
Δες αυτη τη φωτογραφια potis.Τα εχει ολα.Ο ηλιος εχει μολις δυσει και η ζέστη με τους αδιορατους κοκκους αφρικανικης αμμου στον οριζοντα δινει ενα εξωκοσμο χρωμα στο τοπιο.Η ηρεμια,η γαληνη, ειναι σχεδον απολυτη και το ζευγαρι πλεει αγκαλιασμενο-κατω απ το νερο πορνογεροι και μπανιστηριτζουδες-σε μια ατμοσφαιρα μοναδικη.Υποβλητικη.Λαγνα.Ζηλευετε,το ξερω,και ετοιμαζεστε να πειτε την αποδομητικη του παπαρια ο καθενας για να δραπετευσει αρον αρον απο την ευτυχια που στερειται.Εδω ομως μπροστα μας ειναι
ολα.Το περιτυλιγμα και η αληθεια.Το παραμυθι και η πραγματικοτητα.Ελα στη θεση του ζευγαριου potis.Πόσες φορες μπορει να επαναληφθει αυτη η στιγμη χωρις να φθαρει,χωρις να γινει ρουτινα;Ποσες φορες μπορει να τη ζησει κανεις,αγαπωντας τον αλλον γιαυτο που
επιθυμει να ειναι,χωρις να τον βλεπει οπως ειναι, καταφατσα,γυμνο;Λιγες.Στην αρχη.Και πολλες Στο τελος.Οχι της σχεσης το τελος.Στο τελος του ανηφορου.Μεταξυ της αρχης και του τελους,ομως,ποσες σχεσεις επιζουν
πραγματικα;Ελαχιστες.Και δεν ειναι οπως λες,που το περιτυλιγμα σαπιζει και πεφτει πρωτο.Οταν δεν ταιριαζουν οι νοοτροπιες.Συχνα πεφτει και σαπιζει η πραγματικοτητα πρωτη.Οταν δεν ταιριαζουν τα σεξ.Και ακομα πιο συχνα σαπιζουν και τα δυο παραλληλα,οταν κατι αρχιζει και απλως
τελειωνει.Δεν ξερει κανεις γιατι ταιριαζουν και γιατι δεν ταιριαζουν τα ζευγαρια.Ετσι.Απο αναγκη της χημειας.Άλλα μαχονται να επιζησουν και το καταφερνουν και άλλα διαλυονται.Γιατι;Κανεις πραγματικα δεν ξερει.Τοννοι ηλιθιοτητας στοιβαζονται σε απελπισμενες αναλυσεις,ντυμενες με το μανδυα της επιστημονικοτητας κι ολας,που θα ηταν αχρηστες αν καποιος αποκωδικοποιουσε απλως την αιτια τους.Την αναγκη υπαρξης τους.Που ειναι μια και μονη:
Ποναω.Δεν σε νοιαζει λοιπον potis τι σαπιζει και τι πεθαινει πρωτο.Σε νοιαζει να
ζησεις την ελξη και να την
υπερασπιστεις.Κι αν πεθανει να την κηδεψεις και να την κλαψεις και να τη θαψεις με αξιοπρεπεια,οπως αξιζει σε
ολες τις ελξεις.Γιατι για καποιες στιγμες ,ή πολλές, ηταν το αλλο μισο σου.