Το γλεντι

Ειναι εξαιρετικα βαρετο να παρακολουθει κανεις σε τετοια επαναληψη ποσα ψεμματα σκαρφιζονται οι ανθρωποι να πιστευουν και να λενε για-και προς-τον εαυτο τους,προκειμενου να αποφυγουν τον πιο χρησιμο μηχανισμο,που εχουν για να γινουν πιο χρησιμοι,πρωτα πρωτα στον εαυτο τους:Την ειλικρινη,καθαρη αυτογνωσια.Ακομα και με μια ματια καθε μερα.Αντε,μια φορα τη βδομαδα.Εστω,μια φορα το χρονο,μονο για ενα τοσο δα κοματακι του εαυτου.Για μια πραξη.Μπα.Δε βαριεσαι.
Η αγνοια,ο φοβος,η ευκολια ειναι οι κινητηριες δυναμεις.Το πραγμα δεν θα ηταν τοσο σοβαρο και θα αφορουσε το καθενα χωριστα-κακο του κεφαλιου του-αν μ'αυτη τη νοοτροπια δεν λειτουργουσε ολοκληρη η κοινωνια των ανθρωπων.Παντου και απο παντα. Και το πραγμα δεν θα ηταν τοσο σοβαρο-κακο του κεφαλιου της-αν μεσα σ αυτη την κοινωνια δεν ειμασταν υποχρεωμενοι να ζουμε και,κατ επεκταση,να γινομαστε θυματα καθημερινα του καθε κομπλεξικου,σε καθε εκφραση της ζωης.Στο δρομο,στη δουλεια,στις υπηρεσιες,στις γειτονιες,συχνα στο σπιτι.Και δεν περιοριζεται σε μια χωρα.Ειναι παγκοσμια νοοτροπια.Αλλού πεταμενη στα μουτρα με τη λαδοκολλα και αλλού τυλιγμενη με σατεν υφασμα και μεταξωτες κορδελλες.
Και οσοι μπορουν να υπερασπιστουν τον εαυτο τους και τα δικαιωματα τους κυκλοφορουν,οπως ωφειλουν,με την ασπιδα και το ξιφος καθημερινα και ζουν τουλαχιστον με αξιοπρεπεια ενωπιον του καθρεφτη.Αλλα ειναι εξαιρετικα πρωτογονο,βαρβαρο και οπισθοδρομικο.Σαν ενα χερι που σε κραταει πισω και σου στερει χωρο και χρονο προς τα μπρος.Προς μια νεα,πιο χρησιμη θεση.
Και ειναι και οσοι ανημποροι να υπερασπιστουν τον εαυτο,ειτε απο δουλικοτητα,ειτε απο φοβο,ειτε απο κουτοπονηρια-το μεγα πληθος-,ειτε απο απαιδεψιά,συμμετεχουν στην οπισθοδρομικη βαρβαροτητα.Δινοντας της τροφη με τη σταση τους,καθε μερα.
Κριμα.Γιατι ο ατομικος ανθρωπος ειναι ενα θαυμασιο κατασκευασμα με καταπληκτικες δυνατοτητες να κανει τον εαυτο του και τον κοσμο αυτο που λεει η λεξη:Κοσμο.Αλλα θα παραμεινει παντα δεσμιος της πιο μετριας και αυτοκαταστροφικης μορφης του,που ειναι η κυριαρχια του μεσου,του μετριου,της αμορφης μαζας.Προς χαριν της αναπαραγωγης του ειδους.
Μονο,που το βλακωδες αυτης της μορφης ζωης ειναι,οτι μ αυτη τη νοοτροπια προχωραει με μαθηματικη ακριβεια στην εξαφανιση του ειδους.
Η φυση εχει προικισει τον ανθρωπο με την ικανοτητα να μπορει να το δει αυτο.Αλλα τον εχει προικοδοτησει και με την βλακεια να μην μπορει να το αλλαξει.
Ισως το επομενο πειραμα της να ειναι πιο πετυχημενο.Ως τοτε,δεν εχουμε παρα να το γλεντησουμε.Με την ασπιδα και το σπαθι βεβαιως.Μια και δεν μπορουμε να κανουμε κι αλλιως.