Τρίτη, Δεκεμβρίου 19, 2006

Ο καθρεφτης


Ξερεις,εχω παρατηρησει,οτι ακομα και ιδιαιτερα εξυπνοι ανθρωποι θλιβονται,οταν διαπιστωνουν τη διαφορα μεταξυ πραγματικοτητας και εγκεφαλικων δημιουργηματων,οπως,ας πουμε,ειναι η πορεια προς τα εμπρος,η ανελιξη και λοιπα,και λοιπα.Εγω δεν αισθανομαι καμια θλιψη.Αντιθετως,ειμαι ευτυχης που ζω την τυχη της ζωης,με οσες αληθειες μπορω απλωμενες χωρις ωραιοποιησεις και παραμορφωσεις.Επιπλεον,καλω οσους μπορω να καλω με τη φωνη μου,να επαναστατουν σε καθημερινη βαση και να αντιστεκονται στη σηψη των αξιων,που κανουν τη ζωη πιο αξιολογη και αληθινα πιο ευκολη.Ξεροντας,οτι στο τελος οι βαρβαροι θα περασουν.Αλλα μεχρι να περασουν θα εχουν νικηθει απο εναν,δυο,χιλιους ανθρωπους.Θα εχουν καθυστερησει ενα,δυο,πεντακοσια χρονια.Κι αυτο,ειναι το κερδος για το συνολο,που δεν θα τους ζησει,αλλα και για τον καθενα,που θα σταθει ανταξιος των αξιων του.Του εαυτου του.Στον καθρεφτη.Και ποτέ δεν εχω την αισθηση της ματαιοτητας του αγωνα.Αντιθετα,πιστευω στη νικη.Γιατι αυτες οι μικρες νικες ειναι που κανουν τη ζωη να ειναι κατι παραπανω απο μαμ ,κακα και νανι.Για οσους ενδιαφερονται.Γιατι οι συντιπτικα πολλοι νοιαζονται μονο για το μαμ,κακα και νανι.Εκει αισθανονται ασφαλεις.Γιαυτο και γινονται οι πρωτοι λιθοβολιστες οταν αισθανονται οτι με τις κινησεις σου το βαζεις σε κινδυνο.Ειπαμε,να μην επαναλαμβανομαστε,ελαχιστους επηρεαζει η εμφανιση των αξιολογων στην ιστορια.Και καθολου την καθημερινοτητα.Την καθημερινοτητα,την Ιστορια,την καθοδηγει το χερι των πιο βαρβαρων.Αλλα αυτο δεν αρκει για να παψει κανεις να ειναι αυτο που ειναι.Kαι ολα αυτα δεν θα ειχαν καμμία αξια αν δεν εφαρμοζοντουσαν και στις καθημερινες ανθρωπινες σχεσεις,στον ερωτα και στη φιλια και στις σχεσεις με τους γυρω.Στο ποιος ειναι ο καθενας και στο τι κανει μαυτο που ειναι εδω που ηρθε.Και πώς τιμαει τον εαυτο του με τις πραξεις του.

20 σχόλια:

I.P.Potis είπε...

Αρκεί πάντοτε οι βάρβαροι να μην καταστρέψουν τον πλανήτη.

Ανώνυμος είπε...

καλημερα καιρουλινο μου....
η λολιτα! εκανε αταξια και αισθανεται χαλια...

avissos είπε...

"Ξεροντας,οτι στο τελος οι βαρβαροι θα περασουν."
...
"Και τώρα τι θα γένουμε χωρίς βαρβάρους.
Οι άνθρωποι αυτοί ήσαν μια κάποια λύσις."
pali kala pou tous exoume na les ;)

ATHENA είπε...

Kαι ολα αυτα δεν θα ειχαν καμμία αξια αν δεν εφαρμοζοντουσαν και στις καθημερινες ανθρωπινες σχεσεις,στον ερωτα και στη φιλια και στις σχεσεις με τους γυρω.Στο ποιος ειναι ο καθενας και στο τι κανει μαυτο που ειναι εδω που ηρθε.Και πώς τιμαει τον εαυτο του με τις πραξεις του.

ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΠΟΥ ΜΕΤΡΑΕΙ
ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΣ ΒΑΡΒΑΡΩΝ

Ανώνυμος είπε...

Εγώ ως έλλην βάρβαρος (μη σας ξενίζει το γεγονός, είμαστε οι κατ' εξοχήν κύριοι του τίτλου) έχω να δηλώσω το εξής: θα με καταστρέψω και θα το ευχαριστηθώ. Αααα, και καλή τύχη σε όσους προσπαθούν να σωθούν.

kerasia είπε...

Κάτι άσχετο αλλά χρήσιμο: Μετά την τελεία να πατάτε ένα space. Έτσι συνηθίζεται και με τον τρόπο αυτό αναπνεύουν οι φράσεις.
:)

ο δείμος του πολίτη είπε...

"οι συντριπτικα πολλοι νοιαζονται μονο για το μαμ,κακα και νανι. Εκει αισθανονται ασφαλεις. Γι' αυτο και γινονται οι πρωτοι λιθοβολιστες οταν αισθανονται οτι με τις κινησεις σου το βαζεις σε κινδυνο".

Μία άποψη ενδιαφέρουσα που πραγματικά συμπηκνώνει όλη την έκταση της νωχελικότητας της σύγχρονης ελληνικής κοινωνίας. Ωστόσο, να ξέρεις ότι η ελπίδα γεννά την απάθεια και την υποταγή, ενώ ο θυμός και η οργή δημιουργούν την Αντισταση στην κυριαρχία του τίποτα και φέρνουν την Αλλαγή.

"ελαχιστους επηρεαζει η εμφανιση των αξιολογων στην ιστορια. Και καθολου την καθημερινοτητα. Την καθημερινοτητα,την Ιστορια,την καθοδηγει το χερι των πιο βαρβαρων. Αλλα αυτο δεν αρκει για να παψει κανεις να ειναι αυτο που ειναι".

Και δεν πρέπει να πάψει να είναι αυτό που αισθάνεται. Για κανένα λόγο δε θα υπακούσουμε στην απλυτότητα των υπάκουων και των βάρβαρων καθοδηγητών τους.

o kairos είπε...

Ακουει κανεις τελευταιο τον εαυτο του.Και πραττει.Γιατι οταν υπ-ακουει δεν πραττει.Αυτο το υπ τον βαζει εκ των πραγματων υπο.Τοτε δουλεί.Κοινως,δουλευει.

Πληρωμένη πένα είπε...

Νόμιζα ότι μετά από μερικά χρόνια κουράζεται κανείς από μια τέτοια προσπάθεια.

bebelac είπε...

Μου αρέσει ο πεσσιμιστικός ανθρωπισμός σου!

Ανώνυμος είπε...

"Ξεροντας,οτι στο τελος οι βαρβαροι θα περασουν.Αλλα μεχρι να περασουν θα εχουν νικηθει απο εναν,δυο,χιλιους ανθρωπους.Θα εχουν καθυστερησει ενα,δυο,πεντακοσια χρονια."

Αισιόδοξο σε βρίσκω... :( Μακάρι να είναι σωστή η εκτίμησή σου.

Ανώνυμος είπε...

α ρε δήθεν ατομακια...
έχετε πλημμυρίσει τον κόσμο!

Sofogreg είπε...

Εξαιρετική φωτογραφία.

ATHENA είπε...

E OXI KAI ATOMAKIA...

άσκεπος είπε...

Καταπληκτική φωτογραφία.

Λούκι είπε...

Ο Harold Pinter έχει πει σε ομιλία του, ότι όταν κοιταζόμαστε στον καθρέπτη, νομίζουμε ότι η αντανάκλασή μας είναι ακριβής. Αλλά αν μετακινηθείς ένα χιλιοστό η εικόνα αλλάζει. Ουσιαστικά, αυτό που βλέπουμε είναι μία ατελείωτη σειρά αντικατοπρισμών.
Γι΄αυτό πρέπει να αναζητάμε την αλήθεια συνέχεια. Οφείλουμε να την αντιμετωπίζουμε εδώ και τώρα, αρκετές φορές.



Καλημέρα

Ανώνυμος είπε...

Καλές Γιορτές

o kairos είπε...

louki,μιλαμε για τον καθρεφτη της ειλικρινειας.Δεν εχει νοημα αλλιως.Ο Πιντερ μιλαει για τον ναρκισιστικο καθρεφτη στη συγκεκριμενη αποστροφη.Καλησπερα.
vromie,για που με το καλο;

kira είπε...

"...
Στενοχωριέται: α χτυπήσουν την πόρτα ποιος θ' ανοίξει; Αν ανοίξει βιβλίο ποιόν θα κοιτάξει; Αν ανοίξει την ψυχή του ποιός θα κοιτάξει; Αλυσίδα.
Που 'ναι η αγάπη που κόβει τον καιρό μονοκόμματα στα δυο και τον αποσβολώνει;
Λόγια μονάχα και χειρονομίες. Μονότροπος μονόλογος μπροστά σ' έναν καθρέφτη κάτω από μιά ρυτίδα.
Σα μιά στάλα μελάνι σε μαντίλι η πλήξη απλώνει."

Γ. Σεφέρης, Το ύφος μιας μέρας

Γεωργία είπε...

Κάπως έτσι, απλά και ήρεμα γίνονται οι Επαναστάσεις οι πραγματικά μεγάλες. Οι άλλες, αυτές που κάνουν και θόρυβο, είναι για να προετοιμάζουν τούτες τις ουσιαστικές...Μπλόφα είναι η σειρά ;)

Καλημέρα :)