Πέμπτη, Δεκεμβρίου 21, 2006

Τα τειχη

Αλοιμονο σ αυτους,που ορθωνουν τειχη γυρω τους για να προστατευτουν.Φυλακισμενοι μενουν μεσα στα ιδια τους τα χτισματα.Κανεις,στ αληθεια,δεν μπορει να τους πληγωσει.Μητε να τους χαϊδεψει.

16 σχόλια:

ο δείμος του πολίτη είπε...

Και μένουν μόνοι, αποχαυνωμένοι στον πόνο της ερημιάς. Στέκουν αγέρωχοι στο κάστρο τους μπροστά στα σκιάχτρα που τοποθέτησαν στα χωράφια. Δεσπόζουν στη γη και τάχα διαφεντεύουν τον εαυτό τους, μας αυτός θέλει τη σκλαβιά της αγάπης.

αθεόφοβος είπε...

Φοβούνται ότι θα πληγωθούν και δεν έχουν καταλάβει ότι αλώβητος κανένας δεν μένει όσα τείχη και να χτίσει.

ATHENA είπε...

ΟΠΩΣ ΤΑ ΛΕΝΕ ΟΙ ΠΡΟΛΑΛΗΣΑΝΤΕΣ

ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΩς ΝΑ ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΜΕ ΠΩΣ

ΚΑΘΕ ΟΧΥΡΟ ΕΧΕΙ ΤΗΝ ΚΕΡΚΟΠΟΡΤΑ ΤΟΥ




ΕΞΑΙΡΕΤΗ ΦΩΤΟ ΚΑΙΡΕ!-)

o kairos είπε...

Ειναι περιπου εξι το πρωι,η ομιχλη της υγρασιας του μεσσηνιακου καμπου απλωνεται απο πανω του και χρωματιζεται απο το χαραμα,στο βααααθος υψωνεται η καρυφη του Ταϋγετου,ο Προφητης Ηλιας και εδω,μπροστα μας κεινται τα ερειπια απο τα τειχη στη Λακωνικη Πυλη της αρχαιας Μεσσηνης,της Ιθωμης.

Ανώνυμος είπε...

Kαλημέρα.
Να ειστε καλά και καλά Χριστούγεννα.

Πρεσβύωψ

Κατουρημένη ποδιά είπε...

Όχι μόνο ορθώνω τείχη γύρω μου, αλλά κρεμάω και την κλασική ταμπέλα: "Προσοχή άνθρωπος, δαγκώνει". Ώρες ώρες καλύτερα θηρίο στο κλουβί, παρά θήραμα στη ζούγκλα..

I.P.Potis είπε...

Τα τείχη δεν έχουν καμία τύχη.

Ανώνυμος είπε...

καλημρεα..μερικες φορες αυτα τα τειχη εχουν αποδειχτει ιδιαιτερως ευεργετικα....
καιρουλινο ελα γιαννενα να δεις ομιχλη...λονδινο λεμε!φιλουρες

kerasia είπε...

Αλοίμονο σ' αυτούς που δεν αγάπησαν...Αλοίμονο, αλοίμονο, αλοίμονο...
[Τα τείχη με απασχόλησαν και εμένα, με διαφορετικό όμως τρόπο :))]

Καλά και ατμοσφαιρικά χριστούγεννα, με ομίχλες και επιβλητικές αρχαιότητες! Να φοράτε μάλλινα για το κρύο και για την περίπτωση που πιάσει υγρασία η μπαταρία της φωτογραφικής μηχανής!

Να' στε καλά!

οι σκιές μιλάν είπε...

Eκθέσου ελεύθερα..

Kwlogria είπε...

Καιρέ μου Χρόνια Πολλά και Δημιουργικά θα σου πω... Χρόνια Πολλά και φιλιά πολλά:)

ο δείμος του πολίτη είπε...

Χρόνια Πολλά

manosantonaros είπε...

Υπέροχο Γιώργο

herinna/ είπε...

Δουλεύει και ανάποδα ξέρεις. Η αγάπη τρομάζει. Το ξεγύμνωμα της ψυχής το ίδιο. "Ανεπαισθήτως μ' έκλεισαν από τα τείχη έξω" λέει ο ποιητής. Καλά γι' αυτούς που τα επιλέγουν. Πάρα πολύ όμορφο θέμα για τις μέρες. θαυμάσια αφορμή για βουτιές στην αυτογνωσία. Όταν και όποτε αυτό είναι εφικτό.
Σ' ευχαριστούμε Γιώργο-Καιρέ

atg είπε...

καμμιά φορά τα τείχη είναι προσκλητήριο για τον αγώνα της κατάκτησης..."βρες την Κερκοπορτά μου...περιμένω"

καλη χρονιά :)

Τίποτα είπε...

"Ο κήπος είναι δικός μου", είπε ο γίγαντας. "Όλοι μπορούν να το καταλάβουν, και δε θα επιτρέψω σε κανένα να παίζει εδώ, έξω από μένα".
Κι έτσι, έχτισε έναν πελώριο τοίχο ολόγυρα στον κήπο, κι ύστερα κάρφωσε μια πινακίδα που 'λεγε:
ΟΙ ΠΑΡΑΒΑΤΕΣ ΤΙΜΩΡΟΥΝΤΑΙ

Όσκαρ Ουάιλντ: Ο σκληρόκαρδος γίγαντας