"...πας ο υψών εαυτόν ταπεινωθήσεται και ο ταπεινών εαυτόν υψωθήσεται..." η ανάγκη του ανθρώπου για αναζήτηση είναι μια και ενιαία, ασχέτως πως την ονομάζει ο καθένας μας...:)
Αρκεί να μη φοβάσαι για να δεις την ομορφια! Η ομορφιά είναι θέμα αντίληψης και διάθεσης. Μια όμορφη ψυχή θα βρει ομορφιά στο καθετί. Και τελικά, το ότι αρνούμαστε για διάφορους λόγους να ευμορφύνουμε το περιβάλλον μας έχει ως συνέπεια οι στιγμές που αφηνόμαστε και θαυμάζουμε μέχρι κι έναν κόκκο άμμου να αποκτούν ιδιαίτερη αξία. Κι αυτό επειδή, οι στιγμές της απόλυτης άφεσης σπανίζουν εκ των πραγμάτων!
...που καμμιά φορά κι αυτή γίνεται θυσία για να τρυγήσεις μια άλλη, που αν δεν θυσιαστεί η μια η άλλη δεν προκόβει. Μπήκα χτες με το χλοοκοπτικό σε μια τέτοια ίδια ζούγκλα στ' αμπέλι. Σε έξι ώρες δεν είχα αφήσει τίποτα να ξεπερ'σεύει τον πόντο. Πικρό σχόλιο πλην σχόλιο, ντυμένο την αλήθεια του!
Το μεγαλύτερο λάθος του αυστραλοπίθηκου ήταν που έμαθε να περπατάει όρθιος. Η ομορφιά δεν είναι θέμα οπτικής γωνίας αλλά διάθεσης. Ναι, το ίδιο λέμε. (σε συμπαθώ τειρεσία)
για μια εργασία στο σχολείο, όταν ο γυιος μου ήταν 8 χρονών, χρειάστηκε να πάρουν φωτογραφικές μηχανές μιας χρήσεως καμιά σαρανταριά πιτσιρίκια για να φωτογραφήσουν το θέμα τους, που ήταν τα καμπαναριά στην πόλη.
φυσικά τα κλικς δεν δαπανήθηκαν μόνο στα καμπαναριά...
στην έκθεση που ακολούθησε, είδαμε έναν άλλο κόσμο: άλλη οπτική, άλλες σκιές, άλλο φως, άλλες διαστάσεις.
μάλλον επιβάλλεται να σκύψεις για να δεις την ομορφιά :-)
Μου θυμίσατε ένα στίχο από ένα ποιήμα του Rabindranath Tagore. Μπορεί και να μην έχει τόση σχέση (μπορεί και πάλι να φταίνε οι ανασφάλειες μου), αλλά το παραθέτω εδώ... "Το ηλιοτρόπιο ντρεπόταν να πεί το χαμολούλουδο συγγενή του. Και τότε ο ήλιος υψώθηκε και με ένα χαμόγελο είπε σε αυτό:Είσαι καλά αγαπούλα μου;"
Την ομορφιά τη βλέπεις και στο χώμα και στα σύννεφα. Να της αφιερώσεις ένα κομματάκι από τις αισθήσεις σου χρειάζεται και τίποτα άλλο.
Αν δεν αφήνεις την ομορφιά να διαπερνά την καθημερινότητά σου, θα βρίσκεσαι ανάμεσα στα λουλούδια και δε θα τα βλέπεις καν, παρά μόνο θα τα κοιτάς αφηρημένα και θα σκέφτεσαι όλα τα άσχημα.
εγώ μπορώ να κάτσω και να ξαπλώσω ακόμη, ανάμεσα στην πρασινάδα, έτσι θα νιώσω πιο κοντά στο θαύμα... θα το μυρίσω θα δω το μικρόκοσμο που φιλοξενεί και θα ενωθώ όσο περισσότερο γίνεται... τα χρόνια τα παλιά όταν είχαμε τέτοια ομορφιά εδώ κοντά στη γειτονιά, ξάπλωνα με τις ώρες μέσα της... τώρα πολύ τσιμέντο τώρα πολύς "πολιτισμός"
έχει έχει αμέ, αλλά το τσιμέντο μυρίζει άσχημα και είναι σκληρό όταν ξαπλώνεις πάνω του... και ψυχρό, άψυχο κι ας μουρμουρίζει ο μικρόκοσμος στα σπλάχνα και στις ρωγμές του
Σκύβεις στην αρχή δε σε νοιάζει, ύστερα πλακώνουν οι -αλγίες που πανάθεμά τες είναι πιο ισχυρές και ξεπερνάν το άλγος για την ομορφιάς και σιγά σιγά λες, δε βαριέσαι πού να σκύβω τώρα :Ρ
Πόσο όμορφη φωτογραφία! Μπορώ να την βάλω στο blog μου; Συγκεκριμένα στην Ζωοποιός ΓΗ;
Διάβασε εκεί και θα καταλάβεις πως την ομορφιά μπορούμε να την δούμε και από ψηλά! Γενικά μπορούμε να την δούμε με όλες τις στάσεις ... και από κοντά και από μακρυά και από το πλάι αρκεί ..... να υπάρχει ..... και να μην έχουμε τσίμπλες στα μάτια όπως πολύ εύστοχα είπε η Κα προηγουμένως!
53 σχόλια:
Έτσι. Θα δεις πράγματα που ποτέ δεν είχες φανταστεί.
Έτσι μπράβο! :)
Θα πρέπει όμως να μπορείς (να σου δίνουν τη δυνατότητα; να θέλεις; και τα δύο;) να σκύβεις "άνω θρώσκων" _όπως έγραψες στον Dodos.
Με φροντίδα, αγάπη, σεβασμό και φαντασία. Χωρίς δουλικότητα και καμπούρα,ε;
"...πας ο υψών εαυτόν ταπεινωθήσεται και ο ταπεινών εαυτόν υψωθήσεται..."
η ανάγκη του ανθρώπου για αναζήτηση είναι μια και ενιαία,
ασχέτως πως την ονομάζει ο καθένας μας...:)
Τί να πούν κι αυτά;
Δεν πρέπει απλά να σκύψεις για να τα δεις αλλά πρέπει να βουλιάξεις και τα πόδια σου στην άμμο!
Είναι όμορφη, αλλά το σκύψιμο είναι και επικίνδυνο. Μακάρι να θέλαμε ως ζώα να κρατήσουμε τη φύση και να ήμασταν δεμένοι μαζί της.
...σε όλο της, το μεγαλείο!
Κάτω από αυτόν τον λαμπρό ουρανό που φωτογράφισες...
Σκυφτοί βλέπουμε τη σκιά μας, εκτιμάμε καλύτερα το υπέροχο φως γύρω μας.Την καλησπέρα μου.
Αρκεί να μη φοβάσαι για να δεις την ομορφια! Η ομορφιά είναι θέμα αντίληψης και διάθεσης. Μια όμορφη ψυχή θα βρει ομορφιά στο καθετί. Και τελικά, το ότι αρνούμαστε για διάφορους λόγους να ευμορφύνουμε το περιβάλλον μας έχει ως συνέπεια οι στιγμές που αφηνόμαστε και θαυμάζουμε μέχρι κι έναν κόκκο άμμου να αποκτούν ιδιαίτερη αξία. Κι αυτό επειδή, οι στιγμές της απόλυτης άφεσης σπανίζουν εκ των πραγμάτων!
...και να τη μυρίσεις
...που καμμιά φορά κι αυτή γίνεται θυσία για να τρυγήσεις μια άλλη, που αν δεν θυσιαστεί η μια η άλλη δεν προκόβει.
Μπήκα χτες με το χλοοκοπτικό σε μια τέτοια ίδια ζούγκλα στ' αμπέλι. Σε έξι ώρες δεν είχα αφήσει τίποτα να ξεπερ'σεύει τον πόντο.
Πικρό σχόλιο πλην σχόλιο, ντυμένο την αλήθεια του!
dimitri,αν η θυσια ειναι για καλο δεν παει χαμενη.Φωτιζει αλλη ομορφια.
marado,noyw ora kai noyw akoyei..
2sx2,οπως το λες,μια ομορφη ψυχη θα βρισκει παντα κατι ομορφο να βλεπει.
γιατρε,τι ειναι η σκια.Το αρνητικο του θετικου..
dodo,ειχε σκυψει για να δει,
κωστα,δεν εσκυβες για να μπορεις να εισαι σκυμμενος στα πραγματα..
hari,στο μυστικο της
δειμο,ειμαστε ζωα δεμενα μαζυ της θελουμε-δε θελουμε.
Αθηναιε,εχεις μυρισει πιο λεπτο αρωμα απο τα κρινα της αμμουδιας το βραδυ;
michelan,καλα τα λεει το βιβλιο.ι ανθρωποι δεν τα λεν καλα.
industrial,με καμπουρα,χωρις δουλικοτητα.
just you,μονο απο σενα εξαρταται.Ποτε απο τους αλλους.Αυτο το σκυψιμο της ψυχης ειναι πορεια προς τα πανω.
καπετανιε,μπουχτισες στις φουρτουνες,ε;Εγω να δεις.))
lady,ναι γλυκεια μου.
Να σκύψεις....ναι,με προσοχή μόνο,μήπως από πίσω σου κάποιος άλλος "στην κάτσει"....σεμνά και ταπεινά!
Το μεγαλύτερο λάθος του αυστραλοπίθηκου ήταν που έμαθε να περπατάει όρθιος.
Η ομορφιά δεν είναι θέμα οπτικής γωνίας αλλά διάθεσης. Ναι, το ίδιο λέμε.
(σε συμπαθώ τειρεσία)
Σγούψε ευλογημένη... που θα 'λεγε και ο ξεσκέπαστος!
Αν δεν πονέσεις δεν θα μπορέσεις ποτέ να καταλάβεις όσους πονούν
αν δεν κοπιάσεις δεν θα μπορέσεις να εκτιμήσεις τους κόπους των άλλων
αν δεν σκύψεις να κοιτάξεις βαθιά μέσα σου δεν θα μπορέσεις να δεις τί υπάρχει πιο μακριά, πιο πάνω, πιο πέρα από τον ορίζοντα
** Μία δική μου μικρή εξήγηση για τη λεζάντα σας
Καλή σας μέρα και όχι μόνο λόγω των ημερών, πάντα όλα καλά.
για μια εργασία στο σχολείο, όταν ο γυιος μου ήταν 8 χρονών, χρειάστηκε να πάρουν φωτογραφικές μηχανές μιας χρήσεως καμιά σαρανταριά πιτσιρίκια για να φωτογραφήσουν το θέμα τους, που ήταν τα καμπαναριά στην πόλη.
φυσικά τα κλικς δεν δαπανήθηκαν μόνο στα καμπαναριά...
στην έκθεση που ακολούθησε, είδαμε έναν άλλο κόσμο: άλλη οπτική, άλλες σκιές, άλλο φως, άλλες διαστάσεις.
μάλλον επιβάλλεται να σκύψεις για να δεις την ομορφιά :-)
Ύποπτον ποστ, νεφελώδεις προθέσεις!.. :ΡΡ
Μου θυμίσατε ένα στίχο από ένα ποιήμα του Rabindranath Tagore. Μπορεί και να μην έχει τόση σχέση (μπορεί και πάλι να φταίνε οι ανασφάλειες μου), αλλά το παραθέτω εδώ...
"Το ηλιοτρόπιο ντρεπόταν να πεί το χαμολούλουδο συγγενή του. Και τότε ο ήλιος υψώθηκε και με ένα χαμόγελο είπε σε αυτό:Είσαι καλά αγαπούλα μου;"
τις αποφεύγω τις επικύψεις με ελαφρύ σπάσιμο της μέσης, ειδικά με τόση σεμνότητα και ταπεινότητα που έπεσε στη χώρα από τις 8/3/04.
Θα προσέθετα όμως, αν μου επιτρέπεται, ότι η αλήθεια κρύβεται στα μικρά πράγματα.
Η ομορφιά είναι εκεί για όλους. Πόσοι όμως είναι διατεθειμένοι να σκύβουν?
Και πόσο δίκιο έχεις.
μαντη,δεν ειναι για ολους τους ανθρωπους δυσαρεστη μια τετοια εξελιξη..
aniaris,φοβαμαι οτι η φυση δεν κανει ποτε λαθη.Αλλαζει.
paolo,αθανατε Γκουζκουνη..
so far,μικρη εξηγηση,μεγαλη αληθεια.
Λουιζα,οταν ειμαστε παιδια ο μικροκοσμος ειναι ο μαγικος μας κοσμος.
diavilikotates προθεσεις..))
siddhartha,νομιζω οτι ο πολυ ευαισθητος ποιητης αυτο ηθελε να δειξει,υμνωντας τη σεμνοτητα με την ισοτητα.
σεξπυρ,ποιος μιλησε για ελαφρυ σπασιμο.Μιλαμε για στα τεσσερα...
Μαρινα,οσοι δεν το εχουν καβαλησει.
δειμο,που θα το βρω;..
Την ομορφιά τη βλέπεις και στο χώμα και στα σύννεφα. Να της αφιερώσεις ένα κομματάκι από τις αισθήσεις σου χρειάζεται και τίποτα άλλο.
Αν δεν αφήνεις την ομορφιά να διαπερνά την καθημερινότητά σου, θα βρίσκεσαι ανάμεσα στα λουλούδια και δε θα τα βλέπεις καν, παρά μόνο θα τα κοιτάς αφηρημένα και θα σκέφτεσαι όλα τα άσχημα.
συμφωνώ και μου αρέσει που καταλαβαινω πως βλέπει κανείς την ομορφιά...
Καλό Σαββατοκύριακο όμορφε!
Κωστα,πολυ ωφελιμη η ασκηση σου.
Περαστικε,και ειναι πολλα τα λουλουδια γυρω.
Μαντισσα,καλο Σαββατοκυριακο..
Μου θυμίζει το τραγούδι (του Τερζή αν δεν κάνω λάθος): "στα υπόγεια είναι η θέα". Συμφωνώ! Ειδικά στην σημερινή εποχή...
Καλά είχαμε ξεμπλέξει άνοιξη και μαλακίες,θα αρχίσουν πάλι οι φουσκοδεντριές και οι έρωτες θα φέρουν τα πάνω κάτω
Βλακείες.
Ψάξε, ψάξεεεε, δεν θα το βρεις (το δίκιο σου).
εγώ μπορώ να κάτσω και να ξαπλώσω ακόμη, ανάμεσα στην πρασινάδα, έτσι θα νιώσω πιο κοντά στο θαύμα... θα το μυρίσω θα δω το μικρόκοσμο που φιλοξενεί και θα ενωθώ όσο περισσότερο γίνεται... τα χρόνια τα παλιά όταν είχαμε τέτοια ομορφιά εδώ κοντά στη γειτονιά, ξάπλωνα με τις ώρες μέσα της... τώρα πολύ τσιμέντο τώρα πολύς "πολιτισμός"
απαπαπαπα
την καλησπέρα μου αγαπητέ φίλε
zelot,εμ στο υπογειο υφαινεται ο κοσμος
βατραχω,μπορω με αγαπη να σου πω οτι εισαι ενα κωλοπαιδο..))
δειμο,αν δεν το βρω θα το παρω μονος μου..
Κωστα,ψυχραιμιαααα
παραξενο,να μη σου πω οτι και μεσα στο τσιμεντο εχει κατι απομειναρια μικροκοσμου..
έχει έχει αμέ, αλλά το τσιμέντο μυρίζει άσχημα και είναι σκληρό όταν ξαπλώνεις πάνω του... και ψυχρό, άψυχο κι ας μουρμουρίζει ο μικρόκοσμος στα σπλάχνα και στις ρωγμές του
Καιρούλι με έχουν χαρακτηρίσει και χειροτέρα.
Σαν χάδι το εκλαμβάνω.
βατραχω,χαδι ητανε,για την καρφαρα σου )))Τελικα,εμεις οι δυο τα κλεινουμε τα μαγαζια μου φαινεται..
Το κλέισατε το μαγαζί, το κλειδώσατε, αλλά με αφήσατε μέσα να κάνω όλη τη λάντζα! Άντε, καλη Κυριακή να έχουμε!
otan skiveis genika prepei na prosexeis kai ta nwta sou;)
btw wraia fwto gia kuriakatiko prwino..
Θέλει αρετή και τόλμη η ελευθερία. Θέλει ανδρεία να ξεχωρίσεις από τη μάζα και αγώνα σκληρό να αποφύγουμε ό,τι δεν μας αρέσει.
Σωστό, όταν (και πρέπει να) το αποφασίζεις μόνος σου. Το ερώτημα είναι πόσο μορείς να αντέξεις, όταν σε υποχρεώνουν οι άλλοι...
Παίζει να είσαι σε λεωφορείο οπότε απλά κοιτάζεις άριστερά (ή δεξιά)...:-p
Σκύβεις στην αρχή δε σε νοιάζει, ύστερα πλακώνουν οι -αλγίες που πανάθεμά τες είναι πιο ισχυρές και ξεπερνάν το άλγος για την ομορφιάς και σιγά σιγά λες, δε βαριέσαι πού να σκύβω τώρα :Ρ
2σχ2,ειναι που σου εχουμε εμπιστοσυνη.))
lazinio,δεν κινδυνευεις απο την ομορφια..
δειμο,δεν θελουμε να ξεχωρισουμε απο τη μαζα.Θελουμε τη μαζα να ξεχωριζει.
νικο,ο καθενας εχει τα στεγανα του,τον κηπο του.Και τον φροντιζει.
demonia,παιζει.Ιδιως οταν κοιτας ον διπλανο...
τιποτα,γιαυτο η φυση προνοησε μαζυ με τις αλγιες να ερχεται και η καμπουρα...
...και να μην εχεις στα ματια τσιμπλες!
[μεταφορικα + κυριολεκτικα]
Πόσο όμορφη φωτογραφία! Μπορώ να την βάλω στο blog μου; Συγκεκριμένα στην Ζωοποιός ΓΗ;
Διάβασε εκεί και θα καταλάβεις πως την ομορφιά μπορούμε να την δούμε και από ψηλά! Γενικά μπορούμε να την δούμε με όλες τις στάσεις ... και από κοντά και από μακρυά και από το πλάι αρκεί ..... να υπάρχει ..... και να μην έχουμε τσίμπλες στα μάτια όπως πολύ εύστοχα είπε η Κα προηγουμένως!
νεραΪδονα,οι τσιμπλες ειναι στην ψυχη..
mirage,φυσικα και μπορεις
στην κοπέλα μπροστα το λες?
:)
Γείρε, αν θέλεις να υψωθείς... λέει ένας στίχος του Παλαμά...
Την καλημέρα μου
Βολκώφ
candy,διακρισεις θα κανουμε;..
Θεοδοση,πιο δυνατη η ποιηση.
Άμα δε φοράς τσίγκινο βρακί τι γίνεται;;
H να ξαπλώσεις για να ακούς το χορταράκι που μεγαλώνει ανάμεσα σε χιλιάδες ήλιους. Χα κοίτα να δεις που πάλι τον ουρανό κοιτάς!
Δημοσίευση σχολίου