Γεννηση

Αφιερωμενη σε καθε μανα και πατερα,σε καθε κλαμα και γελιο μωρου,σε καθε εναν,που μεσα του αισθανεται γονιος,παιδι,μωρο.Σε ο,τι κι αν πιστευει ή δεν πιστευει,σε ο,τι αγαπα και σ'ο,τι μισει.Γιατι και το μισος αποτοκος αγαπης ειναι.Θα μπορουσε να ειναι η μανα του Κομφουκιου ή του Μωαμεθ.Η Ρεα με τον Δια ή η Φυση με εναν απο μας,απλως.Η ιδια μανα ειναι,το ιδιο νεογεννητο,η ιδια χαρα,η ιδια ελπιδα,η ιδια αγωνια,η ιδια αρχη του ιδιου κυκλου.Στεκουν στον Αγιο Ευσταθιο του Παρισιου.Στεκουν σε ολους τους ναους ολων των θρησκειων,που εχω προσκυνησει.Πισω απο τις διακοσμησεις ή εμφανως.Και στων παγανιστων τα ξυλα,που εχω προσκυνησει.Μπορει να μην πιστευω στις θρησκειες.Σεβομαι τη Ζωη,που προσπαθουν να περιγραψουν με το μυθο.Σεβομα ,ολους οσους πιστευουν.Και αφηνω την κριτικη για αλλες μερες.Τωρα,εδω που ζω γιορταζουμε τη Γεννηση.Με ο,τι κανεις καταλαβαινει και αισθανεται.Καλη γιορτη σε ολους.