλη μου.Οταν κινειται τριζουν τα δεντρα.Δεν ειναι αυτο το χαρισμα της,ειναι η απλοχερια της στο δουναι.Χωρις αλισβερισι ανταλλαγματος,οπως μια μεγαλη αγκαλια.Τετοιο δουναι εχει συνηθως φτωχο λαβειν.Αλλα,ετσι φροντιζει το συστημα τους κατατρεγμενους και τους φτωχους.Στην αγκαλια της πλουσιας Νανας.Μεχρι να την απομυζησουν.